بر اساس آخرین آمار جرایم انگلستان و ولز، در سال منتهی به مارس ۲۰۲۵، تقریباً سه‌چهارم خودروهای گزارش‌شده به سرقت هرگز بازیافت نشدند. در مقابل، شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات ردیابی حرفه‌ای گزارش می‌دهند که نرخ بازیافت خودروهای مجهز به سیستم‌های ردیابی تحت نظارت، بین ۹۵ تا ۹۹ درصد است؛ عددی که ضعف‌های جدی سیستم‌های موقعیت‌یاب کارخانه‌ای را برجسته می‌کند.
استیو لانچ‌بوری، مهندس ارشد امنیت خودرو در Thatcham Research، توضیح می‌دهد که سارفان حرفه‌ای دقیقاً می‌دانند خودروسازان سیم‌کارت تعبیه‌شده خدمات خودروی متصل را کجا قرار می‌دهند. یکی از اولین کارهای آن‌ها پس از دزدیدن ماشین، بیرون کشیدن قطعاتی مثل سیستم سرگرمی و اطلاعات سرگرمی (Infotainment) برای دسترسی به سخت‌افزار ردیابی است. به گفته او، در نهایت «نمی‌توانید خودرو را موقعیت‌یابی کنید». در مقابل، سیستم‌های نصب‌شده در بازار لوازم جانبی (Aftermarket) موفقیت خود را مدیون پنهان‌کاری‌شان هستند؛ باتری مستقل دارند، در حالت خواب می‌مانند و فقط زمانی فعال می‌شوند که لازم باشد، به همین دلیل تشخیص الکترونیکی آن‌ها برای سارفان بسیار دشوارتر است.
لانچ‌بوری همچنین هشدار می‌دهد که برای بازیافت خودروی دزدیده‌شده، به تگ‌های بلوتوثی مثل Apple AirTag یا Samsung SmartTag اعتماد نکنید؛ چون این دستگاه‌ها برای پیدا کردن وسایل گمشده طراحی شده‌اند، نه خودروهای مسروقه. او پیشنهاد می‌کند رانندگان به دنبال سیستم‌های دارای استاندارد S5، S7 یا جدیدترین محصولات S5-2E با قابلیت بی‌حرکت‌سازی باشند. نکته حیاتی دیگر این است که حتی بهترین سیستم ردیابی هم تنها در صورت فعال بودن سرویس نظارتی کار می‌کند؛ بسیاری از مالکان گمان می‌کنند بعد از اتمام اشتراک اولیه، ردیاب همچنان کار می‌کند، در حالی که در عمل سیستم دیگر بیدار نخواهد شد.
آمارهای واقعی هم این ادعاها را تأیید می‌کنند: شرکت Tracker در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۷۰۰ خودروی دزدیده‌شده را بازیافت کرد که نیمی از آن‌ها در کمتر از ۴ ساعت و ۸۰ درصد در کمتر از ۲۴ ساعت پیدا شدند. Inn-Track نیز از بازیافت بیش از ۹۹ درصد خودروهای گزارش‌شده خبر داد. ۲۴ ساعت اول، فرصت طلایی است و پلیس آن را «ساعت طلایی دستگیری» می‌نامد. طبق داده‌های DVLA، در بریتانیا هر ۱۰ دقیقه یک ماشین به سرقت می‌رود و فورد فیستا با ۳۵۱۱ مورد، پرسرقت‌ترین خودروی سال ۲۰۲۵ بوده است.