بساط هایبریدها حسابی گرم شده! این خودروها که روزی یک انتخاب حاشیهای به حساب میآمدند، حالا به جایگزینی جدی و اصلی برای بنزینی و دیزلیهای سنتی تبدیل شدهاند. ترکیب موتور احتراقی با موتور و باتری برقی هوشمند، دستاورد شیرینی به همراه آورده: کاهش هزینه سوخت، انتشار آلایندگی کمتر و خیالی آسوده از بابت نگرانی مسافت طی شده (Range Anxiety).
در حالی که فروش خودروهای بنزینی و دیزلی در بریتانیا تا ۲۰۳۰ متوقف میشود، مهلت هایبریدها تا ۲۰۳۵ تمدید شده که برای رانندگانی که هنوز نسبت به خودروهای تمام برقی مرددند، یک فرصت عالی است.
فناوری هایبرید با سرعت شگفتانگیزی پیشرفت کرده. مدلهای اولیه پلاگین هایبرید (PHEV) فقط مسافت کمی را با برق طی میکردند، اما حالا چندین مدل جدید بیش از ۱۳۰ کیلومتر (۸۰ مایل) برد تمامبرقی ارائه میدهند. تازهواردانی از چین مثل اومودا حتی بر روی کاغذ از مرز ۱۴۵ کیلومتر (۹۰ مایل) هم عبور کردهاند. از طرفی، هایبریدهای معمولی (خودشارژ) مثل تویوتا کورولا و هوندا سیویک نیز محبوبیت زیادی پیدا کردهاند که بدون نیاز به شارژ، راندمان سوخت بالایی دارند.
در نهایت، اگر بخواهیم از بین تمام گزینهها یک انتخاب برتر داشته باشیم، فولکس واگن گلف eHybrid از رقبا جلو میزند. کاربری آسان روزانه، رفتار خوب جادهای، فضای مناسب خانوادگی و برد برقی برترش در کلاس خود (حدود ۱۳۰ کیلومتر)، آن را به انتخابی درجهیک تبدیل کرده است. اما کدام مدلهای هایبرید و پلاگین هایبرید دیگر را باید در نظر بگیرید؟ ادامه مطلب را از دست ندهید.
به نقل از ماشین باز،
این گزارش به وضوح نشاندهنده چند روند کلیدی در بازار جهانی خودرو است. اولاً، عصر سیطره مطلق موتورهای احتراق داخلی به پایان رسیده و فناوری هایبرید، فارغ از نوع آن، به عنوان یک فناوری گذار کاملاً جاافتاده و مقبول در نزد عموم و سازندگان شناخته میشود. دوماً، رقابت از محدوده راندمان سوخت صرف، به حوزه «برد تمامبرقی» در هایبریدهای قابل شارژ (PHEV) کشیده شده است. عدد ۸۰ مایل (حدود ۱۳۰ کیلومتر) به یک معیار مهم جدید تبدیل شده که میتواند نیاز سفرهای روزانه بسیاری از شهروندان را به طور کامل پوشش دهد و عملاً خودرو را برای اکثر روزها به یک خودروی تمام برقی تبدیل کند. این موضوع فشار زیادی بر روی خودروسازان سنتی اروپایی و ژاپنی میآورد تا باتری و مدیریت انرژی خودروهای خود را ارتقا دهند.
سومین نکته، ظهور قدرتمند خودروسازان چینی مانند چری (با برند Omoda) در این عرصه است. آنها با ارائه مشخصات فنی برتر روی کاغذ و قیمتهای رقابتی، بازارهای سنتی را هدف گرفتهاند. این پدیده میتواند در سالهای آینده قیمت هایبریدها را نیز تحت تأثیر قرار دهد. در نهایت، گستره قیمتی مدلهای معرفیشده از تویوتا کورولا تا پورشه پانامرا نشان میدهد که فناوری هایبرید دیگر محدود به خودروهای اقتصادی نیست و حتی در ابرخودروهای لوکس و پرقدرت نیز برای کاهش مصرف و آلایندگی – و افزایش گشتاور لحظهای – به کار میرود. پیشبینی میشود تا سال ۲۰۲۶، تقریباً همه مدلهای پرطرفدار هر برندی، حداقل یک گزینه هایبرید در لیست انتخاب خود داشته باشند و مرز بین هایبرید معمولی و پلاگین هایبرید نیز کمرنگتر شود.