ناوگان‌های خودرویی شرکتی با تأخیرهای عمده‌ای در تعمیرات گارانتی مواجه شده‌اند؛ به طوری که مدت انتظار برای تعمیر خودروهای گارانتی در برخی موارد تا پنج ماه نیز می‌رسد. مارک سینکلر، متخصص مدیریت زمان توقف در شرکت لیزینگ «اوجیلیوی فلیت»، می‌گوید انتظار پنج‌ماهه برای تعمیرات گارانتی خودروهای شرکتی چندان دور از ذهن نیست، به ویژه در مورد خودروسازان پریمیوم. این شرکت برای نگه داشتن خودروها روی جاده، خودش دست به کار شده و با پرداخت هزینه و پیدا کردن گاراژهای مجازِ دارای ظرفیت، تعمیرات را مستقل انجام می‌دهد. سینکلر می‌گوید: «ما گاهی باید هزینه را از جیب خودمان بپردازیم و از گارانتی عبور کنیم تا مطمئن شویم مشتریان محصولی را که از ما اجاره کرده‌اند، دریافت می‌کنند.»
دلیل اصلی این تأخیرها، کمبود طولانی‌مدت قطعات است که تولید در دوره کرونا و درگیری‌های بین‌المللی بارها آن را مختل کرده است. کمبود تکنسین‌ها، به ویژه تکنسین‌های واجد شرایط برای کار روی خودروهای الکتریکی، مشکل را تشدید می‌کند؛ چرا که فناوری‌ها و نرم‌افزارهای جدید مستعد درگیری با مشکلات اولیه هستند. موسسه صنعت خودرو در پایان ۲۰۲۵ اعلام کرد تنها ۳۵ درصد از تکنسین‌ها برای کار روی خودروهای EV صلاحیت دارند و پیش‌بینی می‌کند تا سال ۲۰۳۵ تقاضا بیش از ۴۳ هزار تکنسین از عرضه پیشی بگیرد. افزون بر این، سیاست‌های گارانتی خودروسازان نیز تأثیر منفی می‌گذارد؛ مارتین نورگارد هوگ، مدیرعامل Tjekvik می‌گوید بسیاری از خودروسازان در قراردادهای نمایندگان خود شرط کرده‌اند که نماینده نمی‌تواند برای انجام کار گارانتی به مشتری نزدیک شود، زیرا تمایلی به پرداخت هزینه گارانتی ندارند و این باید با درخواست مشتری و به صورت واکنشی انجام شود.
در مقابل، زمان تعمیر خودروهای خارج از گارانتی کاهش یافته است. شرکت Epyx که در خدمات تعمیر و نگهداری ناوگان‌ها تخصص دارد، گزارش داده که میانگین زمان توقف خودروها برای نگهداری یا تعمیر در ژانویه ۱.۴۶ روز بوده که به پایین‌ترین سطح از پیش از کرونا رسیده است. همچنین سهم کارهایی که به نمایندگی‌های مجاز سپرده می‌شد از ۵۴ درصد در ژانویه ۲۰۲۰ به ۴۱ درصد در اواخر ۲۰۲۵ کاهش یافته، در حالی که نرخ ساعتی نمایندگی‌ها از ۷۰ پوند به ۹۳ پوند رسیده است. در عین حال، ناوگان‌ها آنجا که خلاف گارانتی نیست، به طور فزاینده‌ای به قطعات سبز یا بازیافتی روی آورده‌اند، زیرا در دسترس‌تر هستند؛ هرچند برای خودروهای جوان و گارانتی‌دار، قوانین خودروسازان سدی سخت در برابر این رویکرد است.
به نقل از ماشین باز : این خبر نشان می‌دهد بحران زنجیره تأمین قطعات خودرو، که از دوران کرونا آغاز شد، همچنان سایه سنگین خود را بر صنعت گسترده است. آنچه در این گزارش تکان‌دهنده است، رفتار متناقض خودروسازان است: از یک سو گارانتی می‌فروشند و از سوی دیگر سیاست‌های بازگشتی و شرط‌های سختگیرانه‌ای وضع می‌کنند که تعمیر به‌موقع خودروها را عملاً غیرممکن می‌کنند. این رویکرد، نارضایتی مشتریان را در پی دارد و شرکت‌های لیزینگ را وادار می‌کند خودشان دست به جیب ببرند و از گارانتی عبور کنند تا خودروها روی جاده بمانند.
روند رو به رشد خودروهای الکتریکی نیز فشار را دوچندان می‌کند. کافی نبودن تکنسین‌های متخصص EV و مشکلات نرم‌افزاری خودروهای نسل جدید، زمان توقف خودروها را طولانی‌تر می‌کند. موسسه صنعت خودرو پیش‌بینی می‌کند تا سال ۲۰۳۵ تقاضا برای تکنسین‌های EV بیش از ۴۳ هزار نفر از عرضه پیشی بگیرد؛ این یعنی هزینه تعمیرات و بیمه همچنان صعودی خواهد بود و احتمالاً قیمت نهایی خدمات لیزینگ نیز افزایش می‌یابد.
همچنین کاهش سپردن کارها به نمایندگی‌های مجاز و افزایش ۳۲ درصدی نرخ ساعتی آن‌ها نشان می‌دهد بازار در حال تغییر به سمت تعمیرگاه‌های مستقل و قطعات بازیافتی است. اما برای خودروهای جوان و گارانتی‌دار، قوانین خودروسازان سدی سخت در برابر استفاده از قطعات سبز است. پیش‌بینی می‌کنیم فشار نظارتی و انتقادهای روزافزون، خودروسازان را وادار به اصلاح سیاست‌های گارانتی و تسریع در تأمین قطعات کند، هرچند این تغییر سریع نخواهد بود. تا آن زمان، هزینه این بن‌بست را ناوگان‌ها، شرکت‌های لیزینگ و در نهایت مشتریان می‌پردازند.