فولکس‌واگن روح اسطوره بازدهی خود، یعنی XL1 را زنده کرده است. کنسپت جدید «Mission Efficiency» (ماموریت بهره‌وری) یک خودروی الکتریکی پیشرفته است که بر پایه پلتفرم MEB+ (همان پلتفرم ID Polo جدید) ساخته شده و قرار است آینده خودروهای تولیدی این شرکت را شکل دهد. این کنسپت در یک سفر ۷۹۴ مایلی از ولفسبورگ تا وین، رقم خیره‌کننده ۸.۲۷ مایل بر کیلووات‌ساعت را ثبت کرد و اگر اتلاف انرژی هنگام شارژ را نادیده بگیریم، این عدد تا ۹.۰۲ مایل بر کیلووات‌ساعت هم می‌رسد.
برای درک بهتر، ID Polo معمولی در شرایط ایده‌آل نهایتاً به ۵.۴ مایل بر کیلووات‌ساعت می‌رسد. در این سفر آزمایشی که از طریق لهستان و برلین انجام شد و سرعت‌هایی تا ۸۶ مایل بر ساعت در اتوبان را در بر می‌گرفت، Mission Efficiency با یک بار شارژ باتری ۵۲ کیلووات‌ساعتی‌اش توانست ۴۰۶ مایل را در دنیای واقعی طی کند؛ یعنی ۱۲۴ مایل بیشتر از برد WLTP آی‌دی پولو. در یک آزمایش کنترل‌شده دیگر با سرعت ثابت، این کنسپت مرز ۵۰۰ مایل را بدون توقف شکست.
راز این بازدهی در ترکیب هوشمندانه قطعات موجود نهفته است: موتور ۱۱۴ اسب بخاری نسخه پایه آی‌دی پولو همراه با باتری نسخه پرچمدار که با کاهش «بافر ایمنی»، ظرفیت مفید آن به ۵۴ کیلووات‌ساعت رسیده است. آیرودینامیک نیز نقش کلیدی بازی کرده است: بدنه پایین‌تر و کشیده‌تر، محور عقب ۱۷ سانتی‌متر باریک‌تر، کف مسطح، مجاری هوای فعال و روکش چرخ‌ها ضریب مقاومت هوا را به ۰.۱۵۸ رسانده‌اند (در مقایسه، XL1 عدد ۰.۱۸۹ و مرسدس EQS عدد ۰.۲۰ داشتند). تایرهای ۱۵۵ میلی‌متری با فشار حداکثری و صندلی‌های چاپ‌شده سه‌بعدی (برگرفته از T-Roc کروک) نیز به کاهش وزن کمک کرده‌اند. با این وجود، این خودرو تنها ۵۰ کیلوگرم سنگین‌تر از آی‌دی پولو است و حتی یک سقف خورشیدی ۳۷۰ واتی، آینه‌های معمولی و دستگیره‌های در بدون توان را برای پس‌انداز انرژی به کار گرفته است.
با وجود اینکه Mission Efficiency برخلاف XL1 شبیه به یک خودروی تولید انبوه با دو صندلی عقب و صندوق ۶۰۰ لیتری است، احتمالاً هرگز با همین شکل به فروش نخواهد رسید. ماموریت اصلی آن، ارائه یک نقطه مرجع واقعی برای مهندسان و آیرودینامیست‌های فولکس‌واگن است تا بتوانند بازدهی خودروهای فعلی خود را با فناوری‌های همین نسل ارتقا دهند. به گفته کریستف ریخل، مدیر نوآوری فولکس‌واگن، ویژگی‌هایی مانند مجاری هوای فعال، مدیریت حرارتی پیشرفته، صندلی‌های سه‌بعدی، پلاستیک‌های بازیافتی و تبلت جداشونده، نخستین مواردی هستند که راه خود را به خودروهای تولیدی باز خواهند کرد.
به نقل از ماشین باز : کانسپت Mission Efficiency بیش از یک نمایشگر ساده فناوری است؛ بلکه بیانیه‌ای روشن از استراتژی جدید فولکس‌واگن به شمار می‌رود. در دورانی که رقبای چینی و آمریکایی با باتری‌های بزرگ‌تر و پلتفرم‌های جدید رقابت می‌کنند، گروه فولکس‌واگن نشان می‌دهد که پتانسیل دست‌ن‌یافته‌ای در همان پلتفرم موجود MEB+ نهفته است. ترکیب موتور پایه ID Polo با باتری پرچمدار، کاهش بافر ایمنی و تمرکز افراطی بر آیرودینامیک، فرمولی است که عدد خیره‌کننده ۹ مایل بر کیلووات‌ساعت را ممکن کرده است. نکته کلیدی این است که خودرویی شبیه به یک خودروی تولید انبوه ساخته شده است؛ با دو صندلی عقب، صندوق ۶۰۰ لیتری و وزنی تنها ۵۰ کیلوگرم بیشتر از آی‌دی پولو. این یعنی مهندسان ولفسبورگ به جای رویای آینده‌ای دور، به دنبال راه‌حل‌هایی هستند که همین امروز قابل اجراست. بازدهی ۸.۲۷ مایل بر کیلووات‌ساعت در یک سفر واقعی ۷۹۴ مایلی همراه با سرعت‌های اتوبانی، عددی است که حتی پربازده‌ترین خودروهای فعلی به آن نزدیک نمی‌شوند. به نظر می‌رسد نخستین بهره‌برداران از این دستاوردها، مجاری هوای فعال، مدیریت حرارتی پیشرفته، صندلی‌های چاپ‌شده سه‌بعدی و تبلت جداشونده باشند. سقف خورشیدی ۳۷۰ واتی نیز، اگرچه فقط در آفتاب‌ترین روزها به اوج می‌رسد، نویدبخش کاهش وابستگی خودروهای آینده به شبکه برق برای تأمین انرژی سیستم‌های کابین است. هرچند بعید است این خودرو با همین شکل خاص به فروش برسد، درس‌های آن به‌زودی در تولید انبوه نمود پیدا خواهد کرد. رقابت آینده برقی بر سر «بازدهی به ازای هر کیلووات‌ساعت» خواهد بود، نه صرفاً ظرفیت باتری؛ و فولکس‌واگن با این کنسپت نشان داد که در این بازی پیشتاز است.