جگوار لندرور (JLR) دیگر از کارخانه موتورسازی ولورهمپتون چیزی شبیه به گذشته نمانده؛ جایی که روزگاری موتورهای اینژینیوم می‌ساخت، حالا به «مرکز ساخت پیشرانه الکتریکی» تبدیل شده است. این تغییر نام هم‌زمان با تزریق ۳۵۶ میلیون پوند سرمایه برای ساخت موتورهای الکتریکی، گیربکس‌ها و اسمبل کردن پک‌های باتری انجام شده و خطوط تولید با سرعت خیره‌کننده‌ای در حال کارند. به طوری که کارخانه ادعا می‌کند رکورد سرعت تولید بریتانیا را با ۹۵ یونیت ترکیبی موتور/گیربکس/اینورتر در ساعت در دست دارد. حتی پیش از آنکه نسل دوم الکتروموبیل‌های جی‌ال‌آر – که با رنج راور الکتریک پیشگام هستند – به بازار بیایند، این کارخانه تنها یک رقیب جدی در بریتانیا دارد: کارخانه فورد در هیلوود که پیشرانه‌های پوما و ترانزیت را تامین می‌کند.
خبر خوب این است که مهارت‌های لازم برای این تحول، چندان با موتورهای درون‌سوز فاصله ندارد. ریچارد وِیوِر، رئیس بخش مونتاژ پیشرانه ولورهمپتون، می‌گوید خط ماشین‌کاری بسیار شبیه بلوک موتور درون‌سوز است و همان دستگاه‌های CNC برای این کار جدید تنظیم شده‌اند. اما دقت کار به طرز چشمگیری بالاتر رفته: تلورانس‌ها نباید از ۸۰ میکرون (حدود ضخامت یک تار مو) تجاوز کنند، در حالی که در موتورهای احتراقی این عدد حدود ۱۲۰ میکرون است. به گفته وِیوِر، «تمیزی در سطحی کاملاً متفاوتی قرار دارد» و هیچ آلودگی‌ای نباید به محصول نهایی راه یابد. جالب اینجا است که موتورهای مغناطیس دائمی از صفر در همین کارخانه ساخته می‌شوند، از جمله سیم‌پیچی استاتورها، و هر کدام برای رنج راور الکتریک تا ۳۴۸ اسب بخار توان تولید می‌کنند؛ بیش از دو برابر واحدهایی که فورد در شمال انگلیس می‌سازد.
خط تولید پیشرانه الکتریکی ظرفیت ساخت ۴۱۹ هزار یونیت در سال را دارد، اما چون هر خودروی جگوار و لندرور برای چهارچرخ محرک به دو پیشرانه نیاز دارد، این ظرفیت هم آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد زیاد نیست. در بخش باتری نیز، پک‌ها برای تمام الکتروموبیل‌های جدید جی‌ال‌آر بسته‌بندی می‌شوند و تا ۱۳۸ کیلووات‌ساعت ظرفیت دارند؛ پکی که برای پلتفرم EMA تنها قاب آلومینیومی‌اش ۸۰ کیلوگرم وزن دارد. در مجموع ۱۳ خط تولید جدید به کارخانه اضافه شده که با ۸.۸ کیلومتر نوار نقاله به یکدیگر متصل شده‌اند.
الان سلول‌های باتری از چین تامین می‌شوند، اما طبق برنامه، از سال آینده قرار است از کارخانه جدید آگراتاس (متعلق به تاتا، مالک جی‌ال‌آر) در سامرست تامین شوند. این سرمایه‌گذاری در زمانی انجام می‌شود که بسیاری از خودروسازان بریتانیا در حالت «انتظار و نظارت» به سر می‌برند – نیسان حتی پروژه پیشرانه الکتریکی خود در ساندرلند را لغو کرده است. اما جی‌ال‌آر با این حرکت، نه‌تنها شغل‌ها را حفظ می‌کند، بلکه کنترل بر قطعات حیاتی، محتوای محلی محصولاتش را ارتقا داده و در مذاکرات تجاری آینده بریتانیا نیز تکیه‌گاهی محکم می‌سازد.