صنعت خودرو بریتانیا این روزها دوران سختی را سپری می‌کند؛ جایی که به تازگی جگوار لندروور (JLR) خبر از تعدیل حدود ۴۰۰۰ نفر نیروی کار داده است. اما در میان این اخبار ناخوشایند، نشانه‌های امیدبخشی هم دیده می‌شود و همین موضوع باعث شده تا اخبار مثبت اهمیت بیشتری پیدا کنند.
مک‌لارن به عنوان بخشی از سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی در دومین سایت تولیدی خود در بریتانیا، حداقل ۱۰۰۰ شغل مستقیم ایجاد می‌کند؛ جایی که قرار است مدل‌های جدید و بسیار انتظاربخش این برند از جمله یک شاسی‌بلند تولید شوند. در همین حال، نیسان نیز ۱۷۰ میلیون پوند سرمایه‌گذاری می‌کند تا مدل کیکس (Kicks) را به کارخانه ساندرلند خود بیاورد و به حفظ شغل‌ها در منطقه وِرساید کمک کند. نکته جالب اینجاست که در بیانیه‌های مطبوعاتی هر دو شرکت، به ترتیب از نقل‌قول‌های نخست‌وزیر و وزیر کسب‌وکار بریتانیا استفاده شده که نشان می‌دهد دولت بریتانیا نیز تولید ملی را جدی می‌گیرد و این قطعاً خبر خوبی است.
این اعلامیه‌ها گستره مهندسی بریتانیا را از سوپراسپرت‌ها تا خودروهای عادی نشان می‌دهد، اما سوالات مهمی درباره آینده بلندمدت ایجاد می‌کنند، چرا که هر دو پروژه کاملاً روی خودروهای درون‌سوز متمرکز هستند. مک‌لارن به دلیل نبود تقاضای کافی، تولید خودروهای الکتریکی را به تعویق انداخته و نیسان نیز به دلیل کند شدن رشد فروش، برنامه‌های خودروهای الکتریکی خود را کاهش داده است؛ هرچند در حال مذاکره با شرکت چری چینی برای پر کردن بخشی از ظرفیت کارخانه است. این عقب‌نشینی‌ها در پی تصمیم برند مینی برای به تعویق انداختن تولید کوپر EV در آکسفورد به دلیل عدم قطعیت در قوانین رخ داده است. با این حال، نیسان با مدل‌های لیف و جوک جدید همچنان بخش عمده‌ای از تولید خودروهای الکتریکی بریتانیا را بر عهده دارد و در ساخت کارخانه‌های باتری سرمایه‌گذاری کرده است. جگوار لندروور نیز با تولید رنج‌روور الکتریک، رنج‌روور GT و جگوار تایپ ۰۱ در میدلندز، تولیدات الکتریکی خود را گسترش می‌دهد.
با این وجود، بریتانیا در خطر عقب ماندن از کشورهایی مانند اسپانیا است؛ جایی که خودروهای الکتریکی کوچک گروه فولکس‌واگن تولید می‌شوند و یک کارخانه جدید MG در حال ساخت است. شرکت‌های چینی از جمله لیپ‌موتور و جیلی نیز در حال کمک به پشتیبانی تولید در کارخانه‌های موجود هستند. همچنین روزبه‌روز شاهد تلاش روزافزون شرکت‌های چینی برای ساخت کارخانه‌های خودرو الکتریکی در اروپای شرقی هستیم، جایی که هزینه‌ها و دستمزدها پایین‌تر هستند. این کارخانه‌های تمام‌عیار جدیدی هستند که بریتانیا دهه‌هاست نبیده است. این یک دوران گذار منحصربه‌فرد و پر از چالش است و دوباره ضرورت وجود قوانین روشنی را برجسته می‌کند که به تولیدکنندگان اجازه دهند خودروهایی را که مشتریان می‌خواهند بسازند و در عین حال سرمایه‌گذاری بلندمدت را تشویق کنند. دولت حق دارد اخبار خوب را جشن بگیرد، اما باید کمک کند تا صنعت خودرو بریتانیا بتواند به تولید خودروهایی که مشتریان واقعاً می‌خواهند ادامه دهد و همزمان سرمایه‌گذاری و توسعه مهارت‌ها را برای شکوفایی در یک آینده الکتریکی تشویق کند.
به نقل از ماشین باز
این اخبار نشان‌دهنده یک تضاد اساسی در صنعت خودرو بریتانیاست: از یک سو سرمایه‌گذاری‌های میلیاردی که شغل ایجاد می‌کنند و از سوی دیگر، تمرکز کامل بر تکنولوژی‌هایی که افق کوتاه‌مدتی دارند. سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی مک‌لارن و ۱۷۰ میلیون پوندی نیسان در کوتاه‌مدت قطعاً پیروزی برای اقتصاد بریتانیاست، اما در دنیایی که چین و اروپا با سرعت کامل به سمت برقی شدن حرکت می‌کنند، بریتانیا در خطر از دست دادن مزیت رقابتی خود قرار دارد.
نکته کلیدی اینجاست که تقاضای فعلی بازار هنوز به سمت خودروهای درون‌سوز گرایش دارد و شرکت‌ها کاملاً منطقی عمل می‌کنند؛ اما این یک معضل مرغ و تخم‌مرغ است: بدون زیرساخت مناسب و قوانین روشن، تقاضای خودروهای الکتریکی رشد نمی‌کند و بدون تقاضا هم سرمایه‌گذاری در این حوزه انجام نمی‌شود. دولت بریتانیا باید نقش فعالی در شکستن این چرخه ایفا کند.
همچنین نباید فراموش کرد که رقبای اروپایی بریتانیا، از جمله اسپانیا و کشورهای اروپای شرقی، با ارائه هزینه‌های تولید پایین‌تر و سیاست‌های شفاف‌تر، سرمایه‌گذاران چینی را جذب کرده‌اند. بریتانیا برای حفظ جایگاه خود به یک استراتژی جامع خودرویی نیاز دارد که هم به میراث مهندسی خود افتخار کند و هم برای آینده الکتریکی برنامه‌ریزی نماید. در غیر این صورت، پیروزی‌های امروز ممکن است به قیمت سنگینی برای فردای صنعت خودرو بریتانیا تمام شود.