نیسان اعلام کرده کروس‌اوور محبوب «کیکس» (Kicks) را با موتور هیبریدی به اروپا بازمی‌گرداند و قصد دارد آن را در کارخانه ساندرلند انگلیس و با سرمایه‌گذاری ۱۷۰ میلیون پوندی تولید کند. کیکس که در سال ۲۰۱۶ با تمرکز بر بازار برزیل عرضه شد، در نسل دوم خود هم‌اکنون در برزیل، ژاپن و مکزیک تولید می‌شود و هرگز پیش از این در اروپا به فروش نرسیده بود. این مدل ۴۳۶۵ میلی‌متر طول دارد، روی پلتفرم CMF-B ساخته می‌شود، در زیر قشقایی (Qashqai) قرار می‌گیرد و جایگزین نسخه بنزینی جوک (Juke) می‌شود که هفتمین سال فروش خود را می‌گذراند.
کارخانه ساندرلند در حال حاضر قشقایی، جوک و لیف جدید را تولید می‌کند و قرار است جوک برقی نسل بعدی هم در این واحد ساخته شود؛ اما برنامه تولید قشقای برقی لغو شده است. به همین دلیل، ورود کیکس یک تقویت بزرگ برای این کارخانه به شمار می‌رود، به‌ویژه پس از خبر اخیری مبنی بر تعطیلی یکی از خطوط تولید ساندرلند.
با این حال، نیسان هشدار داده که این طرح تنها در صورتی محقق می‌شود که دولت بریتانیا اهداف الزامی فروش خودرو بدون آلاینده (ZEV) را تعدیل کند. بر اساس قانون فعلی، ۸۰ درصد از فروش خودروهای جدید در سال ۲۰۳۰ باید برقی باشد، در حالی که سهم خودروهای برقی در ماه اوت تنها به ۳۰ درصد رسیده است. ماکس مسینا، رئیس نیسان اروپا، گفت: «۵۰ درصد چیزی است که از نظر مالی منطقی است؛ ۴۰ درصد بهتر خواهد بود.»
مسینا همچنین بر رقابت با تولیدکنندگان چینی تاکید کرد و گفت رقبایی دارند که «حقوق یکسانی نمی‌پردازند، هزینه‌های اجتماعی و مالیات یکسانی نمی‌پردازند». برخلاف اتحادیه اروپا، بریتانیا تعرفه‌های متقابل روی خودروهای برقی چینی اعمال نکرده است و شرکت‌هایی مانند چری، ام‌جی و بای‌دی سهم بازار خود را به بالای ۲۰ درصد رسانده‌اند. نیسان همچنین در حال مذاکره با چری برای تولید خودرو در ساندرلند است که می‌تواند تا شش مدل را شامل شود. جاناتان رینولدز، وزیر کسب‌وکار بریتانیا، این تصمیم را «رای اعتماد بزرگی به تخصص تولید بریتانیا» دانست.
به نقل از ماشین باز این خبر در واقع یک چانه‌زنی استراتژیک میان نیسان و دولت بریتانیاست. از یک‌سو، سرمایه‌گذاری ۱۷۰ میلیون پوندی و بازگشت کیکس به اروپا نشان از تعهد نیسان به کارخانه ساندرلند دارد؛ از سوی دیگر، شرکت ژاپنی آشکارا از این پروژه به عنوان اهرم فشار برای تعدیل قانون ZEV استفاده می‌کند. نکته کلیدی این است که کیکس یک خودروی هیبریدی است، نه کاملا برقی، و این یعنی فروش آن در بریتانیا پس از ۲۰۳۰ با محدودیت جدی روبه‌رو خواهد شد، مگر اینکه سهمیه ۸۰ درصدی کاهش یابد. خواسته نیسان، یعنی کاهش این رقم به ۵۰ درصد یا کمتر، فضای بزرگی برای مانور تولیدکنندگان سنتی ایجاد می‌کند.
در پس‌زمینه این درگیری، فشار رقابت با خودروسازان چینی قرار دارد. برخلاف اتحادیه اروپا، بریتانیا تعرفه‌های متقابل روی خودروهای برقی ساخته‌شده در چین اعمال نکرده و این امر به شرکت‌هایی مثل چری، ام‌جی و بای‌دی اجازه داده سهم بازار خود را به سرعت بالا ببرند. مسینا با اشاره به تفاوت هزینه‌های کارگری، مالیاتی و تعرفه‌ای، هشدار می‌دهد که این وضعیت پایدار نیست و حتی می‌تواند به پذیرفته نشدن بریتانیا در طرح «ساخت اروپا» در قانون شتاب‌دهنده صنعتی اتحادیه اروپا منجر شود. ماشین باز معتقد است حل این معما نیازمند یک توافق چندجانبه میان دولت بریتانیا، اتحادیه اروپا و خودروسازان است؛ در غیر این صورت، شرکت‌هایی مثل نیسان ممکن است ظرفیت تولید خود را به داخل اتحادیه اروپا منتقل کنند تا از تعرفه‌ها و قوانین سخت‌گیرانه در امان بمانند. مذاکرات با چری نیز می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی برای کاهش تنش‌های تجاری عمل کند، اما به نظر می‌رسد سرنوشت ساندرلند بیش از هر چیز به تصمیم‌گیری درباره اهداف فروش برقی گره خورده است.