«میشن افیشنسی» (Mission Efficiency) جدیدترین کانسپت فولکس‌واگن است که بر پایه مدل آماده تولید آیدی پولو ساخته شده، اما برخلاف این مدل که همین حالا در نمایشگاه‌ها به فروش می‌رسد، هرگز راهی خط تولید نخواهد شد. این خودرو با طراحی دراماتیک و سنگ‌مانندش و نزدیکی‌اش به یک سوپرمینی ۲۵ هزار پوندی که از پیش روی بازار بود، همه را شگفت‌زده کرده است؛ تا جایی که سؤال آشکاری به ذهن می‌رسد: چرا فولکس‌واگن آن را تولید نمی‌کند؟
هیچ خودروی کنونی در بازار شبیه به میشن افیشنسی نیست؛ پس اگر فولکس‌واگن با استفاده از قطعات موجود شروع به تولید آن می‌کرد، عملاً رقیبی نداشت و به نظر می‌رسید پروژه‌ای سودآور می‌بود. اما این نادیده گرفتن حقیقتی ناراحت‌کننده است: قابلیت فنی و امکان‌پذیری در دنیای واقعی غالباً مفاهیمی متضادند و چیزی که روی کاغذ جذاب می‌نماید، لزوماً به یک موفقیت فروش تبدیل نمی‌شود.
ما می‌خواهیم ماشین‌ها تا حد ممکن کوچک و سبک باشند، اما در عین حال فضای خوبی برای سر و پا، دید همه‌جانبه مناسب، سیستم صوتی قدرتمند، کیسه‌های هوا و طبعاً صفحات لمسی بزرگ با قابلیت اتصال گوشی هوشمند را هم می‌خواهیم. مهندسان نیز به فضای لازم برای یکپارچه‌سازی تجهیزات ایمنی و ساختارهای تصادف نیاز دارند و طراحان میل دارند هر چیزی که از استودیوی آن‌ها خارج می‌شود با استواری و تناسبات چشمگیری حضور خود را تحمیل کند، به جای اینکه محو به نظر برسد.
به همین دلیل است که حتی سبک‌ترین و کارآمدترین ماشین‌های الکتریکی امروزی نمی‌توانند به کارایی این کانسپت نزدیک شوند و آزمایش‌های جسورانه‌ای مانند این، حداقل برای حالا، در حد همان آزمایش باقی می‌مانند: سودآوری تجاری و تطابق با مقررات همیشه بر پتانسیل فنی ارجحیت دارند. بنابراین هرچند می‌توان مطمئن بود میشن افیشنسی پتانسیل تأثیرگذاری بر ماشین‌های تولیدی آینده را دارد، بعید است مانند XL1 راهی حیاط مشتریان شود - و این واقعاً جای تأسف است.
به نقل از ماشین باز
کنسپت میشن افیشنسی صرفاً یک خودروی آزمایشی نیست، بلکه نمایانگر یکی از بنیادی‌ترین تناقضات صنعت خودروسازی است: تقابل آرمان‌های مهندسی با واقعیت‌های بازار و مقررات. فولکس‌واگن با این خودرو نشان داد که از نظر تکنولوژیکی قادر به ساخت یکی از کارآمدترین ماشین‌های الکتریکی دنیاست، اما همان‌طور که تاریخ نشان داده، توانایی ساخت لزوماً به معنای تولید انبوه نیست و فاصله‌ای بزرگ میان کارگاه نمونه‌سازی و خط مونتاژ وجود دارد.
نکته جالب اینجاست که میشن افیشنسی بر پایه آیدی پولو، یعنی ارزان‌ترین ماشین الکتریکی گروه فولکس‌واگن ساخته شده است. این انتخاب نشان از هدف تولید در مقیاس بالا و در دسترس بودن برای عموم دارد، حتی اگر نسخه نهایی هرگز ساخته نشود. فولکس‌واگن پیش‌تر با پروژه‌هایی مانند XL1 نشان داد که میل به سنجش مرزهای امکان در سر او هست، اما آگاهی کامل از ساختار تجاری نیز همواره وجود داشته است.
در نگاهی به آینده، انتظار می‌رود المان‌های طراحی و فناوری‌های بهینه‌سازی این کانسپت در نسل‌های آینده پلتفرم MEB و مدل‌های تولیدی فولکس‌واگن خود را نشان دهند. کاهش وزن، بهبود آیرودینامیک و سادگی طراحی اهدافی هستند که هر سازنده‌ای در پی دستیابی به آن‌هاست؛ اما در دنیای واقعی، جایی که مشتریان صفحه‌نمایش‌های بزرگ، سیستم‌های کمک‌راننده و فضای کابین وسیع را تقاضا می‌کنند، راهی جز سازش برای سازندگان وجود ندارد. به نظر می‌رسد در سال‌های پیش رو شاهد ترکیب تدریجی کارایی مفاهیم با امکانات مورد نظر بازار باشیم؛ مسیری که میشن افیشنسی راهنمای آن خواهد بود.