منتظر ماندن طولانی در ایستگاه‌های شارژ همیشه یکی از بهانه‌های اصلی برای نخریدن ماشین برقی بوده، اما اوضاع با سرعت در حال تغییر است. پیشرفت‌های شاخص در شیمی باتری، سیستم‌های خنک‌کننده و تکنولوژی اینورتر، شارژ را سریع‌تر از همیشه کرده‌اند؛ به طوری که امروزه برخی از ماشین‌های برقی از سیستم‌های برقی ۸۰۰ ولتی بهره می‌برند که دو برابر ولتاژ مرسوم است. ولتاژ بالاتر، توان و سرعت شارژ بیشتری را بدون گرم شدن اضافی باتری فراهم می‌کند.
با این حال، هیچ دو ماشین برقی کاملاً شبیه به هم نیستند و کارایی آن‌ها تعیین می‌کند که در هر دقیقه اتصال به برق، چقدر برد اضافه می‌شود. در این فهرست که بر اساس شارژ ۱۰ تا ۸۰ درصدی و با معیار مایل برد در دقیقه تنظیم شده، مدل‌هایی مانند آئودی A6 E-tron، MG IM6 و پورشه تایکان در رتبه‌های دهم تا هشتم قرار دارند. BMW iX3 و MG IM5 نیز با اختلاف اندک در جایگاه‌های هفتم و ششم ایستاده‌اند.
در رتبه پنجم، Volvo EX60 با توانایی شارژ سریع خود قرار دارد و BMW i3 با ۵۶۳ مایل برد و Xpeng G6 (ارزان‌ترین ماشین این فهرست با تکنولوژی ۸۰۰ ولت) در رتبه‌های چهارم و سوم قرار می‌گیرند. مرسدس-AMG GT 53 نیز با تکنولوژی باتری الهام‌گرفته از فرمول یک، رتبه دوم را با ۲۱.۱ مایل در دقیقه به خود اختصاص داده است.
اما صدرنشین این فهرست، دنزا Z9 GT ساخت BYD است که با تکنولوژی شارژ فلش خود، عدد خیره‌کننده ۶۴.۹ مایل در دقیقه را ثبت کرده و تنها در ۵ دقیقه از ۱۰ تا ۷۰ درصد شارژ می‌شود. این فناوری با قدرت ۱۵۰۰ کیلووات، نقطه عطفی در تاریخ خودروهای برقی محسوب می‌شود.
به نقل از ماشین باز بررسی این فهرست نشان می‌دهد که صنعت خودروهای برقی در حال گذار از یک رقابت صرفاً مبتنی بر برد حرکتی به رقابت بر سر سرعت بازیابی برد است. تکنولوژی‌های نوین مانند معماری ۸۰۰ ولت، شیمی باتری‌های LFP و سیستم‌های مدیریت حرارتی پیشرفته، در حال تغییر دادن قواعد بازی هستند. دیگر صحبت از ساعت‌ها انتظار در ایستگاه شارژ نیست؛ بلکه صحبت از چند دقیقه توقف است. حضور پررنگ برندهای چینی در این فهرست، از MG و Xpeng گرفته تا دنزا متعلق به BYD، پیام روشنی برای غران خودروسازی سنتی دارد: نوآوری در حوزه شارژ سریع در حال دموکراتیک شدن است و دیگر محدود به خودروهای لوکس و گران‌قیمت نیست. به عنوان مثال، شارژرهای ۱۵۰۰ کیلوواتی BYD که وعده شارژ ۵ دقیقه‌ای می‌دهند، اگرچه نیازمند توسعه زیرساخت‌های جدید هستند، اما پتانسیل نابود کردن آخرین بهانه مخالفان خودروهای برقی را دارند. علاوه بر این، باید توجه داشت که توسعه زیرساخت به اندازه خود خودروها اهمیت دارد و بدون شبکه‌های شارژگر قدرتمند، این تکنولوژی‌ها بی‌فایده خواهند بود. پیش‌بینی می‌شود در سال‌های آینده، استانداردسازی شارژ فوق‌سریع به یک الزام رقابتی تبدیل شده و خودروهای دارای پلتفرم‌های قدیمی ۴۰۰ ولتی به تدریج از بازار حذف شوند. در نهایت، این روند رو به رشد، تجربه مالکیت خودروهای برقی را روزبه‌روز به تجربه استفاده از خودروهای بنزینی نزدیک‌تر می‌کند و به نفع نهایی مصرف‌کننده تمام خواهد شد.