«ما بازار را اشتباه خواندیم و خیلی تند حرکت کردیم.» این اعتراف تلخ و پرتکرار در ماههای اخیر، حرف دلی مدیران خودروسازی شده است؛ زمانی که پیشبینیهای پرشتاب و تسلامحور اوایل دهه ۲۰۲۰ میلادی محقق نشد و شرکتهایی نظیر پورشه، استلانتیس، هوندا، جنرال موتورز و فورد را به عقبنشینیهای پرهزینه از برنامههای ماشین برقی واداشت. اما بازار مثل همیشه غیرقابل پیشبینی است و حالا سوال اینجاست: آیا خودروسازان این بار بیش از حد به سمت تولید خودروهای درونسوز برگشتهاند و رشد تقاضای واقعی ماشینهای برقی را نادیده گرفتهاند؟
گزارشهای اروپا نشان میدهد مشتریانی که ماشینهای برقی کوچک و جدید گروه فولکسواگن را سفارش میدهند، باید ماهها صبر کنند؛ چرا که سفارشهایی مثل فولکسواگن آیدی پولو (ID Polo) از پیشبینیهای اولیه عبور کرده است. کشف دوباره این تقاضا، برخلاف پنج سال پیش که بیشتر یک هیاهوی رسانهای بود، حالا با افزایش قیمتهای بنزین و گازوئیل و در سایه تاثیرات اقتصادی جنگ طولانی ایران رانده میشود. در واقع، سهم ماشینهای تماماً برقی از فروش خودروهای نو در بریتانیا در ماه اوت به ۳۰ درصد رسید و سهم ترکیبی ماشینهای برقی و هیبریدی پلاگین، از خودروهای درونسوز پیشی گرفت.
زیربرآوردی تقاضا به اندازه بیشبرآوردی آن هزینه ندارد، اما بهایی دارد: مشتریان به سمت رقبا میروند. خودروسازان به عنوان شرکتهای سهامی، ذاتی کوتاهبینی دارند و چون حاشیه سود فعلی خودروهای درونسوز از برقیها بیشتر است، میخواهند بیشتری از همان را بفروشند. اما آنها به هدایت دولت نیاز دارند تا بلندمدتتر فکر کنند. هرچه ماشین برقی بیشتری در اروپا مجبور به تولید شوند، صرفهجویی در مقیاس و قطعیت بلندمدت بیشتری به دست میآورند؛ چیزی که صنعت خودرو چین از هدایت دولتی به شدت از آن بهره برد. با ماشینهایی مثل رنو ۵ و آیدی پولو ثابت شده که خودروسازان میتوانند ماشین برقی بسازند که مشتریان واقعاً بخواهند. پس بیایید این مسیر را کامل کنیم و به سراغ بحثهای دیگری مثل صفحه نمایشها برویم!