تاکسی بدون راننده آینده در اولین آزمون من مردود شد. احتمالاً اسم وایمو را شنیده‌اید؛ کمپانی که پشتوانه گوگل است و از سال ۲۰۱۷ شروع به آزمایش تاکسی‌های خودران یا رباتاکسی در آمریکای شمالی کرد. الان تقریباً ۴۰۰۰ تا از این ماشین‌ها در ده شهر آمریکا فعال‌اند. قرار است به‌زودی این خودروها در لندن هم شروع به کار کنند، آن هم در حالی که اوبر و وایو هم همین حالا سرویس تاکسی خودران را در پایتخت انگلستان راه انداخته‌اند. به همین بهانه، من در سفر اخیرم به سان‌فرانسیسکو وظیفه خودم دیدم که سوار یکی از این‌ها شوم تا ببینم لندنی‌ها چه چیزی در انتظارشان است.
قسمت «سوار شدن» احتمالاً ضعیف‌ترین بخش قضیه بود. با یک اپ گوشی وایمو را مثل اسنپ یا اوبر صدا می‌کنید. من جلوی هتلم منتظر ماندم، اما تاکسی خودران سر جایی که مشخص کردم نیامد. در عوض، نیم‌طبقه آن‌طرف‌تر، درست وسط خیابان و جلوی یک لاین ترافیک ایستاد. راننده یک ماشین پارک‌شده هم با لبخند پرسید: «واقعاً می‌خواهی سوار این بشوی؟» چون ماشینش را گیر انداخته بود. خلاصه سریع رفتم داخل و با لمس صفحه پشتی، گفتم برو. اما جالب اینجاست که وقتی حرکت کردیم، وایمو فوق‌العاده عمل کرد. نرم راه افتاد، با هوشمندی لاین عوض کرد، از پس محدودیت‌ها برآمد و حتی قانون «گردش به راست با چراغ قرمز» را بلد بود. کلی هم از ترامواهای معروف شهر فرار کرد و نگذاشت له شود. در پایان هم جای پارک خوبی گرفت و پیاده‌ام کرد بدون اینکه مزاحم کسی شود.
به‌عنوان تحلیلگر، فکر می‌کنم ورود این خودروها به لندن هم فرصت است هم چالش. از یک طرف، فناوری وایمو در رانندگی شهری واقعاً به بلوغ رسیده و می‌تواند ترافیک و خطای انسانی را کاهش دهد. از طرف دیگر، زیرساخت‌های لندن مثل خیابان‌های باریک و ترافیک سنگین، شاید چالش‌های بیشتری نسبت به سان‌فرانسیسکو ایجاد کند. پیش‌بینی من این است که ابتدا این سرویس در مناطق محدودی راه بیفتد و رفته‌رفته گسترش یابد، اما پذیرش عمومی نیاز به زمان و اعتمادسازی دارد. رقابت با اوبر و وایو هم می‌تواند قیمت‌ها را رقابتی کند و سرعت رشد را بالا ببرد.