به گفته منابع آگاه، داسیا پروژه جسورانه هیپستر (Hipster) خود را در سال ۲۰۲۷ در چین به خط تولید می‌رساند تا رقیب مستقیم فیات مولتی‌پلینا (Fiat Multiplina) باشد. قیمت پایه این میکروکار الکتریکی چهارنفره نیز حدود ۹,۵۰۰ پوند برای بازار بریتانیا در نظر گرفته شده است.
هیپستر که سال گذشته به عنوان یک کانسپت معرفی شد، قرار است زیر اسپرینگ (Spring) جدید در جایگاه یک خودروی کوچک شهری الکتریکی قرار گیرد. این خودرو بر اساس مقررات کوادری‌سیکل L7e طراحی شده است - همان دسته‌بندی که سایلنس S04 و فیات مولتی‌پلینا نیز به آن تعلق دارند. پیش از این، کترین آدت (Katrin Adt)، مدیرعامل داسیا، تنها گفته بود که «منتظر خبرهای جدید باشید».
پس از تغییرات مدیریتی در داسیا، پروژه هیپستر مسیر جدیدی را طی کرد. دنیس لووت (Denis Le Vot)، مدیرعامل سابق داسیا، قصد داشت این خودرو را با قیمت ۱۱,۲۰۰ پوند در اواخر ۲۰۲۶ عرضه کند، اما لوکا دی مئو (Luca de Meo)، مدیرعامل وقت گروه رنو، تصمیم گرفت نسل جدید اسپرینگ بر پایه رنو توینگو در اسلوونی ساخته شود. با ورود فابریس کامبولیو (Fabrice Cambolive)، هدف قیمت به زیر ۱۰ هزار پوند کاهش یافت و بررسی نسخه دونفره با استاندارد L6 نیز به دستور کار اضافه شد.
تولید هیپستر در کارخانه شییان (Shiyan) چین - همان جایی که نسل اول اسپرینگ ساخته می‌شد - انجام خواهد شد. این میکروکار از یک موتور ۲۰ اسب بخاری و باتری ۱۵ کیلووات ساعتی بهره می‌برد و ابعاد آن ۳.۰ متر طول، ۱.۵۵ متر عرض و ۱.۵۳ متر ارتفاع دارد - تقریباً به همان اندازه مینی کلاسیک آستین. در طراحی نهایی که از طریق نقشه‌های ثبت اختراع افشا شده، درِ صندوق عقب به صورت آویزان کناری (مانند لندرور دیفندر) طراحی شده و شیشه‌های جلو نیز به دو بخش تقسیم شده‌اند. انتشار نسخه نهایی در سال آینده صورت خواهد گرفت.
به نقل از ماشین باز راهیابی داسیا هیپستر با قیمت زیر ۱۰ هزار پوند، نشانگر یک تغییر استراتژیک مهم در رویکرد برندهای اقتصادی اروپایی به بازار خودروهای شهری الکتریکی است. در شرایطی که بیشتر خودروسازان به سمت خودروهای گران‌تر و پیشرفته‌تر حرکت کرده‌اند، داسیا با تمرکز بر کاهش هزینه‌ها و ساده‌سازی تولید، به دنبال ایجاد یک جایگاه منحصربه‌فرد در بخش میکروکارهای ارزان است.انتخاب چین به عنوان محل تولید این خودرو تصمیمی کاملاً منطقی است. کارخانه شییان با ظرفیت تولید سالانه ۴۵ هزار خودرو و تجربه ارزشمندی در ساخت اسپرینگ، امکان تولید کم‌هزینه را فراهم می‌کند. استفاده از قطعات نسل قبلی اسپرینگ نیز به کاهش هزینه‌ها کمک شایانی می‌کند.
چالش اصلی داسیا اما مدیریت وزن و هزینه تولید است. مقررات L7e محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌ای دارد: حداکثر وزن ۴۵۰ کیلوگرم (بدون باتری)، قدرت ۲۰ اسب بخار و حداکثر سرعت ۵۶ مایل بر ساعت. استفاده از پنل‌های پلاستیکی مانند امی (Ami) می‌تواند راهکاری برای کاهش وزن باشد، اما هزینه بالای آن نسبت به فولاد، این گزینه را پیچیده می‌کند.
رقابت با فیات مولتی‌پلینا که در سال آینده عرضه می‌شود، یک نبرد جذاب در بخش میکروکارهای شهری ایجاد خواهد کرد. اگر داسیا بتواند هدف قیمت ۹,۵۰۰ پوندی را محقق کند، هیپستر می‌تواند به یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین خودروهای الکتریکی بازار تبدیل شود و مشتریانی را که به دنبال یک وسیله نقلیه شهری ساده و ارزان هستند، جذب کند. موفقیت این پروژه می‌تواند آینده تولید خودروهای اقتصادی در اروپا را شکل دهد.