شاسیبلندها بازار بریتانیا را در بر گرفتهاند و این بار به نظر میرسد برای ماندن آمدهاند. تحلیل جدید اتوکار از دادههای SMMT نشان میدهد که از هر سه خودروی فروختهشده در امسال، دو تا شاسیبلند بودهاند؛ سهم این مدلها در ماه ژوئیه حتی به ۶۸ درصد هم رسید. در واقع تمام هفت پرفروشترین خودروی بریتانیا در این ماه شاسیبلند بودند و فورد پیوما صدرنشین این فهرست بود. اگر این تابستان در اردوگاهها، پارکینگ جشنوارهها یا ترافیک بریتانیا چیزی پایینتر از سایرها سوار شده باشید، این آمار اصلاً تعجببرانگیز نیست.
البته شاسیبلند بودن از نظر فنی با چهبودیهایی همراه است: ارتفاع بیشتر یعنی پسار بیشتر، مصرف سوخت بالاتر (چه برقی، چه فسیلی)، وزن اضافه و هندلینگ ضعیفتر. اما دیگر دیر شده؛ شاسیبلندها اینجا هستند تا بمانند و خودروسازان باید همین ایرادات را در چارچوب بدنه SUV حل کنند، وگرنه مشتریان خود را از دست میدهند. بریتانیاییها تفریحیآفرودها را اختراع کردند، ژاپنیها با تویوتا RAV4 و هوندا CR-V آن را به SUV مدرن تبدیل کردند و در نهایت نیسان با قاشققایی تمام این مصالحفتها را به حداقل رساند.
اما بازیگر جدید صحنه، چینیها هستند. برندهایی مثل جکوو، امجی، لیپموتور و گلی در حال جذب مشتریانی هستند که بودجهشان پیش از این فقط به یک خودروی کوچک و کمارتفاع اجازه میداد. تحلیل دادهها نشان میدهد که تا پایان ژوئیه، ۸۱ درصد تمام خودروهای چینی فروختهشده در بریتانیا شاسیبلند بودهاند. این یعنی SUV دیگر یک انتخاب لوکس نیست؛ بلکه به یک کالای قابلدسترس تبدیل شده است.
در سوی دیگر، بازار هاچبکهای خانوادگی سنتی در حال فروپاشی است. فورد با خروج از بازار فوکس نشان داد که دست از این سگمنتها شسته است و بازار سدانهای سایز متوسط — که روزگاری به واکسهال وکترا و فورد مونده تعلق داشت — تقریباً به صفر رسیده است. تنها هاچبکهای کوچک، با سهم حدود یکدهم فروش به رهبری واکسهال کورسا، هنوز در برابر این یورش مقاومت میکنند. اما سوال این است: این مقاومت چقدر طول میکشد؟
به نقل از ماشین باز: این گزارش تنها داستان یک بازار محلی نیست؛ نمادی از تغییر بنیادین سلیقه مصرفکنندگان در سراسر جهان است. بریتانیا یکی از بالغترین و رقابتیترین بازارهای خودرو اروپاست و وقتی چنین بازاری سوار بر موج شاسیبلندها میشود، میتوان همین روند را در دیگر بازارها هم پیشبینی کرد.
نکته کلیدی این خبر، نقش برندهای چینی است. حضور مارکهایی مثل جکوو، امجی، لیپموتور و گلی نشان میدهد که «شاسیبلند بودن» دیگر یک انتخاب لوکس نیست؛ بلکه با قیمتهای رقابتی به یک استاندارد بازار تبدیل شده است. اینکه ۸۱ درصد از کل خودروهای چینی فروختهشده در بریتانیا شاسیبلند بودهاند، استراتژی هدفمندی را نشان میدهد: خودروسازان چینی دقیقاً همان شکاف بازار را نشانه گرفتهاند که اروپاییها سالها آن را نادیده گرفتند — یک خودروی بلندنشین، جادار و البته مقرونبهصرفه.
همزمان، خروج فورد از بازار فوکس و کوچک شدن تقریباً کامل سگمنت واکسهال وکترا و فورد مونده، پایان «دوران طلایی هاچبکها و سدانهای سایز متوسط» را رسماً اعلام میکند. تنها هاچبکهای کوچک مثل کورسا هنوز در حال دفاع از قلعه خود هستند، اما سوال این است که برای چقدر.
برای بازار ایران این اتفاق کاملاً درسآموز است. حضور روزافزون خودروسازان چینی در ایران دقیقاً همین مسیر را طی میکند و پرفروشترین محصولات چینی در ایران هم عمدتاً شاسیبلند یا کراساوور هستند. اگر روند جهانی ادامه یابد، باید منتظر باشیم که حتی خودروسازان داخلی هم بیشتر و بیشتر به سمت محصولات بلندنشین حرکت کنند. دوران خودروهای کمارتفاع، کمکم دارد به تاریخ میپیوندد.