ابتدا باید صادقانه اعتراف کنم: کاری که می‌خواهم به آن دعوت کنم را خودم همیشه انجام نمی‌دهم! دردسرهای خرید یک فیات پاندا ۱۰۰ اسب‌بخار با ۸۰ هزار مایل روی کیلومترش که چاله‌های بدنه‌اش از دره «چدار گورج» هم بزرگ‌تر بود، مرا مجبور کرد آن را بفروشم و به جای آن یک مزدا ام‌اکس-۵ تقریباً صفر را تمویل کنم.
با این حال، من هنوز هم عاشق ماشین‌های پرمصرف هستم. کیلومتر بالا یک ویژگی شیرین است؛ مدلی که در حالت عادی از دسترس قیمت خارج است را ناگهان قابل خرید می‌کند. مثلاً وقتی برای برادرم به دنبال اولین ماشین می‌گشتیم، یک سوزوکی سوئیفت اسپرت ۲۰۱۵ پیدا کردیم که به‌خاطر ۶ دور کامل دور زمین زدن، برای بودجه محدودمان به‌طرز عجیبی مناسب بود. این ماشین، علاوه بر چند خط و خاش ظاهری، تاریخچه تعمیرات کامل داشت، زنگ نزده بود و هنوز خیلی کار می‌کشید؛ یک قهرمان واقعی ماشین‌های کیلومتر بالا. آیا در سال‌های پیش به تعمیر نیاز داشت؟ قطعاً، اما کدام ماشین ده‌ساله نیازی ندارد؟ متأسفانه ماشین‌ها اغلب فقط به‌خاطر میزان استفاده‌شان در بازارهای آنلاین طرد می‌شوند و این موضوع کمی غم‌انگیز است.
برای من فقط قیمت ارزان این ماشین‌ها جذاب نیست؛ داستان‌هایی که تعریف می‌کنند هم وسوسه‌کننده است. به یک پورشه ۹۱۱ با ۲۰۰ هزار مایل فکر کنید که لبخندهای زیادی هدیه کرده است؛ یا ون‌های قدیمی مرسدس وی-کلاس و فولکس‌واگن ترانسپورتر که تعطیلات خانوادگی بی‌شماری را ممکن کرده‌اند؛ حتی پریوس‌های تاکسی‌مانند که با وجود نزدیک شدن به پایان خط، هنوز هم شاهد خنده‌ها و لحظات خوب مسافرانشان هستند. همین که یک ماشین این‌قدر مسافرت کرده و با فراز و نشیب‌ها همراه بوده، برایم الهام‌بخش است.
صفحه‌ای به نام «Mileage Impossible» در ایکس، بیش از همه مرا به رویا می‌برد. در میان نمونه‌های عادی، چیزهای عجیبی هم پیدا می‌شود؛ مثلاً یک بی‌ام‌و ام۵ نسل E60 که با وجود موتور بدنام V10، ۲۴۰ هزار مایل طی کرده است. تاریخچه تعمیراتش خیره‌کننده است: هشت دست شمع (در مجموع ۸۰ عدد)، دو دست بیرینگ میل‌لنگ و ۶۵ بار تعویض روغن. در کنار آن یک جگوار XKR ۴.۲ لیتر سوپرشارژ با ۴۱۵ هزار مایل، یک پورشه پانمرا دیزل V8 با ۶۲۱ هزار مایل که موتور، توربو و گیربکس اصلی هنوز سالم است و حتی یک لافراری با بیش از ۹۲ هزار مایل دیده می‌شود.
به نقل از ماشین باز
این گزارش بیشتر از یک داستان عاشقانه ماشین‌های کیلومتر بالا است؛ در واقع نشان می‌دهد که نگاه بازار به «کیلومترشمار» در حال قدیمی شدن است. ماشین مدرن اگر سرویس دوره‌ای، قطعات اصلی و مالک باسوادی داشته باشد، می‌تواند فواصل بسیار طولانی‌تری را طی کند، آن هم در دورانی که فشار اقتصادی باعث می‌شود مردم به جای تعویض خودرو، به نگهداری و تعمیر آن فکر کنند. اکانت «Mileage Impossible» ثابت می‌کند شمارش کیلومتر به‌تنهایی معیار سلامت نیست؛ تاریخچه تعمیرات، وضعیت بدنه، نوع سوخت و مهندسی موتور بسیار تعیین‌کننده‌ترند. این مسئله می‌تواند بازار ماشین دست دوم را به سمت ارزش‌گذاری بر اساس وضعیت واقعی خودرو پیش ببرد، نه فقط کاهش قیمت بر اساس عدد روی کیلومترشمار. در بازار ایران هم با توجه به استهلاک شدید و افزایش قیمت خودرو، ماشین‌های پرمصرف اما سالم می‌توانند گزینه‌های منطقی‌تری باشند، به شرطی که خریدار حداقل ده تا پانزده درصد بودجه اضافه برای تعمیرات پیش‌بینی شده و کارشناسی دقیق انجام دهد. در سال‌های آینده احتمالاً شاهد تقاضای بیشتر برای ماشین‌های کیلومتر بالا با تاریخچه شفاف خواهیم بود و حتی ممکن است تخصصی به نام «بازسازی و نگهداری طولانی‌مدت خودرو» در بازار خدمات خودرو قدرتمندتر شود. در نهایت، پیام روشن است: از ماشین خود نگهداری کنید تا ماشین هم از شما نگهداری کند.