مک‌لارن، برند بریتانیایی سوپراسپرت‌ها، بالاخره تصمیم بزرگش را گرفته است. به دنبال تزریق ۵۰۰ میلیون پوند سرمایه از سوی بازوی سرمایه‌گذاری دولت ابوظبی (L'IMAD)، این شرکت رسماً اعلام کرده که برای اولین بار یک شاسی‌بلند عملکردی تولید خواهد کرد. این سرمایه‌گذاری تاریخی، علاوه بر افزودن یک کارخانه مونتاژ جدید در بریتانیا، منجر به ایجاد ۴۰۰۰ شغل و توسعه شدید خط تولید می‌شود. شاسی‌بلند مورد انتظار که رقیب مستقیم آستون مارتین DBX و لامبورگینی اوروس خواهد بود، پیش از سال ۲۰۳۰ رونمایی می‌شود.
جالب‌تر از خود خودرو، جزئیات فنی آن است. مک‌لارن گزینه استفاده از شاسی فیبر کربنی برای این شاسی‌بلند را بررسی می‌کند؛ قابلیتی که اگر محقق شود، این مدل را به اولین شاسی‌بلند با شاسی فیبر کربنی جهان تبدیل می‌کند. علاوه بر این، شرکت برنامه دارد برای اولین بار توسعه و تولید موتورها را به صورت کاملاً داخلی و اختصاصی انجام دهد. تا به امروز، موتورهای مک‌لارن توسط شرکت Ricardo تامین می‌شدند، اما حالا دو موتور ترکیبی (هایبرید) جدید در دست توسعه قرار دارند.
این گسترش به معنای خداحافظی با خودروهای صرفاً موتور عقب نیست. مدیران مک‌لارن تأکید کرده‌اند که خودروهای موتور جلو و چهارچرخ محرک در راه هستند. در حالی که تولید خودروهای الکتریکی خالص به دلیل شرایط بازار به تأخیر افتاده است، مک‌لارن روی سه دسته اصلی تمرکز خواهد کرد: سوپراسپرت‌های اصلی، شاسی‌بلند و مشتقات موتور جلو آن، و سری نهایی Ultimate مانند مدل W1.
به نقل از ماشین بازاین خبر نشان‌دهنده یک چرخش تاریخی و جسورانه در استراتژی مک‌لارن است. سال‌هاست که این برند انگلیسی به نوعی مقاومت در برابر روند رو به رشد شاسی‌بلندهای لوکس افتخار می‌کند و همواره ادعا داشته که فقط به ساخت سوپراسپرت‌های خالص می‌پردازد. اما فشارهای اقتصادی و نیاز مبرم به رشد سودآور، سرانجام مک‌لارن را وادار به تغییر مسیر کرد؛ دقیقاً همان کاری که رقبای بزرگش مانند فراری، لامبورگین و آستون مارتین سال‌ها پیش با موفقیت انجام دادند. تزریق ۵۰۰ میلیون پوندی از سوی ابوظبی تنها یک کمک مالی نیست، بلکه نشانگر اعتماد جهانی به پتانسیل این برند و تضمینی برای بقای آن در دهه‌های آینده است.
از منظر فنی، جالب‌ترین بخش این ماجرا احتمال استفاده از شاسی فیبر کربنی در شاسی‌بلند آینده است. اگرچه چالش‌های جدی در زمینه هزینه تولید، راحتی کابین و قابلیت تعمیرپذیری وجود دارد، اما این حرکت می‌تواند مک‌لارن را از رقبایش کاملاً متمایز کرده و به او اجازه دهد تا وفاداری خود را نسبت به ریشه‌های مهندسی‌اش حفظ کند. علاوه بر این، تصمیم تکان‌دهنده برای تولید داخلی موتورها به جای خرید از شرکت ریکاردو، استقلال بی‌سابقه‌ای به برند می‌دهد، هرچند ریسک‌های مالی و فنی سنگینی را به دنبال خواهد داشت.
همچنین باید توجه داشت که مک‌لارن در مورد خودروهای الکتریکی محض صبورانه عمل می‌کند و ترجیح می‌دهد تا زمان رسیدن تقاضای واقعی بازار صبر کند؛ استراتژی‌ای که با توجه به همکاری با شرکت چینی Nio کاملاً منطقی به نظر می‌رسد. به طور کلی، به نظر می‌رسد مک‌لارن در حال گذر از یک کارخانه کوچک ساخت سوپراسپرت به یک قدرت صنعتی همه‌کاره است. شاسی‌بلند جدید قطعاً سرمایه لازم برای توسعه سوپراسپرت‌های هیجان‌انگیزتر را فراهم خواهد کرد، حتی اگر خالص‌گرایان کمی از این تغییر ناراحت شوند.