فولکسواگن روح XL1 افسانه‌ای خود را که روزی با یک گالن سوخت ۳۱۳ مایل می‌پیمود، در یک کانسپت برقی جدید به نام «ماموریت بهره‌وری» (Mission Efficiency) زنده کرده است. این پروتوتایپ که بر پایه پلتفرم MEB+ و برادر کوچک‌ترش، یعنی ID Polo ساخته شده، در یک سفر ۷۹۴ مایلی از ولفسبورگ تا وین به رکورد خارق‌العاده ۸.۲۷ مایل بر کیلووات ساعت دست یافت و اگر اتلاف انرژی هنگام شارژ را نادیده بگیریم، این رقم تا ۹.۰۲ مایل بر کیلووات ساعت هم بالاتر می‌رود. برای مقایسه، ID Polo تولیدی حداکثر حدود ۵.۴ مایل بر کیلووات ساعت ادعا می‌کند.
در این مسیر آزمایشی که از لهستان و برلین عبور می‌کرد، سرعت در اتوبان به ۸۶ مایل بر ساعت رسید و میانگین ۴۲ مایل بر ساعت بود. Mission Efficiency توانست با یک شارژ کامل باتری ۵۲ کیلووات‌ساعتی خود، برد واقعی ۴۰۶ مایلی ثبت کند؛ یعنی ۱۲۴ مایل بیشتر از برد WLTP آی‌دی پولو. اما در یک آزمایش جداگانه در شرایط کنترل‌شده و سرعت ثابت در پیست آزمایشی Ehra-Lessien، این کانسپت موفق شد بدون توقف بیش از ۵۱۰ مایل را طی کند.
برای به حداقل رساندن مصرف انرژی، فولکسواگن موتور الکتریکی ۱۱۴ اسب‌بخاری جلوی نسخه پایه ID Polo را با باتری نسخه فول ترکیب کرده و با کاهش «بافر ایمنی» باتری، ظرفیت قابل استفاده آن را از ۵۲ به ۵۴ کیلووات ساعت رسانده است. اما نقطه قوت اصلی، آیرودینامیک خیره‌کننده آن است: ضریب درگ ۰.۱۵۸، یعنی حتی از مرسدس EQS (۰.۲۰) و خود XL1 (۰.۱۸۹) هم لغزنده‌تر. زیربدنه کاملاً مسطح شده، جلوپنجره‌های فعال، درپوش چرخ‌ها و تایرهای باریک ۱۵۵ میلی‌متری قاره‌ای که تا نزدیک حداکثر فشار بادشان پر شده‌اند، در رسیدن به این رقم نقش داشته‌اند.
برخلاف XL1 که یک ماشین آزمایشی خالص بود، Mission Efficiency برای دنیای واقعی ساخته شده است. وزن آن تنها ۵۰ کیلوگرم بیشتر از آی‌دی پولو است و دو صندلی عقب و صندوق ۶۰۰ لیتری بزرگی در بدنه ۴.۲ متری خود جا داده. صندلی‌های جلو از T-Roc کروک الهام گرفته اما با چاپ سه‌بعدی سبک شده‌اند، یک تبلت قابل‌جداشدن به جای سیستم مالتی‌مدیای کامل در نظر گرفته شده و سقف خورشیدی ۳۷۰ واتی نیز برق تجهیزات کابین را تأمین می‌کند. با این حال، این کانسپت قرار نیست به همین شکل به فروش برسد؛ بلکه به عنوان نقطه مرجع مهندسان فولکسواگن عمل می‌کند تا بهره‌وری ماشین‌های موجود را با تکنولوژی همین نسل ارتقا دهند، بدون آنکه منتظر پیشرفت‌های انقلابی بمانند.
به نقل از ماشین باز : کانسپت Mission Efficiency نشان‌دهنده تغییر رویکرد فولکسواگن در توسعه خودروهای برقی است. در حالی که XL1 یک دهه پیش ثابت کرد تا چه حد می‌توان در مصرف انرژی افراط کرد، این پروژه جدید پیام روشنی دارد: نوآوری واقعی امروز در بهینه‌سازی تکنولوژی‌های موجود نهفته است، نه در ساخت ماشین‌های آینده‌نگرانه غیرقابل دسترس. اینکه فولکسواگن به جای معرفی یک پلتفرم یا باتوری انقلابی، MEB+ موجود را با تغییرات هوشمندانه آیرودینامیک و نرم‌افزاری به این سطح رسانده، درسی برای کل صنعت است.
ضریب درگ ۰.۱۵۸ یک دستاورد خیره‌کننده است که اهمیت آیرودینامیک را در افزایش برد خودروهای برقی به رخ می‌کشد. اما کاهش بافر ایمنی باتری سیاستی جسورانه است؛ هرچند در کوتاه‌مدت برد را بالا می‌برد، اما تأثیر بلندمدت آن بر دوام باتری نیازمند بررسی دقیق‌تری است.
به نظر می‌رسد فولکسواگن در حال آماده‌سازی زمینیه برای محصولات آینده خود باشد. تأکید مدیران بر اینکه این ماشین یک خودروی کاملاً واقعی است، نشان می‌دهد عناصری از آن به زودی در مدل‌های تولیدی ظاهر می‌شوند؛ به‌ویژه تبلت قابل‌جداشدن، صندلی‌های چاپ سه‌بعدی و جلوپنجره‌های فعال. اما سؤال کلیدی این است: آیا مشتریان حاضر به پذیرش تایرهای باریک و طراحی نامتعارف عقب در ازای برد بیشتر خواهند شد؟ پاسخ به این پرسش، مسیر آینده طراحی خودروهای برقی را تعیین خواهد کرد.