ناوگان‌های شرکتی در حال حاضر با تأخیرهای سنگینی در تعمیرات گارانتی خودرو مواجه هستند؛ به طوری که گزارش‌ها نشان می‌دهد زمان انتظار برای برخی تعمیرات تا ۵ ماه نیز به طول می‌انجامد. کارشناسان، کمبود طولانی‌مدت قطعات و سیاست‌های سخت‌گیرانه خودروسازان را عوامل اصلی این مشکل می‌دانند، در حالی که زمان تعمیر خودروهای خارج از دوره گارانتی رو به بهبودی است.
مارک سینکلر، کارشناس مدیریت توقف خودرو در شرکت لیزینگ «اوجیلوی فلیت» (Ogilvie Fleet)، می‌گوید انتظار ۵ ماهه برای تعمیر ماشین‌های شرکتی، به‌ویژه خودروهای برندهای لوکس، کاملاً واقعی است. او توضیح می‌دهد که شرکتش برای نگه داشتن خودروها در جاده، مجبور شده هزینه تعمیرات را شخصاً پرداخت کرده و گارانتی را دور بزند. این اقدام با نتایج خوبی همراه بوده و میانگین زمان توقف خودروهای این شرکت به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.
بنابراین گزارش، کمبود قطعات که ناشی از بحران‌های جهانی است، عامل اصلی این تأخیرهاست. از سوی دیگر، سیاست‌های خودروسازان نیز مانع از خدمات‌دهی سریع می‌شود؛ چرا که آن‌ها در قراردادهای خود با نمایندگی‌ها شرط کرده‌اند که نباید پیشگامانه برای تعمیرات گارانتی به مشتری پیشنهاد بدهند تا مجبور به پرداخت هزینه نشوند.
در مقابل، شرکت‌ها برای خودروهای قدیمی‌تر و خارج از گارانتی، به طور فزاینده‌ای به سمت استفاده از قطعات سبز یا بازیافت‌شده روی آورده‌اند، زیرا این قطعات سریع‌تر در دسترس هستند. با این حال، برای خودروهای جدید که گارانتی دارند، این امکان وجود ندارد، زیرا خودروسازان به شدت از شرایط گارانتی خود محافظت می‌کنند.
به نقل از ماشین باز این خبر نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم اساسی در مدیریت ناوگان‌های شرکتی است. زمانی که گارانتی به عنوان یک مزیت و تضمین آرامش خاطر به حساب می‌آمد، امروزه به دلیل کمبود قطعات و سیاست‌های محافظه‌کارانه خودروسازان، به یک عامل بازدارنده و توقف طولانی‌مدت خودروها تبدیل شده است. واکنش شرکت‌های لیزینگ مانند اوجیلوی فلیت بسیار قابل توجه است؛ آن‌ها ترجیح می‌دهند هزینه تعمیرات را از جیب خود بپردازند تا خودروها سریع‌تر به جاده بازگردند. این اقدام نشان می‌دهد که «زمان» برای کسب‌وکارها ارزشمندتر از «تلاش برای استفاده رایگان از گارانتی» است. علاوه بر این، تناقض در سیاست‌های خودروسازان کاملاً آشکار است: آن‌ها در قراردادهای تعمیرگاهی شرط می‌کنند که نمایندگی‌ها نباید به طور فعال برای تعمیرات گارانتی به مشتری پیشنهاد بدهند. این رویکرد واکنشی، تجربه مشتری را به شدت تخریب می‌کند و باعث می‌شود مشکلات کوچک به بن‌بست‌های طولانی تبدیل شوند. در آینده، با افزایش سهم خودروهای الکتریکی و نیاز به تکنسین‌های متخصص، این بحران احتمالاً تشدید خواهد شد، مگر اینکه خودروسازان رویکرد خود را تغییر دهند. همچنین، رواج استفاده از قطعات بازیافتی برای خودروهای قدیمی یک راهکار هوشمندانه برای کاهش زمان توقف است، اما محدودیت‌های شدید برای خودروهای جدید نشان می‌دهد که صنعت هنوز نتوانسته راه‌حل قابل قبولی برای حفظ تعادل بین سرعت تعمیر و اعتبار گارانتی پیدا کند. در نهایت، برندگان این بازار، بازیگرانی خواهند بود که بتوانند قابلیت اطمینان و سرعت در خدمات پس از فروش را بهتر تضمین کنند، حتی اگر این به معنای صرف هزینه‌های بیشتر در کوتاه‌مدت باشد.