ماکلن بالاخره رسماً وارد عرصه شاسیبلندهای لوکس میشود. تولیدکننده بریتانیایی سوپرسپرتها اعلام کرده که با تزریق ۵۰۰ میلیون پوند سرمایه از سوی L'IMAD (بازوی سرمایهگذاری دولت ابوظبی و مالک جدید ماکلن)، در سالهای پیشرو یک «شاسیبلند عملکردی» را در بریتانیا به تولید خواهد رساند. این سرمایهگذاری تاریخی که در پی ادغام ماکلن با استارتاپ برقی Forseven در اوایل ۲۰۲۵ شکل گرفت، علاوه بر خط تولید جدید، یک کارخانه مونتاژ دوم، توسعه سایت کربنفیبر شفیلد و گسترش مرکز تولید ووکینگ را در بر میگیرد و دستکم ۴۰۰۰ شغل جدید (۱۰۰۰ شغل مستقیم و ۳۰۰۰ شغل در زنجیره تأمین) ایجاد میکند.
شاسیبلند مورد انتظار که پیش از ۲۰۳۰ عرضه میشود، رقیب مستقیم استون مارتین DBX، فراری پوروسانگوئه و لامبورگینی اوروس خواهد بود؛ اما به گفته مایکل استراون، مدیر ارشد عملیات ماکلن، ممکن است برخلاف همه رقبا به جای آلومینیوم از شاسی کربنی استفاده کند و بیشتر یک «سوپرسپرت بلندپایه» باشد تا یک شاسیبلند خانوادگیِ لوکس. این مدل بر پایه معماری کاملاً جدید موتور جلو ساخته میشود که میتواند در آینده درها را به روی گرنتوریزموهای موتورجلو نیز بگشاید. در کنار این، ماکلن برای نخستین بار توسعه و تولید موتور را درونشرکتی میکند و دیگر به موتورهای شرکت ریکاردو متکی نخواهد بود؛ دو موتور احتراقی جدید (احتمالاً یک V8 نسل جدید و شاید یک V6 جایگزین موتور فعلی آرتورا) همراه با گیربکسهای متناظر و سیستم هایبرید در دست توسعه هستند.
استراتژی محصولات ماکلن برای دهه آینده به سه مسیر تقسیم میشود: سوپرسپرتهای هسته با موتور وسط، شاسیبلند و مشتقات موتورجلو، و سری نهایی Ultimate مانند W1. برخلاف جگوار که بین تولید نسل قدیمی و مدل Type 01 یک سال وقفه ایجاد کرد، ماکلن تولید مدلهای فعلی را قطع نخواهد کرد و محصولات جدید را به تدریج وارد بازار میکند. خودروی برقی خالص نیز فعلاً به تعویض افتاده است؛ استراون معتقد است باید «در زمان مناسب» عرضه شود و ترکیب دانش Forseven در زمینه شاسیبلندهای برقی با شراکت L'IMAD در شرکت چینی نیو، مزیت بزرگی برای آینده برقی برند به شمار میرود.
به نقل از ماشین باز : این خبر نشاندهنده بزرگترین چرخش استراتژیک در تاریخ مدرن ماکلن است. شرکتی که سالها اصرار داشت فقط سوپرسپرت موتور وسط میسازد، حالا به جمع رقبایی پیوسته که حجم فروش را جدی میگیرند. نکته کلیدی این است که شاسیبلند ماکلن قرار نیست یک شاسیبلند معمولی باشد؛ استفاده احتمالی از شاسی کربنی، همان چیزی است که میتواند آن را از DBX و Urus متمایز کند، هرچند چالشهای هزینه، تعمیرپذیری و آسایش سرنشینان را به همراه دارد. بُعد جالب دیگر ماجرا، درونشرکتی کردن تولید موتور است. ماکلن که از ۲۰۱۱ تا امروز موتورهای خود را از ریکاردو میخرید، حالا میخواهد مالک کامل فناوریاش باشد. این تصمیم در دورانی گرفته میشود که تولیدکنندگان کوچک به دلیل هزینههای سنگین تحقیق و توسعه به سمت اشتراک قطعات و پلتفرمها حرکت میکنند؛ یک گام پرریسک اما از نظر برندی بسیار قدرتمند. شراکت L'IMAD با نیو نیز نشان میدهد ماکلن برای آینده برقی خود به دنبال همکاریهای استراتژیک خواهد بود، هرچند در کوتاهمدت تمرکز روی هیبریدیسازی است. از دیدگاه بازار کار بریتانیا، این سرمایهگذاری درست زمانی اعلام میشود که جیالآر اعلام کرده ۴۰۰۰ شغل را حذف میکند؛ تضادی عالی برای تصویر صنعت خودروسازی بریتانیا. اما چالش اصلی اجرا خواهد بود: چگونه میتوان هویت برند «خالصِ سوپرسپرت» را در میان محصولاتی که برای حجم تولید میشوند حفظ کرد؟ اگر شاسیبلند و گرنتوریزموی پیشرو آنقدر که وعده داده شده «خاص» از آب درآیند، این قمار میتواند ماکلن را به یک بازیگر جدی در بازار لوکس در برابر استون مارتین و فراری تبدیل کند؛ وگرنه خطر رقیق شدن برند در میان محصولات ساختاری تکراری هم وجود دارد.