مک‌لارن، سازنده بریتانیایی سوپراسپرت‌ها، بالاخره رسماً وارد دنیای شاسی‌بلندها می‌شود. به دنبال جذب سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی از بازوی سرمایه‌گذاری دولت ابوظبی (L'IMAD)، این شرکت تأیید کرد که یک شاسی‌بلند «عملکردی» را پیش از سال ۲۰۳۰ روانه بازار خواهد کرد. این سرمایه‌گذاری تاریخی، راه را برای ساخت دومین کارخانه مونتاژ در بریتانیا، توسعه موتورهای اختصاصی و ایجاد دست‌کم ۴۰۰۰ شغل (۱۰۰۰ شغل مستقیم و ۳۰۰۰ شغل در زنجیره تأمین) هموار می‌کند.
این تحول بزرگ پس از ادغام مک‌لارن با استارتاپ برقی Forseven در اوایل ۲۰۲۵ آغاز شد. L'IMAD که اخیراً CYVN Holdings را جذب کرده است (این شرکت در اواخر ۲۰۲۴ مک‌لارن را از صندوق ثروت بحرینی Mumtalakat خریداری کرده بود)، این ۵۰۰ میلیون پوند را بخشی از یک «تعهد بزرگتر» به آینده مک‌لارن می‌داند. کارخانه اصلی ووکینگ که در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۰۰۰ خودرو تولید کرد، گسترش خواهد یافت و یک کارخانه مونتاژ کاملاً جدید و اختصاصی به آن اضافه می‌شود. همزمان، مرکز تولید فیبر کربن شفیلد نیز بزرگتر خواهد شد.
شاسی‌بلند جدید که رقیب مستقیم آستون مارتین DBX و لامبورگینی Urus محسوب می‌شود، احتمالاً برخلاف رقبای تمام آلومینیومی خود، از شاسی کربنی بهره خواهد برد. مایکل استراگن، مدیر ارشد عملیات مک‌لارن، در گفتگوی اختصاصی با اتوکار گفت: «هیچ‌کس تا به حال این کار را نکرده است. اگر این مسیر را پیش بگیریم، اولین بار خواهد بود و فوق‌العاده خاص خواهد بود.» این مدل از موتورهای هیبریدی توسعه‌یافته توسط خود مک‌لارن استفاده خواهد کرد.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های این توسعه، درون‌سازی توسعه و تولید موتور است. مک‌لارن که تاکنون موتورهای خود را عمدتاً از شرکت Ricardo خریداری می‌کرد، اکنون دو موتور احتراق جدید به همراه گیربکس‌های مربوطه را به صورت داخلی توسعه خواهد داد. این موتورها که از استراتژی هیبریدی شرکت پشتیبانی می‌کنند، احتمالاً شامل یک V8 نسل جدید و احتمالاً یک V6 جایگزین موتور فعلی آرتورا خواهند بود. علاوه بر این، معماری جدید شاسی‌بلند مسیر را برای مدل‌های موتور جلوی لوکس‌تر، از جمله یک رقیب بالقوه برای بنتلی کنتیننتال GT، باز می‌کند؛ هرچند ماشین برقی خالص فعلاً در دستور کار نیست.
به نقل از ماشین باز : ورود مک‌لارن به بازار شاسی‌بلندها یک چرخش بنیادین در استراتژی این برند بریتانیایی است. در سال‌های اخیر، مک‌لارن آخرین سازنده بزرگ لوکس و ورزشی بود که به ارائه شاسی‌بلند روی نیاورده بود، در حالی که فراری با Purosangue، آستون مارتین با DBX و لامبورگینی با Urus فروش و سودآوری قابل توجهی را تجربه کرده‌اند. شاسی‌بلندها اکنون پرفروش‌ترین مدل‌های برندهای مذکور هستند و مک‌لارن با فروش سالانه حدود ۲۰۰۰ دستگاه، تقریباً نصف آستون مارتین (حدود ۶۰۰۰ دستگاه در سال) فروش دارد. تعهد به تولید در بریتانیا در شرایطی که جگوار لندرور به تازگی اعلام تعدیل نیرو کرده، یک پیام روشن برای صنعت خودروسازی بریتانیا محسوب می‌شود. ایده شاسی کربنی در شاسی‌بلند، اگر محقق شود، می‌تواند همان حرف تازه‌ای باشد که مک‌لارن برای متمایز شدن در این بازار اشباع نیاز دارد. درون‌سازی موتور نیز کنترل برند را بر شخصیت و احساسات محصولاتش افزایش می‌دهد. استراتژی سه‌گانه مک‌لارن (سوپراسپرت‌های اصلی، شاسی‌بلند و مشتقاتش، و سری نهایی Ultimate) نشان‌دهنده یک نقشه راه منسجم برای دهه آینده است. تأخیر در عرضه خودروی برقی نیز با توجه به شرایط فعلی بازار، تصمیمی کاملاً منطقی به نظر می‌رسد؛ به خصوص که تخصص Forseven در این زمینه برای زمان مناسب در دسترس خواهد بود.