ناوگان شرکتها با تاخیرهای عمدهای در تعمیرات گارانتی مواجه شدهاند؛ به طوری که زمان انتظار برای تعمیر برخی خودروها به پنج ماه نیز میرسد. مارک سینکلر، متخصص مدیریت توقف خودرو در شرکت اجارهای «اوگیلوی»، میگوید انتظار پنجماهه برای کارهای گارانتی، بهویژه در خودروهای برندهای پریمیوم، دور از ذهن نیست. به گفته او، این شرکت برای نگه داشتن خودروها در جاده مجبور شده کارها را خودش دست بگیرد و با پرداخت هزینه شخصی، تعمیرات را خارج از پوشش گارانتی و در تعمیرگاههای در دسترس پیش ببرد.
دلیل اصلی این تاخیرها، کمبود طولانیمدت قطعات است که در پی بحرانهای جهانی تشدید شده است. کمبود تکنسینهای متخصص، بهویژه برای خودروهای الکتریکی، این مشکل را پیچیدهتر کرده است. از سوی دیگر، سیاستهای خودروسازان نیز مانعی بزرگ است؛ آنها در قراردادهای نمایندگی خود، تماس فعالانه با مشتری برای کارهای گارانتی را ممنوع کردهاند تا فقط در صورت ادعای مشتری مجبور به پرداخت شوند، که این امر تجربه کاربری را بدتر میکند.
در مقابل، زمان تعمیر خودروهای خارج از گارانتی کاهش یافته و به پایینترین سطح از پیش از کرونا رسیده است. دادهها نشان میدهند استفاده ناوگان از نمایندگیهای مجاز به پایینترین حد خود رسیده و بسیاری از شرکتها به استفاده از قطعات سبز یا بازیافتی روی آوردهاند، هرچند این موضوع برای خودروهای جدید به دلیل محدودیتهای سختگیرانه گارانتی چالشبرانگیز است.
به نقل از ماشین باز این گزارش پرده از یک تضاد اساسی در صنعت خودرو برمیدارد: در حالی که زمان تعمیر خودروهای خارج از گارانتی به لطف رقابت و استفاده از قطعات جایگزین رو به بهبود است، تعمیرات گارانتی به دلیل سیاستهای محدودکننده خودروسازان و کمبودهای زنجیره تامین به یک گلوگاه جدی و پرهزینه تبدیل شده است. این موضوع برای شرکتهای اجارهای و مدیران ناوگان به معنای ضرر مالی سنگین، کاهش بهرهوری و نارضایتی فزاینده مشتریان است. به نظر میرسد خودروسازان با ایجاد محدودیتهای سختگیرانه در نحوه ثبت ادعای گارانتی و ممنوعیت برخورد فعالانه نمایندگیها با مشتریان، در تلاش برای کنترل هزینههای پرداختی خود هستند. اما این رویکرد کوتاهمدت، در درازمدت به اعتبار برند و اعتماد مشتریان آسیب جدی میزند. پافشادی بر استفاده انحصاری از قطعات اصلی در شرایط کمبود شدید، منطق اقتصادی مدیریت ناوگان را به چالش میکشد و شرکتها را مجبور میکند برای زنده ماندن و حفظ بهرهوری، قوانین بازی را دور بزنند. آینده این بحران به شدت به روند تامین قطعات و توسعه نیروی انسانی متخصص گره خورده است. با افزایش روزافزون سهم خودروهای الکتریکی در ناوگانها، کمبود نیروی متخصص میتواند این بحران را عمیقتر کند. به احتمال زیاد شاهد تغییر چشمگیر رویکرد شرکتهای اجارهای به سمت مستقلسازی بیشتر در تعمیرات و فشار فزاینده قانونی و بازاری بر خودروسازان برای تسریع فرآیندهای گارانتی خواهیم بود. در غیر این صورت، خروج ناوگانها از زیر سایه گارانتی و روی آوردن به تعمیرگاههای مستقل و قطعات بازیافتی، حتی برای خودروهای نسبتاً جدید، به یک روند گسترده تبدیل خواهد شد.