مک‌لارن، بریتانیایی‌ترین برند سوپراسپرت‌ساز دنیا، بالاخره رسماً اعلام جنگ کرده است. با تزریق سرمایه ۵۰۰ میلیون پوندی از سوی لیماد (L'IMAD)، بازوی سرمایه‌گذاری دولت ابوظبی، این شرکت ووکینگ (Woking) قرار است طی سال‌های آینده یک شاسی‌بلاند اسپرت تمام‌جدید، کارخانه دوم خود را در بریتانیا و موتورهای کاملاً اختصاصی را راه‌اندازی کند. این خبر که سال‌ها طرفداران را در انتظار نگه داشته بود، نشان می‌دهد مک‌لارن سرانجام تسلیم منطق بازار شده و قرار است رقیبی برای استون مارتین DBX، فراری پوروسانگه و لامبورگینی اوروس بسازد. شاسی‌بلاند آینده که پیش از سال ۲۰۳۰ عرضه می‌شود، احتمالاً از کابین کربنی بهره می‌برد تا وفاداری مک‌لارن به سبک خاص خودش را حفظ کند.
مایکل استراون، مدیر ارشد عملیات مک‌لارن، در گفت‌وگویی اختصاصی به اتوکار تأیید کرد که این طرح یک نقشه راه ده‌ساله و کاملاً جدی است. او گفت: «این حرف‌های توخالی نیست؛ یک برنامه محکم است و ما باید در برابر آن پاسخگو باشیم.» بخشی از این سرمایه‌گذاری صرف توسعه یک کارخانه مونتاژ جدید می‌شود، زیرا ماشین‌های موتورجلو و احتمالاً چهارچرخ محرک با ماشین‌های موتورعقب فعلی در یک خط تولید نمی‌سازند. همچنین، مک‌لارن برای اولین بار در تاریخ خود، توسعه و تولید موتورها را به داخل شرکت می‌آورد و از شراکت سنتی خود با ریکاردو برای تأمین موتور خداحافظی می‌کند. دو موتور احتراق جدید و کاملاً اختصاصی در دست توسعه هستند که بخشی از استراتژی هیبریدی این برند را تشکیل می‌دهند.
این طرح جامع، شامل ایجاد حداقل ۱۰۰۰ شغل مستقیم و ۳۰۰۰ شغل غیرمستقیم در زنجیره تأمین می‌شود؛ خبری که در روزهایی که جگوار لند روور از تعدیل ۴۰۰۰ نیرو خبر می‌دهد، می‌بایست برای کارگران ماهر بریتانیایی نویدبخش باشد. شاسی‌بلاند آینده قرار است پیشرانه هیبریدی اختصاصی مک‌لارن را دریافت کند، اما باید دید آیا واقعاً از کربن ساخته می‌شود یا با وجود چالش‌های هزینه و تعمیرات، به آلومینیوم روی می‌آورند. در کنار این تغییرات بزرگ، مک‌لارن فعلاً قصد ندارد ماشین‌های برقی خالص بسازد و منتظر زمان‌بندی درست بازار می‌ماند، هرچند تخصص تیم فورسون که با آن ادغام شده، در این مسیر کمک‌کننده خواهد بود.
به نقل از ماشین باز تصمیم مک‌لارن برای ساخت شاسی‌بلاند، پایان یک مقاومت سرسختانه و پذیرش واقعیت‌های بازار لوکس است. سال‌ها مک‌لارن بر این باور بود که تمرکز صرف بر سوپراسپرت‌های موتوروسط، کلید بقای آن است، اما در حالی که رقبای مستقیمش مانند فراری و لامبورگینی با شاسی‌بلاندهایشان به رکوردهای فروش دست یافتند، این برند بریتانیایی دیگر نمی‌توانست به یک بازیکن کوچک در این کلاس پرمنفعت تبدیل شود. تزریق ۵۰۰ میلیون پوندی از ابوظبی، تنها پول نیست؛ بلکه نشان‌دهنده اعتماد سهامداران جدید به پتانسیل رشد مک‌لارن از طریق گسترش سبد محصولات است. جالب‌تر از خود شاسی‌بلاند، استراتژی زیربنایی مک‌لارن برای آوردن تولید موتور به داخل سازمان است. در صنعت خودروسازی مدرن، جایی که اکثر برندها در حال برون‌سپاری یا به اشتراک‌گذاری پلتفرم و موتور هستند، این حرکت عمودی‌سازی ریسک بزرگی محسوب می‌شود. با این حال، مزیت آن استقلال کامل تکنولوژیک و امکان ایجاد شخصیت صدای و احساس منحصربه‌فرد برای موتورها است که برای مشتریان مک‌لارن حیاتی است. همچنین، استفاده احتمالی از شاسی کربنی در یک شاسی‌بلاند، در صورت وقوع، یک جهش مهندسی خارق‌العاده خواهد بود و می‌تواند کاملاً به همان دلیل که استون مارتین با پلتفرم آلومینیومی خود موفق شد، برتری وزنی و دینامیکی ایجاد کند. در نهایت، به نظر می‌رسد مک‌لارن در حال تبدیل شدن از یک سازنده انواع خاص، به یک برند لوکس تمام‌عیار و چندمنظوره است که در آن سوپراسپرت‌ها همچنان پرچمدار می‌مانند، اما حجم فروش و سودآوری توسط مدل‌های جدید و پرطرفدارتر تامین می‌شود. در کنار این موضوع، زمان‌بندی ورود به بازار برقی نیز هوشمندانه است. با وجود فشارهای زیست‌محیطی، استقبال بازار از ماشین‌های برقی در این کلاس قیمت و لوکس هنوز آن چیزی نیست که سازندگان انتظار داشتند. صبر کردن مک‌لارن و استفاده از زیرساخت‌های شرکت چینی نیو که سهامدار آن است، می‌تواند ریسک‌های ورود دیرهنگام را به حداقل برساند و در عین حال به آن‌ها اجازه دهد تا روی هیبریدی‌سازی و موتورهای درون‌ساز تمرکز کنند.