نیسان تصمیم گرفته نسخه هیبریدی کراس‌اور محبوب «کیکس» (Kicks) را به اروپا بیاورد و آن را با سرمایه‌گذاری ۱۷۰ میلیون پوندی در کارخانه ساندرلند انگلیس تولید کند. این مدل که پیش از این در بازارهایی مثل برزیل، ژاپن و مکزیک تولید می‌شد، قرار است جایگزین مدل‌های موتور درون‌سوز جوک (Juke) شود و در رده‌بندی محصولات نیسان، پایین‌تر از قشقای (Qashqai) قرار بگیرد. کیکس از پلتفرم مشترکی با جوک بهره می‌برد اما کمی طولانی‌تر است.
با این حال، نیسان هشدار داده که تولید این خودرو در بریتانیا منوط به تعدیل قوانین است. طبق قوانین فعلی، تا سال ۲۰۳۰ باید ۸۰ درصد خودروهای جدید فروخته شده برقی باشند. نیسان می‌خواهد این سهم به ۵۰ درصد یا حتی کمتر کاهش یابد تا بتواند تولید در ساندرلند را توجیه اقتصادی کند. ماکس مسینا، رئیس نیسان اروپا، تاکید کرده که این کاهش برای رقابت با رقبای چینی که هزینه‌های تولید پایین‌تری دارند، حیاتی است.
در همین حال، سهم بازار خودروهای چینی در انگلیس از ۲۰ درصد گذشته است و نیسان در حال مذاکره با شرکت چری برای تولید برخی مدل‌ها در کارخانه ساندرلند است. دولت انگلیس نیز معتقد است که اهداف فروش خودروهای برقی باید به گونه‌ای تنظیم شوند که واقع‌بینانه و حمایت‌کننده از کسب‌وکار باشند.
به نقل از ماشین باز این خبر نشان‌دهنده یک بازی استراتژیک پیچیده میان خودروسازان بزرگ و دولت‌ها در دوران گذار به خودروهای برقی است. نیسان با مشروط کردن تولید کیکس در ساندرلند به کاهش اهداف ZEV، در واقع فشار خود را برای حفظ حاشیه سود در بازار انگلیس نشان می‌دهد. مشکل اصلی اینجاست که خودروهای برقی همچنان از نظر سودآوری با مدل‌های درون‌سوز فاصله دارند و رقبای چینی نیز با هزینه‌های تولید پایین‌تر و تکنولوژی بیشتر، بازار را به شدت تهدید می‌کنند. اگر انگلیس تعرفه‌های مشابه اتحادیه اروپا را روی خودروهای برقی چینی اعمال نکند، احتمالاً اتحادیه اروپا در برنامه «ساخت اروپا» به انگلیس جایگاه مناسبی نخواهد داد که این موضوع می‌تواند آینده تولید در ساندرلند را تحت‌الشعاع قرار دهد. ورود برندهای چینی و رسیدن سهم بازار آن‌ها به ۲۰ درصد نشان می‌دهد که سیاست درهای باز انگلیس می‌تواند به قیمت از دست رفتن صنعت داخلی این کشور تمام شود. در نهایت، تصمیم دولت انگلیس در هفته‌های آینده نه تنها سرنوشت کیکس، بلکه رقابت‌پذیری کل صنعت خودرو این کشور را تعیین خواهد کرد. ماشین باز معتقد است که نیسان با این حرکت سعی دارد از کارخانه ساندرلند به عنوان اهرم فشار استفاده کند تا قوانین را به نفع خود تغییر دهد. با این حال، رویکرد منعطف دولت بریتانیا می‌تواند راه را برای توافقاتی باز کند که همزمان به نفع تولیدکننده و محیط زیست باشد. در غیر این صورت، ممکن است شاهد شیفت تولیدات نیسان به مناطق دیگر باشیم. مذاکرات با چری نیز نشان از استراتژی دوگانه نیسان دارد: همکاری با رقیب در زمانی که رقابت به تنهایی سخت می‌شود.