تاکسی مشهور سیاه لندن نسل جدید می‌گیرد؛ اما شاید دیگر در بریتانیا ساخته نشود!

تاکسی مشهور سیاه لندن نسل جدید می‌گیرد؛ اما شاید دیگر در بریتانیا ساخته نشود!

شرکت LEVC اعلام کرده است که نسل جدید تاکسی مشهور سیاه لندن در نیمه دوم سال ۲۰۲۷ رونمایی خواهد شد؛ اما این محصول ممکن است خارج از خاک بریتانیا تولید شود. مدل فعلی TX که نزدیک به یک دهه از عمر آن می‌گذرد، به دلیل «محدودیت‌های قانونی» از خط تولید خارج می‌شود؛ زیرا شرکت قادر به اعمال تغییرات لازم برای برآورده کردن الزامات جدید درباره استحکام صندلی‌ها، لنگرگاه‌های صندلی و عقب‌سرنشین‌ها نیست.

LEVC که پیش‌تر با نام London Taxi Company شناخته می‌شد، اکنون در مالکیت غول خودروسازی چینی جیلی است و هر دو مدل TX و جانشین قبلی آن یعنی TX4 را در کارخانه آنستیِ نزدیک کوونتری تولید کرده است. این شرکت در سال گذشته ۷۲۵ دستگاه TX فروخته و مدعی شده که به اهداف فروش خود رسیده است، اما تولید در سال جاری تنها به «مونتاژ مرحله نهایی» محدود خواهد شد. تاکسی TX یکی از معدود کالسکه‌های هنری (Hackney) است که شرایط سخت‌گیرانه اداره حمل‌ونقل لندن را برآورده کرده و گواهی استفاده به عنوان تاکسی سیاه لندن را دریافت می‌کند. هیچ جزئیات فنی از نسل جدید اعلام نشده، اما با توجه به نیاز به رعایت مقررات آلایندگی لندن و در عین حال عملی بودن برای رانندگان تاکسی در حومه پایتخت، احتمالاً از مجموعه پیشرانه ۱.۵ لیتری اکستندر رنج فعلی استفاده خواهد شد.

اگرچه LEVC در بیانیه خود از گذار کارخانه آنستی به تولید مدل جدید سخن گفته، اما گزارش‌های مالی تصویر متفاوتی را ترسیم می‌کنند؛ شرکت گفته در حال همکاری با جیلی «برای تضمین فعالیت‌های توسعه لازم برای نسل بعدی TX و فعالیت‌های مونتاژ آینده در آنستی» است. این عدم قطعیت نشان می‌دهد که LEVC در حال بررسی سایت‌های جایگزین برای تولید نسل جدید تاکسی است که می‌تواند شامل کارخانه جیلی در شهر ییووی چین باشد. LEVC پیش‌تر از ییوو به عنوان پایگاه تولید خود در چین نام برده، هرچند هیچ مدل با برند LEVC در آنجا تولید نشده است.

انتقال تولید تاکسی سیاه از بریتانیا با توجه به اهمیت فرهنگی آن، حرکتی جسورانه خواهد بود، اما از نظر تجاری کاملاً توجیه‌پذیر است: هزینه‌های تولید در بریتانیا به دلیل هزینه بالای نیروی کار و انرژی، به ویژه در مقایسه با چین، همچنان سرسام‌آور است. LEVC در سال ۲۰۲۵ زیان پس از مالیاتی معادل ۵۴.۹ میلیون پوند تجربه کرده و کاهش هزینه‌ها برای تضمین بقای آن حیاتی است. این شرکت با چالش‌هایی نظیر تورم و نرخ بهره بالا، کاهش شماره رانندگان دارای مجوز در لندن و لغو یارانه دولتی تاکسی‌های پلاگین (که در آوریل ۲۰۲۶ پایان یافت) روبه‌روست. LEVC برنامه دارد تقاضا برای TX را خارج از لندن افزایش دهد و گفته است: «سایر مناطق بریتانیا و افزایش فروش در خارج از کشور، حوزه‌ای حیاتی برای رشد ماست.» در پایان باید گفت، کارخانه آنستی ممکن است در آینده برای تولید سایر مدل‌های گروه جیلی مورد استفاده قرار گیرد و اسچ‌های طراحی منتشرشده نیز چراغ‌های جلویی گردی شبیه به مدل فعلی، اما بدنه‌ای چهارگوش‌تر و خمیخته‌تر را نشان می‌دهند.

به نقل از ماشین باز این خبر نشان می‌دهد که حتی نمادهای فرهنگی بریتانیا نیز از فشارهای اقتصادی روز در امان نیستند. تصمیم LEVC برای بررسی احتمال انتقال تولید تاکسی مشهور سیاه لندن به چین، بازتابی از تحولات گسترده‌تر در صنعت خودروسازی اروپاست. شرکت چینی جیلی، مالک LEVC، با تکیه بر زیرساخت‌های قدرتمند تولیدی خود در شهر ییوو، می‌تواند هزینه‌های تولید را به طور چشمگیری کاهش دهد؛ امری حیاتی برای شرکتی که در سال ۲۰۲۵ زیان پس از مالیاتی معادل ۵۴.۹ میلیون پوند را تجربه کرده است.

از سوی دیگر، پایان یارانه دولتی تاکسی‌های پلاگین در آوریل ۲۰۲۶ و کاهش شماره رانندگان دارای مجوز در لندن، بازار سنتی این محصول را تحت فشار شدید قرار داده است. همین عوامل نشان می‌دهد که LEVC دیگر نمی‌تواند تنها به بازار لندن تکیه کند و تلاش می‌کند فروش را در سایر مناطق بریتانیا و بازارهای بین‌المللی گسترش دهد.

نکته قابل توجه دیگر، احتمال حفظ موتور ۱.۵ لیتری اکستندر رنج در نسل جدید است؛ انتخابی که نشان می‌دهد فناوری هیبریدی همچنان راهکار عملی و اقتصادی برای تاکسی‌های شهری محسوب می‌شود. همچنین اسچ‌های طراحی منتشرشده، چراغ‌های گرد جلویی و بدنه‌ای چهارگوش‌تر و خمیخته‌تر را نشان می‌دهند که ترکیبی از اصالت و مدرن بودن را عرضه می‌کند.

به نظر می‌رسد حتی در صورت انتقال تولید به چین، مونتاژ نهایی در بریتانیا حفظ خواهد شد تا الزامات سخت‌گیرانه اداره حمل‌ونقل لندن برآورده شود. کارخانه آنستی نیز ممکن است به تولید سایر مدل‌های گروه جیلی اختصاص یابد. این روند، الگویی است که در خودروسازی اروپایی شاهدیم: حفظ برند و هویت طراحی محلی، اما انتقال تولید به مکان‌های کم‌هزینه‌تر. آینده نشان خواهد داد که آیا این استراتژی می‌تواند نماد لندن را زنده نگه دارد یا خیر.

منبع: Autocar (مشاهده متن اصلی)