صنعت خودرو بریتانیا این روزها تحت فشارهای سنگینی قرار دارد و اخبار اخراج حدود ۴ هزار نیروی کار در جگوار لندرور نیز همین موضوع را به روشنی نشان داد؛ اما در میان این نگرانی‌ها، اخبار مثبتی هم به گوش می‌رسد که امیدها را زنده نگه می‌دارد.
مک‌لارن قصد دارد با سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی در دومین پایگاه تولیدی بریتانیا، دست‌کم ۱۰۰۰ شغل مستقیم ایجاد کند. این پایگاه برای تولید مدل‌های جدید مورد انتظار، از جمله یک شاسی‌بلند، ساخته می‌شود. در همین حال، نیسان نیز ۱۷۰ میلیون پوند سرمایه‌گذاری می‌کند تا مدل جدید «کیکس» را در کارخانه ساندرلند تولید کند و بخشی از مشاغل منطقه را حفظ کند.
حضور سخنان نخست‌وزیر و وزیر تجارت در بیانیه‌های رسمی این دو شرکت نشان می‌دهد که تولید بریتانیا هنوز اهمیت راهبردی دارد. این سرمایه‌گذاری‌ها همچنین گستره مهندسی بریتانیا را از ابرخودروها تا مدل‌های серии تولید انبوه به نمایش می‌گذارند.
اما نکته مهم این است که پروژه‌های جدید مک‌لارن و نیسان بیشتر روی موتورهای احتراقی و هیبریدی تمرکز دارند. مک‌لارن به دلیل ضعیف بودن تقاضا فعلی، ورود به بازار خودروهای تمام‌برقی را به تأخیر انداخته و نیسان نیز به دلیل کند شدن رشد فروش، بخشی از برنامه‌های برقی خود را کاهش داده است. این در حالی است که کشورهای رقیب در حال جذب کارخانه‌های جدید خودروی برقی هستند و بریتانیا باید پیش از عقب ماندن، قوانین روشن‌تری برای آینده برقی تدوین کند.
به نقل از ماشین باز این اخبار نشان می‌دهد بریتانیا در یک دوگانگی استراتژیک گرفتار شده است: سرمایه‌گذاری روی مدل‌های سوختی و هیبریدی، اشتغال و زنجیره تأمین را در کوتاه‌مدت حفظ می‌کند، اما مسیر آینده بازار جهانی به‌سرعت به سمت برقی‌شدن تغییر می‌کند. مک‌لارن با تکیه بر تقاضای فعلی، زمان می‌خرد تا ورود به بازار الکتریکی را با ریسک کمتری آغاز کند؛ ولی این تأخیر می‌تواند توسعه باتری، نرم‌افزار و اکوسیستم شارژ را ضعیف‌تر از رقبای اروپایی و چینی نگه‌دارد. نیسان نیز با تولید کیکس هیبریدی ظرفیت ساندرلند را حفظ می‌کند، اما این اقدام بیشتر یک حرکت دفاعی است تا یک چرخش تهاجمی به سمت خودروهای تمام‌برقی. تصویر بزرگ‌تر این است که بریتانیا همچنان در تولید خودروی برقی خالی نیست؛ لیف، جوک جدید، سرمایه‌گذاری روی باتری و مدل‌های الکتریکی جگوار لندرور نشان می‌دهد پایه‌های مهمی وجود دارد. مشکل اصلی سرعت است. اسپانیا با جذب کارخانه‌های جدید گروه فولکس‌واگن و ام‌جی، و شرکت‌هایی مانند لپ‌موتر و جیلی در اروپای شرقی، هزینه‌های پایین‌تر و سیاست‌های شفاف‌تری را به سرمایه‌گذاران عرضه می‌کنند. در حالی که بریتانیا دهه‌هاست شاهد ساخت یک کارخانه کامل جدید نبوده، این کشورها در حال افزودن ظرفیت‌های نوین هستند. بنابراین دولت باید این سرمایه‌گذاری‌های مثبت را تنها یک پیروزی تبلیغاتی نداند. مشخص بودن قوانین آلایندگی، تقویت مهارت‌آموزی، توسعه زنجیره تأمین باتری و ایجاد اطمینان برای مصرف‌کنندگان، پیش‌نیازهای ماندگاری در این بازار هستند. در غیر این صورت، بریتانیا می‌تواند به یک مرکز تولید خودروهای لوکس و نیچ تبدیل شود، در حالی که بخش بزرگی از بازار خودروهای برقی به کشورهای رقیب منتقل خواهد شد.