نسخه تمام الکتریک داج چارجر با شکست سنگینی روبه‌رو شد تا جایی که خریداران آمریکایی آن را با بی‌میلی کامل پس زدند؛ طوری که در سال ۲۰۲۵ تنها ۱۰ درصد فروش مدل V8 در سال ۲۰۲۳ را تجربه کرد و هزاران دستگاه از آن در نمایشگاه‌ها بلاتکلیف ماندند. اما داج با واکنش سریعی از سوی شرکت مادرش (استلانتیس) به میدان آمد و انتهای سال گذشته موتور بنزینی شش سیلندر خطی دوقلو توربو به نام «توفان» (Hurricane) را به زیر کاپوت آن جای داد. این نسخه که به Sixpack معروف است، در حال حاضر به ازای هر فروش نسخه برقی، هفت دستگاه فروش دارد و نسخه برقی تنها با سفارش ویژه تولید می‌شود. خبرهای خوب به همین جا ختم نمی‌شود؛ موتور قدرتمند ۶.۲ لیتری Hemi با بیش از ۷۰۰ اسب بخار قدرت برای نسخه SRT Hellcat نیز چند ماه دیگر فاصله دارد و همه چیز دوباره به مسیر درست بازگشته است.
اما این فقط بخشی از ماجراجویی چارجر جدید است؛ این خودرو رسماً به عنوان بخشی از راه‌اندازی محدود برند داج راهی اروپا می‌شود. هر دو نسخه برقی (با نام Daytona) و شش سیلندر (Sixpack) به صورت رسمی اما تنها با فرمان چپ در قاره اروپا به فروش خواهند رسید. در تستی که از این خودرو انجام دادیم، نسخه Sixpack با موتور ۳.۰ لیتری دو توربو با قدرت ۵۴۳ اسب بخار (در مدل Scat Pack) مورد بررسی قرار گرفت. شاید تعویض موتور V8 با شش سیلندر خطی در دنیای عضلانی‌ها تغییر چشمگیری باشد، اما این موتور با گشتاور بالا و صدای خشتی که دارد، به خوبی کار خود را انجام می‌دهد، هرچند همچنان جای خالی آن روندهای خشن V8 را پر می‌کند.
چارجر جدید با طول بیش از ۵.۲ متر و عرض دو متر، از مرسدس بنز کلاس S نیز بزرگتر است، اما طراحی مدرن و کلاسیک آن به زیبایی چشم‌ها را خیره می‌کند. سیستم تعلیق چندبنده و گیربکس هشت سرعته اتوماتیک آن را به خودرویی روزمره و کاربردی تبدیل کرده است، هرچند فرمان آن کمی بی‌روح و گیربکس در سرعت‌های پایین گاهی تکان می‌خورد. با این وجود، شتاب فوق‌العاده، سیستم انتقال قدرت چهار چرخ تمام و قابلیت Line Lock برای لاستیک‌سوزی، آن را به یک خودروی عضلانی بی‌نظیر تبدیل کرده است. فضای داخلی عریض و صندوق بار بزرگ آن جایی است که پنج سرنشین به راحتی در آن جا می‌گیرند. در نهایت، چارجر شش سیلندر خطی نه تنها یک اشتباه بزرگ را جبران کرد، بلکه ثابت کرد می‌تواند خودرویی باشد که با کمال میل تا همیشه نگه دارید.
به نقل از ماشین باز تجربه ناکام داج چارجر الکتریکی و بازگشت سریع به موتورهای احتراقی، یکی از مهم‌ترین درس‌های صنعتی اخیر برای خودروسازان است. این رویداد نشان داد که مشتریان خودروهای عضلانی، که عاشق صدای خشن موتور و بوی بنزین هستند، به هیچ وجه آماده چشم‌پوشی از این تجربه در ازای صفر بودن آلایندگی نیستند. فروش بسیار ضعیف نسخه الکتریکی و ماندن بیش از ۴۰۰ روز خودروها در نمایشگاه‌ها، ضربه سنگینی به اعتبار برند داج وارد کرد. اما واکنش سریع و شجاعانه استلانتیس با معرفی موتور شش سیلندر توربو «توفان» و در پیش بودن بازگشت غول ۶.۲ لیتری Hemi، نشان‌دهنده درک صحیح از نیاز بازار است. نسخه شش سیلندر خطی با فروش هفت برابر نسبت به مدل برقی، به وضوح اثبات کرد که تقاضای واقعی برای پلتفرم‌های جدید با موتورهای درون‌سوز همچنان قوی و پایدار وجود دارد. علاوه بر این، ورود رسمی این خودرو به بازار اروپا با پلتفرم STLA Large، یک حرکت استراتژیک هوشمندانه است که به داج اجازه می‌دهد در بازار جدیدی که مالکان آلفا رومئو جولیا نیز در آن قرار دارند، رقابت کند. اگرچه چارجر جدید دارای نقاط ضعفی مانند فرمان بی‌روح و گیربکس خشن در سرعت‌های پایین است، اما به عنوان یک خودروی عضلانی مدرن که ترکیبی از قدرت، طراحی خیره‌کننده و قابلیت استفاده روزمره را ارائه می‌دهد، کاملاً موفق ارزیابی می‌شود. پیش‌بینی می‌شود با رسیدن نسخه V8، این خودرو به یک نماد کامل بازگلد و حتی بر نظم بازار خودروهای الکتریکی تاخیر بیاندازد. آینده نشان می‌دهد که خودروسازان به جای الکترونیکی کردن اجباری، باید اولویت‌ها را بر اساس انتخاب مشتری تعیین کنند.