وسط هیاهوی هایپرکارهای طراحی شده توسط آدرین نیویی، اخبار ناگوار اقتصادی و مفاهیم آفررودی نظامی (کشنای Dreadnought را دیدید؟)، راحت می‌شود استون مارتین DB12 را فراموش کرد. این ماشین کمتر از وانتژ ورودی سطح دیده می‌شود و به اندازه ونکوئیش موتور V12 خاص نیست، اما در بسیاری از جهات DB12 بهترین نماینده سازنده‌اش است. ماشینی که گستردگی‌اش باعث می‌شود در یک تست گروهی جذاب در برابر رقبایی مثل پورشه 911 توربو اس، مازراتی گرن‌توریسمو تروفئو و فراری آمالفی قرار گیرد. شاید حتی بنتلی کنتیننتال جی‌تی و نسخه‌های جذاب مرسدس AMG GT را هم دعوت کنید.
حالا این نبرد جذاب‌تر هم شده چون سه سال پس از عرضه، نسخه S به دست آمده تا DB12 را تیزتر کند. توان موتور افزایش یافته، تعلیق مجدداً تنظیم شده تا هم کنترل بدنه بهتری بدهد و هم در سرعت‌های پایین راحتی بیشتری داشته باشد. تغییرات جزئی هم قرار است از حس فرمان تا تنظیم یاو (Yaw) را بهبود ببخشد. نسخه S در کنار نسخه معمولی عرضه می‌شود و خبر خوب این است که آخرین بار که استون مارتین از این روش برای یک GT ارشد استفاده کرد، نتیجه تبدیل DBS Superleggera به شاهکار DBS 770 Ultimate بود.
نگاهی به گذشته نشان می‌دهد استون مارتین سابقه مدل‌های سریع‌تر با پسوند S دارد که از DB3 S در سال ۱۹۵۳ شروع می‌شود. اما هرگز به اندازه امروز گسترده و منظم از این نام استفاده نکرده است. نسخه S ونکوئیش اول در واقع فیس‌لیفت بود تا نمایندگان بتوانند از صاحبانشان پول‌های کلان بگیرند. استفاده از پسوند S بیشتر شبیه به چیزی است که از حالا به بعد خواهیم دید و با وانتژ در سال ۲۰۱۱ آغاز شد؛ یعنی افزودن یک مدل به رنج و گسترش قلمرو ماشین‌ها، نه یک آپدیت میانه‌دوره. حالا باید دید آیا DB12 S جایگاه خودش را توجیه می‌کند و در اکوسیستم ماشین‌های GT کجا قرار می‌گیرد.
به نقل از ماشین باز
ورود نسخه S به خانواده DB12 نشان‌دهنده استراتژی هوشمندانه استون مارتین برای حفظ جذابیت محصولاتش در برابر رقبای سرسخت آلمانی و ایتالیایی است. این برند که در سال‌های اخیر تحت تاثیر چالش‌های مالی و تغییرات مدیریتی قرار داشته، حالا تلاش می‌کند تا با تمرکز بر مهندسی دقیق و توسعه محصولات موجود، جایگاه خود را در بازار ماشین‌های GT تثبیت کند. DB12 S صرفاً یک نسخه فیس‌لیفت ساده یا یک ترفند بازاریابی نیست؛ بلکه یک ارتقاء جدی محسوب می‌شود که با کاهش وزن تا ۵۰ کیلوگرم و افزایش ۲۰ اسب بخاری قدرت، مرزهای عملکرد این مدل را به شکل چشمگیری جابه‌جا می‌کند.
این رویکرد یادآور موفقیت درخشان قبلی استون مارتین با DBS 770 Ultimate است؛ ماشینی که ثابت کرد این برند می‌تواند در پایان عمر یک پلتفرم، شاهکاری بی‌نظیر خلق کند. با توجه به اینکه DB12 نیاز مشتریان مدرن را برآورده می‌کند، نسخه S پتانسیل آن را برای رقابت با سنگین‌وزن‌هایی مانند پورشه 911 توربو اس و فراری آمالفی به اوج می‌رساند. انتظار می‌رود تغییرات تعلیق و فرمان، تجربه رانندگی را از حالت یک تورر لوکس به یک ماشین اسپرت خالص نزدیک کند.
در نهایت، موفقیت DB12 S در بازار به قیمت‌گذاری و دسترسی آن بستگی دارد. اگر استون مارتین بتواند توازن مناسبی بین ارزش افزوده نسخه S و قیمت آن ایجاد کند، این مدل می‌تواند به یکی از محبوب‌ترین ماشین‌های برند تبدیل شود. علاوه بر این، حفظ فروش نسخه معمولی در کنار نسخه S نشان‌دهنده درک درست برند از نیازهای متنوع مشتریان است؛ کسانی که به دنبال راحتی و کسانی که به دنبال هیجان هستند.