در میان هیاهوی هیپرکارهای طراحی‌شده توسط آدریان نیویی، اخبار ناامیدکننده اقتصادی و کانسپت‌های خاکی‌پیمای نظامی (گویا دریده‌نات را دیده‌اید!)، آستون مارتین DB12 ممکن است به سادگی به فراموشی سپرده شود. این «سوپرتورر» کمتر از وانتاژ پایه دیده می‌شود و از ونکویش با موتور V12 خاص‌تر نیست، اما در بسیاری از جهات دقیقاً همان ماشینی است که برند سازنده‌اش را بهتر از هر چیز دیگری نشان می‌دهد؛ مدلی که گستردگی عملکردش باعث می‌شود در یک تست گروهی نفس‌گیر در برابر پورشه 911 توربو اس، مازراتی گرنتوریسمو تروفئو و فراری فوق‌العاده آمالفی قرار گیرد. حالا اما این نبرد شاهانه جذاب‌تر هم شده است، زیرا نسخه S جدید وارد مدار شده تا با ۲۰ اسب بخار قدرت بیشتر و تا ۵۰ کیلوگرم وزن کمتر، حس اسپرت‌تری را به ارمغان بیاورد.
سه سال پس از معرفی اولیه، نسخه S قصد دارد DB12 را تیزتر کند. سیستم تعلیق مجدداً تنظیم شده تا هم کنترل بدنه بهتری بدهد و هم در سرعت‌های پایین راحتی بیشتری داشته باشد، و تغییرات جزئی دیگری مثل بهبود حس فرمان و کنترل گشتاور اعمال شده است. نسخه S در کنار نسخه معمولی به فروش می‌رسد و خبری است که باید برایش هیجان‌زده بود، چون آخرین باری که آستون مارتین این رویکرد را برای یک جی‌تی ارشد به کار برد، نتیجه‌اش تبدیل DBS سوپرلجرای بسیار خوب به DBS 770 آلتیمت شگفت‌انگیز بود.
اگر به تاریخچه نگاه کنیم، آستون مارتین سابقه طولانی در ساخت مدل‌های سریع‌تر با نشان S دارد که از DB3 S مدل 1953 شروع می‌شود. با این حال، هرگز به اندازه امروز از این نشان استفاده نکرده است. نسخه S ونکویش نسل اول در واقع یک فیس‌لیفت بود، اما این نشان از سال 2011 با وانتاژ به معنای واقعی کلمه به عنوان یک افزوده به رنج محصولات استفاده شد. حالا باید ببینیم آیا DB12 S می‌تواند جایگاه خود را در اکوسیستم ماشین‌های جی‌تی توجیه کند یا خیر.
به نقل از ماشین باز عرضه آستون مارتین DB12 S نه تنها یک ارتقای ساده، بلکه یک حرکت استراتژیک هوشمندانه برای حفظ تازگی این مدل در برابر رقبای سرسخت است. در حالی که فراری و پورشه با مدل‌های افراطی خود تیترها را به خود اختصاص می‌دهند، رویکرد آستون مارتین به نشان S در طول تاریخ نشان‌دهنده نقطه طلایی این برند بوده است: قدرت بیشتر و دینامیک بهتر، بدون فدا کردن راحتی یک ماشین جی‌تی واقعی. ارجاع به مدل DBS 770 آلتیمت در اینجا بسیار کلیدی است؛ این نشان می‌دهد که آستون مارتین می‌داند چگونه یک پلتفرم را در اواخر چرخه عمرش به کمال برساند. با این حال، DB12 تازه سه ساله است، بنابراین مدل S بیشتر برای گسترش دامنه محصولات و ایجاد تنوع است تا جایگزینی نسخه پایه. کاهش وزن ۵۰ کیلوگرمی و اضافه شدن ۲۰ اسب بخار ممکن است در نگاه اول ناچیز به نظر برسد، اما در ترکیب با تنظیمات جدید تعلیق و بهبودهای جزئی، شخصیت ماشین را به طور معناداری تغییر می‌دهند. این ماشین مستقیماً خریدارانی را هدف قرار می‌دهد که نسخه معمولی DB12 را برای خود کمی نرم می‌بینند اما نمی‌خواهند خشونت یک ماشین اسپرت محض را تحمل کنند. در نهایت، پیش‌بینی می‌شود DB12 S همانند پیشینیان خود، شیرین‌ترین نقطه از این خانواده شود و فشار زیادی را به رقبایی مثل بنتلی کنتیننتال جی‌تی و پورشه 911 توربو اس وارد کند. آستون مارتین ثابت کرده است که می‌تواند یک جی‌تی لوکس را با حفظ ظرافت، به یک هیولای جاده‌ای تبدیل کند.