نیسان از رساندن کراس‌اوور محبوب کیکس (Kicks) به اروپا با موتور هیبریدی خبر داده و قصد دارد این مدل را به ارزش ۱۷۰ میلیون پوند در کارخانه ساندرلند بریتانیا تولید کند. کیکس که از سال ۲۰۱۶ در بازارهای جهانی فروخته می‌شود اما هرگز به اروپا نیامده بود، در نسخه نسل دوم با طول ۴۳۶۵ میلی‌متر، حدوداً ۱۰ سانتی‌متر بلندتر از جوک (Juke) است و روی همان پلتفرم CMF-B ساخته می‌شود. این مدل جایگزین جوک نیروی احتراقی می‌شود و در رده‌بندی نیسان، در پایین‌تر از قشقای (Qashqai) قرار می‌گیرد.
ورود کیکس به ساندرلند — کارخانه‌ای که قشقای، جوک و لیف جدید را می‌سازد و قرار است جوک نسل بعدی برقی را هم تولید کند — بعد از لغو برنامه قشقای برقی یک تقویت بزرگ برای این مجتمع تولیدی محسوب می‌شود. اما نیسان هشدار داده که این برنامه در گرو اصلاح «فرمان ZEV» دولت بریتانیاست؛ طبق قانون فعلی، ۸۰ درصد فروش خودروهای نو در ۲۰۳۰ باید برقی باشد، و خودروی هیبریدی با موتور احتراقی نمی‌تواند این سهم را تامین کند.
ماکس مسینا، رئیس نیسان اروپا، از دولت خواسته هدف ۲۰۳۰ را به ۵۰ درصد یا حتی ۴۰ درصد کاهش دهد: «برای ما ۵۰ درصد از نظر مالی منطقی است؛ ۴۰ درصد بهتر است.» او برعکس رقبای چینی که هزینه‌های کار و مالیات پایین‌تری دارند، از بریتانیا درخواست سطح‌بندی میدان رقابت کرده و اشاره کرده که سازندگان چینی می‌توانند خودروی برقی بیشتری نسبت به اتحادیه اروپا در بریتانیا بفروشند، چون بریتانیا تعرفه‌های متقابل مشابهی روی برقی‌های چینی اعمال نکرده است.
در کنار این مذاکرات، نیسان در حال گفت‌وگو با چری (Chery) برای تولید خودروهای این غول چینی در ساندرلند است که می‌تواند تا شش مدل به محصولات این کارخانه بیفزاید. جاناتان رینولدز، وزیر تجارت بریتانیا، این تصمیم را «رای اعتماد بزرگ» به تخصص تولید بریتانیا دانسته است. سهم بازار برقی در اوت به ۳۰ درصد رسید، اما حاشیه سود برقی‌ها هنوز با مدل‌های احتراقی برابر نشده و همین مسئله سازندگان سنتی مثل نیسان را زیر فشار قرار داده است.
به نقل از ماشین باز این خبر نشان می‌دهد که نیسان در حال بازی شطرنج پیچیده‌ای است: از یک سو پای تولید کیکس هیبریدی و امنیت شغلی کارخانه ساندرلند در میان است، و از سوی دیگر شرکت می‌خواهد زنجیره تأمین و برنامه‌ریزی تولید خود را با تورفتگی بالاتر برقی‌سازی هماهنگ نگه دارد. تقاضای کاهش سهم ۸۰ درصدی به ۵۰ درصد، در واقع چانه‌زنی بر سر حاشیه سود است؛ چون هر خودروی احتراقی فروخته‌شده در سال‌های آینده جریمه‌های سنگینی در پی خواهد داشت، و شرکتی که سبدش هنوز به نیمه برقی نزدیک نیست، رقابت با چینی‌ها را در بازار بریتانیا حیاتی می‌بیند. در کوتاه‌مدت، توقف تولید جوک احتراقی و لغو قشقای برقی ورود کیکس را به یک حرکت استراتژیک برای حفظ ظرفیت تولید تبدیل می‌کند. در میان‌مدت، موفقیت این طرح به تصمیم دولت بریتانیا بستگی دارد: اگر تعرفه‌ها روی برقی‌های چینی اعمال نشود و سهم برقی اصلاح هم نشود، ساندرلند ریسک از دست دادن سرمایه‌گذاری‌های آینده را خواهد داشت. بعید نیست شاهد تشکیل یک اتحاد تولیدی نیسان-چری در بریتانیا باشیم که می‌تواند مدل‌های برقی ارزان‌قیمت را برای رقابت با BYD و MG وارد خطوط تولید کند. در بلندمدت، ترکیب کیکس هیبریدی و شش مدل چری، ساندرلند را به مرکزی دوگانه — هم سنتی و هم برقی — تبدیل می‌کند که نحوه کار کارخانه‌های سنتی اروپا را در سال‌های پایانی این دهه بازتعریف خواهد کرد.