جگوار لندرور (JLR) با یک سرمایه‌گذاری سنگین ۳۵۶ میلیون پوندی، کارخانه تاریخی خود در ولورهمپتون را از یک مرکز تولید موتورهای احتراقی به «مرکز تولید پیشرانش برقی» تبدیل کرده است. این تغییر هویت که از سال ۲۰۲۴ رسماً اعلام شد، در عمل به این معناست که کارخانه اکنون موتورهای الکتریکی، واحدهای گیربکس و بسته‌های باتری را تولید می‌کند. مدیران کارخانه حتی پیش از عرضه عمومی نسل دوم خودروهای برقی این شرکت (که با رنج‌روور الکتریک آغاز می‌شود) ادعا می‌کنند ولورهمپتون با سرعت ۹۵ واحد در ساعت، رکورد تولید ترکیبی موتور/گیربکس/اینورتر را در بریتانیا در دست دارد. تنها رقیب جدی آن‌ها در این رقابت، کارخانه فورد در هیلوود است.
ریچارد ویور، مدیر مونتاژ پیشرانش کارخانه، می‌گوید مهارت‌های مورد نیاز آن‌قدرها هم از کارهای پیشین دور نیست: «خط ماشین‌کاری بسیار شبیه بلوک موتور احتراقی است.» به همین دلیل ماشین‌های CNC موجود برای مأموریت جدید بازنویسی شدند. سالن تولید واحدهای محرکه پیش‌تر موتورهای دیزلی چهار سیلندر می‌ساخت؛ موتورهای شش سیلندر انجینیوم همچنان در همین سایت تولید می‌شوند، اما این سالن برقی، چهره آینده ولورهمپتون را نشان می‌دهد.
دقت لازم برای ساخت موتورها و گیربکس‌های رنج‌روور الکتریک، رنج‌روور GT جدید، جگوار Type 01 و دیفندر اسپرت چند پله بالاتر از موتورهای احتراقی است؛ تلرانس‌ها نباید از ۸۰ میکرون (حدود ضخامت یک تار مو) فراتر رود، در حالی که این عدد برای موتورهای بنزینی حدود ۱۲۰ میکرون است. کارخانه موتورهای آهنربای دائمی را از صفر می‌سازد، حتی سیم‌پیچی مس استاتورها را خودش انجام می‌دهد؛ موتوری که در رنج‌روور الکتریک تا ۳۴۸ اسب بخار تولید می‌کند. ظرفیت خط تولید به ۴۱۹ هزار واحد در سال می‌رسد، چون هر خودروی لندرور و جگوار برای سیستم چهارچرخ متحرک به دو واحد نیاز دارد.
بسته‌های باتری نیز در همین کارخانه مونتاژ می‌شوند؛ بسته‌ای که برای خودروهای پلتفرم EMA حدود ۷۳۶ کیلوگرم وزن دارد و درون یک قاب آلومینیومی ۸۰ کیلوگرمی قرار می‌گیرد. سلول‌ها در حال حاضر از چین تامین می‌شوند، اما طبق برنامه از سال آینده قرار است از کارخانه جدید آگراتاس (شرکت تابع تاتا، مادر JLR) در سامرست انگلیس تهیه شوند. در مجموع ۱۳ خط تولید جدید و ۵.۵ مایل نوار نقاله به این کارخانه اضافه شده است. این سرمایه‌گذاری در شرایطی انجام می‌شود که بسیاری از تولیدکنندگان بریتانیایی هنوز در حال انتظار و تماشا هستند؛ مثلاً گفته می‌شود نیسان برنامه ساخت نیروگاه برقی خود در ساندرلند را لغو کرده است. اما جی‌ال‌آر معتقد است این تحول هم شغل‌ها را حفظ می‌کند، هم کنترل قطعات حیاتی را در دست نگه می‌دارد و هم محتوای محلی مدل‌هایش را ارتقا می‌بخشد.
به نقل از ماشین باز این تحول در کارخانه ولورهمپتون تنها یک داستان محلی نیست؛ نماد بارز گذار صنعت خودرو از عصر احتراق به عصر برقی است. جی‌ال‌آر با این سرمایه‌گذاری ۳۵۶ میلیون پوندی سه هدف کلیدی را همزمان دنبال می‌کند: حفظ اشتغال، استقلال در زنجیره تامین و ارتقای محتوای محلی محصولاتش.
در شرایطی که بسیاری از خودروسازان بریتانیایی به دلیل قوانین، قیمت‌ها و رقابت فشرده چینی‌ها در حال تعلل و انتظار هستند، جی‌ال‌آر ریسک بزرگی پذیرفته است. لغو برنامه نیروگاه جی‌تی‌سی‌او نیسان در ساندرلند نشان می‌دهد که این مسیر همیشه هموار نیست و فشار هزینه‌ها سنگین است. اما جی‌ال‌آر دریافت که تولید درون‌سازمانی موتور و باتری، کنترل کیفیت و قطعات حیاتی را در دست نگه می‌دارد و این مزیت در مذاکرات تجاری آینده بریتانیا اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند.
نکته جالب این است که مهارت کارگران موتورهای احتراقی تا حد زیادی با نیازهای تولید برقی تطابق دارد؛ از ماشین‌های CNC گرفته تا خطوط ماشین‌کاری. این یعنی گذار برقی لزوماً به معنای نابودی شغل‌های صنعتی نیست، بلکه می‌تواند آن‌ها را متحول کند. با ورود سلول‌های شرکت آگراتاس تاتا از سال آینده، استقلال این زنجیره تکمیل می‌شود. پیش‌بینی ما این است که این استراتژی به سایر خودروسازان اروپایی نیز الهام ببخشد و ولورهمپتون به الگویی برای تبدیل کارخانه‌های سنتی به قطب‌های تولید برقی تبدیل شود.