در حالی که رندر هنری جدید اتوکار، یک دیفندر پیکاپی را بر پایه مدل ۱۱۰ فعلی تصویر می‌کند، به گزارش تایمز، جگوار لندروور (JLR) در حال بررسی ساخت چنین مدلی به عنوان بخشی از اتحاد جدید خود با استلانتیس است. این دو شرکت در ژوئن تفاهم‌نامه‌ای امضا کردند که تمرکز آن روی برند دیفندر و «فرصت‌های جدید برای مشتریان آمریکای شمالی» است.
طرح‌ها هنوز اولیه هستند و قرار است پایان همین سال نهایی شوند، اما گفته می‌شود مدل جدید لندروور برای جلوگیری از تعرفه‌های سنگین واردات کامیون‌ها در آمریکا تولید خواهد شد. هنوز مشخص نیست این پیکاپ روی معماری فعلی دیفندر ساخته شود یا از پلتفرم یکی از مدل‌های استلانتیس بهره ببرد؛ شرکتی که رَم و جیپ را در اختیار دارد و جیپ گلادیاتور خود نسخه پیکاپی رنگلر، رقیب اصلی دیفندر است.
جگوار لندروور سال‌ها با ایده یک دیفندر پیکاپی بازی کرده است. نیک کالینز، مدیر وقت برنامه‌های خودروی شرکت، در ۲۰۲۱ گفته بود «تقاضای مشتری» وجود دارد و «هیچ محدودیت ساختاری»ای هم کار را متوقف نمی‌کند. با این حال، ریچارد مولینو، مدیر مالی شرکت، اخیراً گفته بود ساخت مدل‌های فعلی دیفندر در آمریکا «معنایی ندارد»، چون فروش سالانه ۳۰ هزار دستگاهی هرگز امکان تولید بومی مقرون‌به‌صرفه را در حجم ۳۰ یا حتی ۵۰ هزار واحد فراهم نمی‌کند.
پی‌بی بالاجی، مدیرعامل جگوار لندروور، پیش‌تر همکاری با دیگر شرکت‌ها را کلید «باز کردن فرصت‌های جدید» دانسته و آمریکا را «بازار رشد اولویت‌دار» معرفی کرده است. هدف جاه‌طلبانه این است: در سال‌های آینده، کسب‌وکار جگوار لندروور در آمریکا به اندازه کل این شرکت در سطح امروز بزرگ شود. با توجه به اینکه بازار پیکاپ لوکس هنوز به‌طور کامل کشف نشده و رقبای اصلی نسخه‌های لوکس‌تر کامیون‌های کاری مثل فورد F-150 کینگ رنچ و رَم ۱۵۰۰ تانگستن هستند، یک دیفندر پیکاپی می‌تواند پیشنهاد متمایزی باشد؛ هرچند کادیلاک اسکالید EXT، لینکلن بلک‌وود و مرسدس-بنز کلاس-X نشان داده‌اند که پروژه‌های لوکس‌سازی پیکاپ اغلب کوتاه‌مدت بوده‌اند. جگوار لندروور از اظهارنظر درباره این گزارش خودداری کرده و اتوکار نیز برای دریافت نظر استلانتیس با این شرکت تماس گرفته است.
به نقل از ماشین باز این خبر نشان می‌دهد جگوار لندروور تنها به دنبال افزایش فروش دیفندر در آمریکا نیست، بلکه می‌خواهد این برند را به یک انتخاب واقعی برای کار و سبک زندگی تبدیل کند. بازار آمریکا عاشق پیکاپ است، اما تعرفه‌های واردات و لزوم تولید محلی، ورود یک بازیگر خارجی را پرهزینه می‌کند. به همین دلیل، اتحاد با استلانتیس بسیار منطقی است: استلانتیس تخصص ساخت پیکاپ، شبکه فروش گسترده و ظرفیت تولید در آمریکا را دارد و جگوار لندروور می‌تواند بدون سرمایه‌گذاری سنگین در یک خط تولید مستقل، از اعتبار دیفندر استفاده کند.
چالش اصلی این است که پروژه هویت برند را فدای کاهش هزینه نکند. اگر مدل نهایی بیش از حد شبیه جیپ گلادیاتور یا رَم شود، ممکن است اصالت دیفندر و حال‌وهوای ماجراجویانه‌اش کمرنگ شود. از سوی دیگر، پلتفرم مشترک می‌تواند هزینه را پایین نگه دارد و فاصله مدل را با رقبا در زمینه فضای بار، مقاومت و فناوری جبران کند. انتخاب معماری فعلی دیفندر فنی‌ترین گزینه به نظر می‌رسد، اما تطبیق آن با الزامات یک پیکاپ و تولید در حجم بالا کار ساده‌ای نیست.
بازار پیکاپ لوکس فرصت نیمه‌کاره است، اما تاریخچه چندان امیدوارکننده نیست. کادیلاک، لینکلن و مرسدس نشان دادند که ترکیب لوکس بودن با شاسی کامیون به‌تنهایی موفقیت تضمین‌شده نیست. شانس دیفندر این است که نامش با آفررود، استقامت و ماجراجویی گره خورده است؛ ویژگی‌هایی که خریدار پیکاپ می‌فهمد و برایشان پول می‌دهد. اگر محصول نهایی کاربردپذیری واقعی، طراحی متمایز و فناوری‌های روز را همراه با کیفیت لوکس ارائه کند، می‌تواند گلادیاتور و نسخه‌های لوکس فورد و رَم را تحت فشار بگذارد؛ در غیر این صورت، پروژه می‌تواند به یک ریسک پرهزینه تبدیل شود.