آمار تکاندهنده است: بر اساس آخرین نظرسنجی جرایم انگلستان و ولز، تقریباً سهچهارم خودروهایی که در سال منتهی به مارس ۲۰۲۵ دزدی شدهاند، هرگز بازیابی نشدند. اما در همین حال، شرکتهای ارائهدهنده خدمات ردیابی، نرخ بازیابی خودروهای مجهز به سیستمهای ردیابی حرفهای و تحت پایش را بین ۹۵ تا ۹۹ درصد گزارش میکنند؛ تضادی که ضعفهای جدی سیستمهای مکانیاب پیشفرض کارخانه را برجسته میکند.
استیو لانچبوری، مهندس ارشد امنیت خودرو در مؤسسه تحقیقاتی Thatcham، توضیح میدهد که دزدهای حرفهای دقیقاً میدانند کارخانجات سیمکارت تعبیهشدهی خدمات خودروهای متصل را کجا قرار میدهند. یکی از اولین کارهای آنها پس از سرقت ماشین، بیرون کشیدن قطعاتی مثل سیستم اطلاعات و سرگرمی برای دسترسی به سختافزار ردیابی است. کارآگاه ارشد کیت برومل نیز تأیید میکند که جرایم خودرویی بهطور فزایندهای پیچیده و تکنولوژیمحور شده و امروز بیشتر با جرایم سازمانیافته گره خورده است. نیل توماس از شرکت Inn-Track میگوید بیش از ۹۰ درصد خودروهایی که این شرکت بازیابی میکند، تکنولوژی متصل فابریکشان قبلاً آسیب دیده یا قطع شده بوده است.
اینجاست که سیستمهای ردیابی اضافی (Aftermarket) مزیت خود را نشان میدهند. این سیستمها طوری طراحی شدهاند که مخفی بمانند؛ برخلاف سیستمهای کارخانه، باتری مستقل دارند و تا زمان فعالسازی در حالت خواب میمانند که کشف الکترونیکیشان را برای دزدها بسیار دشوار میسازد. لانچبوری اما هشدار میدهد که به برچسبهای بلوتوثی مثل Apple AirTag تکیه نکنید، زیرا برای پیدا کردن اشیای گمشده طراحی شدهاند و در سرعت به راحتی توسط سارقین شناسایی میشوند. او توصیه میکند به دنبال سیستمهای دارای استاندارد S5، S7 یا جدیدترین محصولات S5-2E با قابلیت غیرفعالسازی موتور باشید.
دادههای واقعی این ادعاها را تأیید میکند: شرکت Tracker تنها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۷۰۰ خودروی دزدی را بازیابی کرد؛ نیمی از آنها در کمتر از چهار ساعت و ۸۰ درصد در کمتر از ۲۴ ساعت. Inn-Track نیز از بازیابی بیش از ۹۹ درصد خودروهای گزارششده خبر میدهد. اما یک نکتهی کلیدی: اگر اشتراک پایش منقضی شده باشد، حتی بهترین ردیابها هم کار نمیکنند. بسیاری از صاحبان خودرو پس از سه تا پنج سال، ایمیلهای تمدید را نادیده میگیرند و در صورت سرقت، سیستم قابل بیدارشدن نیست. افزون بر بازیابی خودرو، ترکرها به پلیس کمک میکنند تا «چاپشاپها» و سایتهای صادرات غیرقانونی را شناسایی کنند؛ در عملیاتهای اخیر ۲۰ و ۱۰ چاپشاپ تعطیل شدند.
به نقل از ماشین باز : این گزارش نشان میدهد که جنگ میان سازندگان تکنولوژی امنیتی و سارقین خودرو وارد فاز تازهای شده است. در گذشته سرقت خودرو بیشتر یک جرم فرصتطلبانه بود، اما امروز دزدها با تجهیزات پیشرفتهی رله، شبیهساز کلید و دانش فنی دقیق از نقاط ضعف سیستمهای فابریک استفاده میکنند. واقعیت تلخ این است که خودروسازان هنوز امنیت دیجیتال را به اندازه کافی جدی نمیگیرند و سیمکارتهای تعبیهشده در مکانهای پیشبینیپذیر، در عمل به نقطهضعف اصلی تبدیل شدهاند.
روند آینده را میتوان اینگونه پیشبینی کرد: نخست، شرکتهای بیمه بهزودی نصب ترکرهای دارای استاندارد S5 یا S7 را برای پوشش خودروهای پرطرفدار اجباری خواه کرد، همانگونه که قبلاً ایموبیلایزرها الزامی شدند. دوم، خودروسازان مجبور میشوند ماژولهای ارتباطی را در مکانهای تصادفیتر یا با محافظت فیزیکی بهتر جای دهند. سوم، بازار ترکرهای اضافی، بهویژه مدلهای دارای باتری مستقل و قابلیت توقف موتور از راه دور، رشد چشمگیری را تجربه خواهد کرد.
درس بزرگ این است که امنیت لایهای است و هیچ راهکار واحدی وجود ندارد. ترکرهای اختصاصی اگرbachهای جادویی نیستند، اما شانس بازیابی خودرو را بهطور چشمگیری بالا میبرند؛ به شرطی که اشتراک پایش فعال بماند و این دقیقاً جایی است که بسیاری از صاحبان خودروها اشتباه میکنند. در بازار ایران نیز با توجه به رشد سرقت خودروهای گرانقیمت و هیبریدی، بهکارگیری همین درسها میتواند تفاوت میان بازگرداندن خودرو و از دست دادن دائمی آن باشد.