آمار تکان‌دهنده است: طبق آخرین نظرسنجی جنایی انگلستان و ولز، تقریباً سه‌چهارم خودروهای مسروقه در سال منتهی به مارس ۲۰۲۵ دیگر هرگز پیدا نشدند. اما در نقطه مقابل، شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات ردیابی حرفه‌ای گزارش می‌دهند خودروهای مجهز به سیستم‌های مانیتورینگ اختصاصی، نرخ بازیابی بین ۹۵ تا ۹۹ درصد دارند؛ تفاوتی که نقطه ضعف سیستم‌های محل‌یاب پیش‌فرض کارخانه را برجسته می‌کند.
استیو لانچبری، مهندس ارشد امنیت خودرو در Thatcham Research، توضیح می‌دهد که دزدهای حرفه‌ای دقیقاً می‌دانند سازندگان سیم‌کارت تعبیه‌شده را کجا قرار می‌دهند. یکی از اولین کارهای آن‌ها پس از سرقت، بیرون کشیدن قطعاتی مانند سیستم سرگرمی برای دسترسی به سخت‌افزار ردیابی است و در نتیجه خودرو دیگر قابل ردیابی نیست. نیل توماس از شرکت Inn-Track نیز می‌گوید بیش از ۹۰ درصد خودروهایی که این شرکت بازیابی می‌کند، فناوری متصل فابریکشان از قبل غیرفعال یا قطع شده بوده است.
راه حل، ردیاب‌های پس از فروش (Aftermarket) است. این سیستم‌ها برخلاف نمونه‌های فابریک، باتری مستقل دارند، تا لحظه فعال‌سازی در حالت خواب به سر می‌برند و سیگنال ثابت ارسال نمی‌کنند؛ همین امر ردیابی الکترونیکی آن‌ها را برای دزدها تقریباً غیرممکن می‌کند. لانچبری همچنین هشدار می‌دهد به تگ‌های بلوتوثی مثل AirTag اپل تکیه نکنید، چون صدای بوق آن‌ها دقیقاً محل خودرو را به سارقین لو می‌دهد و به سرعت دور انداخته می‌شوند. او توصیه می‌کند به دنبال محصولات دارای استاندارد S5، S7 یا نسخه جدیدتر S5-2E با قابلیت بی‌حرکت‌سازی باشید.
نکته حیاتی دیگر، فعال نگه‌داشتن اشتراک مانیتورینگ است؛ بسیاری از مالکان تصور می‌کنند پس از انقضای اشتراک، ردیاب همچنان کار می‌کند، در حالی که چنین نیست. در دنیای واقعی، شرکت Tracker در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۷۰۰ خودرو مسروقه را بازیابی کرد؛ نیمی از آن‌ها در کمتر از چهار ساعت و ۸۰ درصد در زیر ۲۴ ساعت. این ۲۴ ساعت اول طلایی‌ترین زمان است و ردیاب‌ها علاوه بر بازیابی خودرو، به پلیس برای کشف تاک‌شاپ‌ها و سایت‌های صادرات غیرقانونی نیز کمک شایانی می‌کنند.