آلپاین، زیربرند پرقدرت رنو، پیش از عرضه رسمی نسل سوم A110 در سال ۲۰۲۷، از طراحی این خودرو با یک مجسمه هنری تمام‌قد پرده‌برداری کرده است؛ اثری که بیشتر از یک نمایشگاه ساده، سرنخ‌های جدی درباره آینده این اسپرتکار در خود دارد.
نسل سوم A110 اولین نسخه تمام‌برقی این مدل خواهد بود و روی پلتفرم جدید Alpine Performance Platform قرار می‌گیرد. پیش‌تر بخشی از جزئیات این پلتفرم معرفی شده و یک نمونه آزمایشی نیز در جشنواره سرعت گودوود دیده شده است، البته هنوز در بدنه نسل قبلی پنهان شده بود.
مجسمه جدید که ماه آینده در نمایشگاه خودروی پاریس رونمایی می‌شود، از پارچه‌هایی الهام گرفته که سازندگان برای پنهان کردن مدل‌های جدید استفاده می‌کنند. با این حال، فرم صاف و هواشناختی آن، حفظ جلوپنجره V شکل، چراغ‌های شش‌ضلعی و بدنه کناری کنده‌کاری‌شده را به ذهن می‌آورد. آنتونی ویلن، مدیر طراحی آلپاین، گفته است این فرم از طبیعت، باد و هواپیمای فراصوت کنکورد الهام گرفته شده است؛ جایی که لحظه شکستن دیوار صوت مانند یک بازتاب روی بدنه کناری تفسیر شده است.
این مجسمه به‌اندازه واقعی است و نشان می‌دهد A110 جدید تقریباً هم‌ارتفاع نسل قبلی باقی می‌ماند. این موضوع با چیدمان باتری‌ها در جلو و عقب، به جای قرارگیری آن‌ها در کف خودرو مرتبط است؛ راهکاری که به آلپاین اجازه می‌دهد خودرو را پایین نگه دارد و حس یک اسپرتکار اصیل را حفظ کند.
به نقل از ماشین باز این رونمایی هنری نشان می‌دهد آلپاین برای برقی‌سازی پرچمدار خود به دنبال راهی میانه است: حفظ حافظه تاریخی برند و در عین حال پذیرش زبان طراحی آینده. A110 همیشه خودرویی برای علاقه‌مندان به رانندگی پرشور بوده، بنابراین بزرگترین چالش آلپاین این است که وزن باتری‌ها و معماری جدید، سبکی، تعادل و ارتباط مستقیم راننده با جاده را از بین نبرد. قرارگیری باتری در جلو و عقب می‌تواند مرکز ثقل را پایین نگه دارد و توزیع وزن نزدیک به حالت موتور وسط را تداعی کند.
از زاویه تجاری، این مجسمه بیشتر از آنکه افشای کامل خطوط نهایی باشد، تمرینی برای مدیریت انتظارات است. آلپاین با یک فرم نمادین، توجه رسانه‌ها و مخاطبان را پیش از پاریس به خود جلب کرده، اما جزئیات فنی، قیمت و زمان‌بندی دقیق همچنان مخفی است. موفقیت نهایی A110 برقی تنها به جذابیت طراحی بستگی ندارد؛ در این بازار تندرو، مشتریان روی برد، کیفیت شارژ، دینامیک و تجربه رانندگی حساس‌اند. اگر پلتفرم APP وعده‌هایش را عمل کند و تنظیمات تعلیق و فرمان در سطح یک اسپرتکار واقعی ارائه شود، این مدل می‌تواند فراتر از یک گزینه صرفاً کلاسیک و نوستالژیک شناخته شود. در غیر این صورت، ممکن است طراحی‌اش جسورانه باشد اما در دنیای واقعی حرف چندانی برای گفتن نداشته باشد.