مک لارن، بریتانیایی‌ترینِ برندهای سوپرخودی، بالاخره تصمیم قطعی برای ساختن یک شاسی‌بلند عملکردی (Performance SUV) گرفته است. این تصمیم بخشی از یک برنامه گسترش است که با تزریق ۵۰۰ میلیون پوندی از سوی بازوی سرمایه‌گذاری دولت ابوظبی (L'IMAD) امکان‌پذیر شده است. این سرمایه‌گذاری علاوه بر مدل‌های جدید، شامل ساخت دومین کارخانه مونتاژ در بریتانیا و ایجاد حداقل ۴۰۰۰ شغل مستقیم و غیرمستقیم می‌شود. مایکل استراوهان، مدیر ارشد عملیات مک لارن، تأکید کرده که این یک برنامه ۱۰ ساله جدی و غیرقابل برگشت است و دیگر فقط به ساخت خودروهای موتور عقب محدود نخواهند شد.
شاسی‌بلند جدید که انتظار می‌رود تا قبل از سال ۲۰۳۰ معرفی شود، رقیب مستقیمی برای استون مارتین DBX و لامبورگینی اوروس خواهد بود. جالب اینجاست که مک لارن در حال بررسی استفاده از شاسی فیبر کربن برای این مدل است؛ ویژگی‌ای که اگر محقق شود، این SUV را به اولین شاسی‌بلند با شاسی کربنی در جهان تبدیل می‌کند. علاوه بر شاسی‌بلند، برند ووکینگ در حال توسعه دو موتور احتراقی جدید به صورت برون‌سپاری داخلی است تا استقلال بیشتری در زمینه پیشران‌ها پیدا کند؛ موتورهایی که تا به امروز توسط شرکت ریکاردو تامین می‌شدند و قرار است از هیبریدی شدن بهره ببرند.
با این حال، مک لارن عجله‌ای برای ورود به بازار ماشین‌های برقی ندارد و معتقد است باید در زمان مناسب این کار را انجام دهد. ادغام اخیر با استارتاپ فورسون (Forseven) و شراکت با نیو (Nio) به مک لارن برتری در زمینه تکنولوژی‌های برقی می‌دهد، اما تیم مدیریت معتقد است تقاضای بازار هنوز برای یک مک لارن کاملاً برقی تثبیت نشده است. در آینده، خط تولید مک لارن به سه بخش اصلی تقسیم می‌شود: سوپرخودی‌های کلاسیک موتور وسط، مدل‌های موتور جلو از جمله شاسی‌بلند جدید، و سری نهایی هایپرکارها مثل W1.
به نقل از ماشین باز ورود مک لارن به بازار شاسی‌بلندها فقط یک حرکت سوداگرانه نیست، بلکه ضامن بقای این برند در رقابت با غول‌هایی مثل فراری، لامبورگینی و استون مارتین است. سال‌ها مک لارن به وفاداری به سوپرخودی‌های موتور وسط افتخار می‌کرد، اما واقعیت بازار این است که مدل‌هایی مثل DBX و Urus پول‌سازترین محصولات رقبا هستند و بودجه توسعه سوپرخودی‌های خالص را تامین می‌کنند. با تزریق ۵۰۰ میلیون پوندی از ابوظبی و ادغام با فورسون، مک لارن اکنون منابع مالی و فنی لازم برای تنوع‌بخشی به سبد محصولات خود را دارد تا از یک برند فروش-کم به یک بازیگر تمام‌عیار در بازار لوکس تبدیل شود.استفاده بالقوه از فیبر کربن در شاسی این شاسی‌بلند، چاشنی مهندسی مک لارن در یک بخش پر رقابت است که می‌تواند آن را از رقبای مبتنی بر آلومینیومی متمایز کند. همچنین، تصمیم برای توسعه موتورها به صورت داخل سازمانی، یک تغییر فرهنگی بزرگ برای شرکتی است که از زمان تولد دوباره‌اش در سال ۲۰۱۱ به ریکاردو متکی بوده است. این استقلال به مک لارن اجازه می‌دهد تا موتورهایی با شخصیت و اصالت بیشتر و متناسب با استانداردهای خود بسازد، چیزی که برای حفظ هویت برند در عصر هیبریدی شدن حیاتی است.
تأخیر در ورود به بازار برقی نیز تصمیمی هوشمندانه و منطقی به نظر می‌رسد. در حالی که رقبایی مانند استون مارتین و لامبورگینی نیز پروژه‌های برقی خود را به تعویق انداخته‌اند، مک لارن با تکیه بر دانش فورسون و شراکت با نیو، در موقعیت مناسبی قرار دارد تا زمانی که تقاضای مشتریان تثبیت شد، به سرعت وارد عمل شود. در نهایت، ساخت دومین کارخانه نشان‌دهنده بلندپروازی ووکینگ برای دو برابر کردن تولید سالانه خود است که بدون یک شاسی‌بلند محبوب، کاملاً غیرممکن به نظر می‌رسد. این یک نقطه عطف در تاریخ این برند بریتانیایی خواهد بود.