جگوار لند روور (JLR) با سرمایه‌گذاری ۳۵۶ میلیون پوندی، کارخانه موتورسازی ولورهمپتون خود را به یک مرکز پیشرانه برقی تبدیل کرده است. این کارخانه که در سال ۲۰۲۴ از «مرکز تولید موتور» به «مرکز تولید پیشرانه برقی» تغییر نام داد، اکنون موتورهای الکتریکی و گیربکس‌ها را برای مدل‌هایی نظیر رنج روور الکتریک و جگوار تایپ ۰۱ تولید می‌کند. نکته جالب اینجاست که شرکت به رکورد سرعت تولید ۹۵ واحد ترکیبی موتور/گیربکس/اینورتر در ساعت در بریتانیا ادعا دارد.
کارخانه ولورهمپتون در حال حاضر تنها یک رقیب جدی در بریتانیا دارد: کارخانه فورد در هیلوود. اما این تغییر مسیر برای صنعت خودروسازی بریتانیا بسیار حیاتی است، زیرا مهارت‌های لازم برای تولید موتورهای احتراقی و الکتریکی بسیار مشابه هستند. همان‌طور که ریچارد وِیوِر، رئیس بخش تولید پیشرانه می‌گوید: «خط ماشین‌کاری بسیار شبیه به بلوک موتور احتراقی است.» این کارخانه هنوز موتورهای دیزل و بنزینی اینجنیوم را تولید می‌کند، اما بخش برقی نمایانگر آینده است.
دقت مورد نیاز برای تولید موتورهای الکتریکی بسیار بالاتر از موتورهای احتراقی است؛ سطح تلرانس نباید از ۸۰ میکرون (حدود ضخامت یک تار موی انسان) فراتر رود، در حالی که این عدد برای موتورهای احتراقی حدود ۱۲۰ میکرون است. موتورهای آهنربای دائمی از صفر در این کارخانه ساخته می‌شوند، از جمله سیم‌پیچی استاتورها. هر یک از این موتورها در رنج روور الکتریک تا ۳۴۸ اسب بخار تولید می‌کنند - بیش از دو برابر واحدهای فورد پوما.
ظرفیت تولید خط پیشرانه برقی ۴۱۹ هزار واحد در سال است و خط تولید باتری نیز با یک شیفت کار می‌کند. سلول‌های باتری در حال حاضر از چین تامین می‌شوند، اما طبق برنامه، سال آینده از کارخانه جدید آگراتاس (شرکت تاتا) در سامرست تامین خواهند شد. این سرمایه‌گذاری در شرایطی انجام می‌شود که بسیاری از خودروسازان بریتانیایی در انتظار روشن شدن قوانین و بازار هستند؛ برای مثال نیسان گزارش شده است که از ساخت تاسیسات پیشرانه برقی در ساندرلند صرف نظر کرده است. اما JLR با این حرکت، هم شغل کارگران را حفظ می‌کند و هم کنترل خود را بر قطعات حیاتی در دست نگه می‌دارد.
به نقل از ماشین باز : این تحول در کارخانه ولورهمپتون نشان‌دهنده استراتژی جسورانه جگوار لند روور برای ورود به عصر برقی است. در حالی که بسیاری از خودروسازان در سراسر جهان به دلیل عدم قطعیت در قوانین، قیمت‌ها و تقاضای بازار، موضع انتظار و تماشا گرفته‌اند، JLR با سرمایه‌گذاری ۳۵۶ میلیون پوندی خود، تعهدی قاطع به آینده برقی نشان داده است. این در شرایطی است که نیسان برنامه ساخت تاسیسات پیشرانه برقی خود در ساندرلند را لغو کرده است.
نکته کلیدی این است که شرکت مالک تاتا، کل زنجیره تامین را در بریتانیا می‌بیند. انتقال تامین سلول‌های باتری از چین به کارخانه جدید آگراتاس در سامرست در سال آینده، استقلال بیشتری به JLR خواهد داد و وابستگی به بازارهای خارجی را کاهش می‌دهد. این موضوع به ویژه در زمان مذاکرات تجاری پس از برکستیت اهمیت دارد، جایی که محتوای محلی بالا می‌تواند تعرفه‌ها را کاهش دهد و جایگاه رقابتی محصولات را بهبود بخشد.
همچنین، حفظ مشاغل در مناطق صنعتی ولورهمپتون یک پیروزی اقتصادی برای بریتانیا است. مهارت‌های کارگران موتورسازی به راحتی قابل انتقال به تولید پیشرانه‌های برقی هستند و این امر نشان می‌دهد که گذار به برقی لزوماً به معنای از دست رفتن شغل‌های صنعتی نیست. از طرف دیگر، فشار هزینه‌ها برای رقابت با خودروسازان چینی همچنان یک چالش بزرگ است. با توجه به اینکه JLR در حال حاضر با نوسانات شدید تقاضا در بازارهای جهانی مواجه است، موفقیت این استراتژی به توانایی شرکت در متعادل کردن هزینه‌ها و نوآوری بستگی دارد. سوال این است: آیا JLR می‌تواند با این سرمایه‌گذاری بزرگ، سهم قابل توجهی از بازار لوکس برقی را به دست آورد و آیا این مدل تولید داخلی می‌تواند الگویی برای سایر خودروسازان باشد؟