ولکسواگن روح اسطوره‌ی XL1 خود را در یک هاچبک برقی مفهومی به نام Mission Efficiency زنده کرده است؛ خودرویی که قرار است مسیر مدل‌های تولیدی آینده را هموار کند و پیش از آن هم رکوردی تازه برای بازدهی ثبت کرده است. این پروتوتایپ بر پایه‌ی پلتفرم MEB+ آی‌دی پولو ساخته شده و در یک سفر ۷۹۴ مایلی از وولفسبورگ به وین، که از لهستان و برلین هم می‌گذشت، به میانگین ۸.۲۷ مایل در هر کیلووات‌ساعت رسید. اگر اتلاف انرژی هنگام شارژ را هم در نظر نگیریم، این عدد تا ۹.۰۲ مایل بر کیلووات‌ساعت هم بالا می‌رود؛ در حالی که بیشینه‌ی ادعا‌شده برای آی‌دی پولو حدود ۵.۴ مایل بر کیلووات‌ساعت است.
میشن افیشنسی موتور جلویی ۱۱۴ اسب بخاری نسخه‌ی پایه‌ی آی‌دی پولو را با باتری نسخه‌ی پرقدرت ترکیب می‌کند. ولکسواگن با کاهش حاشیه‌ی ایمنی باتری ۵۲ کیلووات‌ساعتی، ظرفیت مفید آن را به ۵۴ کیلووات‌ساعت رساند و در شرایط واقعی توانست با یک بار شارژ حدود ۴۰۶ مایل یعنی ۶۵۳ کیلومتر حرکت کند؛ حدود ۲۰۰ کیلومتر بیشتر از برد WLTP آی‌دی پولو. در یک آزمایش کنترل‌شده با سرعت میانگین ۶۸ کیلومتر بر ساعت، برد مفهوم بدون توقف از مرز ۵۱۰ مایل هم عبور کرد. برای رسیدن به این اعداد، بدنه پایین‌تر و کشیده‌تر شده، محور عقب ۱۷ سانتیمتر باریک‌تر است، کف خودرو کاملاً مسطح شده و دریچه‌های هوای فعال همراه با روکش‌های رینج ضریب مقاومت هوا را به ۰.۱۶۸ رسانده‌اند؛ یعنی کمی بهتر از مرسدس EQS.
با وجود تمام تغییرات آیرودینامیک، این مفهوم تنها حدود ۵۰ کیلوگرم از آی‌دی پولو سنگین‌تر و ۱.۶ تن وزن دارد. طول آن ۴.۲ متر است، دو صندلی عقب و یک صندوق ۶۰۰ لیتری دارد؛ بنابراین کاملاً شبیه یک خودروی مشتری‌سازی‌شده به نظر می‌رسد. صندلی‌های جلوی اقتباس‌شده از تی‌روک کرو با چاپ سه‌بعدی سبک شده‌اند، نمایشگر مرکزی به‌صورت تبلتی قابل جدا شدن طراحی شده و سقف خورشیدی نیز تا ۳۷۰ وات برق برای تجهیزات کابین تامین می‌کند. آینه‌های فیزیکی و دستگیره‌های بدون توان الکتریکی هم صرفاً برای پس‌انداز انرژی انتخاب شده‌اند.
ولکسواگن تأکید می‌کند که میشن افیشنسی قرار نیست دقیقاً با همین فرم به فروش برسد؛ بلکه یک مرجع واقعی برای مهندسان و آیرودینامیست‌های شرکت است تا بازدهی مدل‌های فعلی را با همان تکنولوژی نسل امروز بالا ببرند. کریستف ریخل، مدیر نوآوری برند، می‌گوید دریچه‌های هوای فعال، مدیریت حرارتی پیشرفته، صندلی‌های چاپ سه‌بعدی، مواد بازیافتی و تبلت جداشونده از جمله بخش‌هایی هستند که راه تولید را پیش رو دارند.
به نقل از ماشین باز
این پروژه نشان می‌دهد ولکسواگن دیگر فقط به دنبال معجزه شیمی باتری نیست؛ بلکه روی مهندسی دقیق همان فناوری موجود تمرکز کرده است. در دورانی که بسیاری از رقبا باتری‌های بزرگ‌تر را راه حل اصلی برد می‌دانند، میشن افیشنسی ثابت می‌کند آیرودینامیک بهینه، کاهش وزن، مدیریت حرارتی، لاستیک‌های باریک و نرم‌افزار مصرف انرژی می‌توانند بازدهی را نسبت به آی‌دی پولو بیش از پنجاه درصد بالا ببرند و هزینه، وزن و فشار بر زنجیره تامین باتری را همزمان کاهش دهند.
اهمیت این رکورد آن است که برد طولانی لزوماً نیازمند باتری‌های گران‌تر و سنگین‌تر نیست. اگرچه نسخه نمایشی با عقب بسیار باریک، آینه‌های معمولی و تنظیمات افراطی لاستیک دقیقاً به همین شکل تولید نخواهد شد، ارزش واقعی آن ایجاد یک نقطه مرجع برای مهندسان ولکسواگن است؛ جایی که می‌توانند دریچه‌های هوای فعال، سیستم‌های حرارتی، صندلی‌های چاپ سه‌بعدی، متریال‌های بازیافتی و اینفوتینمت قابل جدا شدن را در خودروهای تولیدی ارزان‌تر و سبک‌تر کنند.
سقف خورشیدی ۳۷۰ واتی هم بیشتر برای تامین برق تجهیزات کابین و کاهش بار باتری اصلی کاربرد دارد، نه برای شارژ کامل خودرو؛ ولی نشان می‌دهد استفاده از انرژی خورشیدی در آینده می‌تواند مکمل مناسبی باشد. در مجموع، میشن افیشنسی یک خودروی مفهومی غیرعملی نیست، بلکه نقشه راهی منطقی برای ماشین‌های برقی آینده است: بهینه‌سازی گاهی از افزایش ظرفیت مؤثرتر است.