خیلی از خودروهای جذاب دنیا به دلایلی هرگز به بازارهای جهانی راه نمی‌یابند، اما در آمریکا ماشین‌های عضلانی همیشه استثنا بوده‌اند. با ورود فورد موستانگ به بریتانیا دهه پیش، عطش این کلاس از خودرو برطرف شد و زمانی که شورولت کامارو تولید را متوقف کرد و دوج چارجر نسل هشتم خود را کاملاً برقی کرد، به نظر می‌رسید موستانگ تنها بازمانده این کلاس باشد. اما چارجر برقی با شکستی سنگین مواجه شد؛ به طوری که در اولین سال کامل فروش خود، تنها ۱۰ درصد آمار فروش نسخه V8 مدل ۲۰۲۳ را ثبت کرد و هزاران دستگاه از آن در نمایشگاه‌ها خاک خوردند.
حالا دوج به سرعت عقب‌نشینی کرده و در پاسخ به این شکست، موتور بنزینی شش‌سیلندر خطی توربو «Hurricane» را به این ماشین عضلانی افزوده است. این نسخه که به «Sixpack» معروف است، در حال حاضر هفت برابر بیشتر از نسخه برقی می‌فروشد و فروش نسخه برقی تنها با سفارش ویژه ممکن است. خبر خوب این است که موتور ۶.۲ لیتری V8 هم چند ماه دیگر بازخواهد گشت. علاوه بر این، چارجر جدید به صورت رسمی و محدود به اروپا (فقط با فرمان چپ) عرضه می‌شود.
در بررسی این خودرو که در نیویورک انجام شد، چارجر شش‌سیلندر با وجود طول بیش از ۵.۲ متر، طراحی بسیار جذاب و متناسبی داشت. موتور ۳ لیتری آن با توان ۵۴۳ اسب بخار در نسخه Scat Pack، شتاب و عملکرد خطی فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهد و صدا و حال‌وهوای یک ماشین عضلانی واقعی را دارد. اگرچه گیربکس و فرمان آن نقطه‌ضعف‌هایی دارند، اما فضای داخلی بسیار بزرگ، رانندگی روزمره جذاب و ظاهر خیره‌کننده آن، چارجر را به خودرویی تبدیل کرده که آدم دلش می‌خواهد برای همیشه نگهش دارد.
به نقل از ماشین باز این اتفاق نشان‌دهنده یک واقعیت تلخ اما بسیار مهم برای خودروسازان در عصر حاضر است: مشتریان ماشین‌های عضلانی هنوز آماده پذیرش کامل الکتروموبایل‌ها نیستند. دوج چارجر برقی نمونه‌ای بارز از فشارهای بازاری و قوانین سخت‌گیرانه آلایندگی بود که بدون توجه به خواسته واقعی مصرف‌کننده به آن‌ها تحمیل شد و نتیجه آن انباشت بیش از ۱۱ هزار دستگاه در نمایشگاه‌ها و افت فروش به یک‌دهم مدل بنزینی بود. واکنش سریع استلانتیس و بازگشت به موتورهای درون‌سوز، نشان از انعطاف‌پذیری و درک درست از نیاز بازار دارد. استفاده از پلتفرم STLA Large که امکان میزبانی از انواع پیشرانه‌ها را فراهم می‌کند، حرکتی هوشمندانه برای کاهش ریسک‌های آینده بود.
با این حال، تغییر از موتورهای V8 کلاسیک به شش‌سیلندر خطی توربو، چالشی بزرگ برای وفاداران برند به شمار می‌رود. دوج چارجر همیشه با غرش موتورهای هشت سیلندر خود شناخته شده است و موفقیت نسخه شش سیلندر در گرو ارائه عملکرد و احساسات مشابه است. خبر بازگشت موتور ۶.۲ لیتری V8 و عرضه رسمی به بازار اروپا نشان می‌دهد که دوج قصد ندارد به سادگی پایگاه هواداران خود را از دست بدهد؛ بلکه می‌خواهد حضور جهانی خود را حفظ کند و در عین حال انتشار آلاینده‌ها را مدیریت نماید. در نهایت، این چرخه از خطا تا جبران، ثابت کرد که حتی در عصر برقی شدن صنعت خودرو، هیجان، صدای موتور و احساسات ناشی از رانندگی برای بخش بزرگی از مشتریان ارزشمند است. موفقیت آینده چارجر به نحوه پذیرش نسخه V8 جدید و واکنش بازارهای صادراتی بستگی خواهد داشت.