شرکت LEVC (فعالیت زیر نظر گروه جیلی) قرار است نسل جدید تاکسی مشهور لندنی را از نیمه دوم سال ۲۰۲۷ وارد بازار کند؛ اما به نظر می‌رسد تولید آن در بریتانیا تضمین‌نشده باقی بماند. مدل TX فعلی که نزدیک به یک دهه از عمرش می‌گذرد، به دلیل «محدودیت‌های قانونی» و عدم امکان تطابق با الزامات جدیدِ تخت نشستن و مهار سر، در حال خداحافظی با بازار است. با این حال، این شرکت در سال گذشته ۷۲۵ دستگاه از این مدل را به فروش رساند و امسال نیز تولید آن به مونتاژ نهایی محدود خواهد شد.
مدل جدید تمرکز ویژه‌ای بر کاهش آلایندگی و کاربرد عملی برای رانندگان حومه لندن خواهد داشت و به احتمال زیاد از همان موتور ۱.۵ لیتریِ RANGE EXTENDER استفاده می‌کند. طراحی جدید بر اساس طرح‌هایی که LEVC منتشر کرده، ترکیبی از چراغ‌های جلوی گرد (مشابه مدل فعلی) و بدنه‌ای چهارگوش و خَبَط‌تر به نظر می‌رسد. همچنین خط تولید کارخانه Ansty به تدریج برای تولید مدل جدید آماده می‌شود، اگرچه گزارش‌های مالی این شرکت نشان می‌دهد هنوز تلاش می‌کنند تا تولید در این کارخانه را تثبیت کنند.
با توجه به اینکه LEVC متعلق به غول خودروسازی چینی «جیلی» است و با بخش چینی این گروه برای توسعه نسل جدید TX همکاری می‌کند، احتمال تولید در تأسیسات جیلی در یی‌وو چین نیز مطرح است. این در حالی است که LEVC در سال ۲۰۲۵ متحمل ضرر پس از مالیات ۵۴.۹ میلیون پوند شده است. در نتیجه، مدیران این شرکت بر کاهش هزینه‌ها و توسعه بازارِ صادراتی تاکسی‌ها در خارج از لندن تمرکز کرده‌اند. در همین راستا، سخنگوی LEVC ضمن تأکید بر تعهد کامل به بریتانیا به عنوان یک بازار کلیدی، وعده ارائه اطلاعات بیشتر در مورد نسل جدید و برنامه‌های آینده را داده است. (منبع: اتوکار)
به نقل از ماشین باز
این خبر نشان می‌دهد که حتی نمادهای فرهنگی بریتانیا نیز در برابر واقعیت‌های سخت اقتصادی و فناوری خودروی الکتریکی آسیب‌پذیرند. تصمیم LEVC برای بررسی تولید خارج از بریتانیا، واکنشی هوشمندانه به معضلات ساختارى است: هزینه‌های نیروی کار و انرژی در بریتانیا به شدت بالاست و رقابت با تولیدکنندگان چینی که از زنجیره تأمین بومی پیشرفته برخوردارند، به‌سختی ممکن است. ضرر ۵۴.۹ میلیون پوندی و پایان یارانه‌های دولتیِ Plugin-in Taxi Grant در آوریل ۲۰۲۶، فشار مالی بی‌سابقه‌ای ایجاد کرده‌اند. همچنین کاهش تعداد رانندگان دارای مجوز تاکسی لندنی، تقاضای داخلی را تحت تأثیر قرار داده و این شرکت را به سمت بازارهای صادراتی سوق داده است.
از دیدگاه فنی، احتمالاً حفظ سیستم ۱.۵ لیتری RANGE EXTENDER یک استراتژی منطقی است؛ زیرا زیرساخت شارژ در حومه لندن همچنان محدود است و رانندگان به حداقل زمان توقف نیاز دارند. طراحی چهارگوش‌تر و خَبَط‌تر نیز می‌تواند فضای داخلی و آیرودینامیک را بهبود بخشد. اما آنچه اهمیت دارد، حفظ اعتبار برند «تاکسی سیاه لندن» است. انتقال تولید به چین ممکن است بازاریابی را به چالش بکشد؛ با این حال جیلی تاکنون نشان داده است که می‌تواند برندهای تاریخی مانند Lotus و Volvo را مدیریت کرده و احترامی برای میراث آن‌ها قائل شود. به نظر می‌رسد آینده این برند به نحوه مدیریت هزینه‌ها و توسعه بازارهای جدید بستگی دارد.