نیسان سرانجام کراس‌اور محبوب «کیکس» (Kicks) را با موتور هایبریدی به اروپا می‌آورد و قصد دارد با سرمایه‌گذاری ۱۷۰ میلیون پوندی، تولید آن را در کارخانه ساندرلند بریتانیا کلید بزند. نسل دوم این کراس‌اور رده B که در سال ۲۰۲۴ معرفی شد، هم‌اکنون در برزیل، ژاپن و مکزیک تولید می‌شود و تا به حال هرگز در بازار اروپا عرضه نشده بود.
کیکس در خانواده شاسی‌های بنزینی نیسان، جایگاهی پایین‌تر از قاشقای (Qashqai) پیدا می‌کند و جانشین نسخه بنزینی جوک (Juke) می‌شود که هفتمین سال حضور در بازار را می‌گذراند. این مدل با طول ۴۳۶۵ میلی‌متر، کمی بلندتر از جوک است و هر دو روی پلتفرم CMF-B ساخته می‌شوند. ورود کیکس برای ساندرلند یک نقطه قوت بزرگ است؛ کارخانه‌ای که تولید قاشقای برقی در آن لغو شده و اخیراً اخباری درباره تعطیلی یکی از خطوط تولید خود نیز منتشر شده بود.
اما همه چیز به یک شرط مهم گره خورده است: نیسان هشدار داده که این پروژه ممکن است محقق نشود، مگر اینکه دولت بریتانیا الزام وسایل نقلیه با آلایندگی صفر (ZEV) را تعدیل کند. ماکس مسینا، رئیس نیسان اروپا، خواستار کاهش سهم فروش برقی در سال ۲۰۳۰ از ۸۰ درصد به ۵۰ درصد (یا حتی ۴۰ درصد) است. او تاکید کرده که رقابت با خودروسازان چینی که دستمزدها، مالیات و هزینه‌های اجتماعی پایین‌تری پرداخت می‌کنند، نیازمند حمایت دولت است؛ به‌ویژه آنکه بریتانیا برخلاف اتحادیه اروپا، تعرفه متقابل روی برقی‌های چینی اعمال نکرده و سهم بازار برندهای چینی در ماه اوت از ۲۰ درصد عبور کرد.
در کنار این، نیسان در حال مذاکره با چری (Chery) برای تولید خودرو در ساندرلند است که می‌تواند به تولید شش مدل در این کارخانه بینجامد؛ کارخانه‌ای که در چهلمین سال تاسیس خود قرار دارد و تا کنون بیش از ۱۲ میلیون خودرو تولید کرده است. جاناتان رینولدز، وزیر کسب‌وکار بریتانیا، این تصمیم را «رای اعتماد بزرگی» به تخصص تولید بریتانیا و آینده خودروی این کشور دانسته است.
به نقل از ماشین باز خبر تولید نیسان کیکس در ساندرلند فراتر از یک معرفی محصول ساده است؛ در واقع یک شرط‌گذاری استراتژیک بی‌سابقه توسط نیسان محسوب می‌شود. این شرکت ژاپنی عملاً ۱۷۰ میلیون پوند سرمایه‌گذاری و آینده یکی از کارخانه‌های کلیدی خود در اروپا را به عنوان اهرم فشار بر دولت بریتانیا برای تعدیل قوانین برقی‌سازی به کار گرفته است. از یک سو، کیکس با جانشینی نسخه بنزینی جوک، جایگاه نیسان در بخش کراس‌اورهای حجمی را حفظ می‌کند؛ از سوی دیگر، نشان می‌دهد که خودروسازان سنتی هنوز حاضر به ریسک روی مدل‌های کاملاً برقی نیستند، چرا که حاشیه سود برقی‌ها هنوز با بنزینی‌ها برابر نشده است. مساله مهم‌تر، رقابت با برندهای چینی است. اتحادیه اروپا تعرفه‌های ضد یارانه‌ای روی برقی‌های چینی وضع کرده، اما لندن هنوز از این کار امتناع کرده است. اگر این وضع ادامه یابد، ممکن است اتحادیه اروپا بریتانیا را در برنامه «ساخت اروپا» و قانون شتاب‌دهنده صنعتی نپذیرد و این یعنی کارخانه ساندرلند ممکن است دسترسی خود به بازارهای اروپایی را از دست بدهد. مذاکرات با چری نیز بسیار جالب توجه است: رقیب می‌تواند به شریک تبدیل شود و با تولید شش مدل، آینده ساندرلند را تضمین کند. به طور کلی، سرنوشت تولید کیکس در بریتانیا به تصمیمات سیاسی لندن در هفته‌های پیش‌رو گره خورده و این پرونده نمونه‌ای روشن از تلاقی دیپلماسی تجاری، سیاست زیست‌محیطی و استراتژی صنعتی در دنیای امروز خودرو است.