نیسان قصد دارد کراساوور محبوب «کیکس» (Kicks) را با موتور هیبریدی به اروپا بازگرداند و برای تولید آن در کارخانه ساندرلند بریتانیا، ۱۷۰ میلیون پوند سرمایهگذاری کند. با این حال، این طرح به یک شرط مهم گره خورده است: دولت بریتانیا باید سهمیه فروش خودروهای برقی (EV) در سال ۲۰۳۰ را از ۸۰ درصد به ۵۰ درصد یا کمتر کاهش دهد تا این پروژه توجیه اقتصادی داشته باشد.
کیکس که از سال ۲۰۱۶ در بازارهایی مثل برزیل، ژاپن و مکزیک فروخته میشد، تاکنون راهی اروپا نشده بود. این مدل در سری محصولات نیسان جایگاهی پایینتر از قشقای (Qashqai) خواهد داشت و جایگزین نسخه بنزینی جوک (Juke) میشود. کارخانه ساندرلند که اخیراً اخبار ناخوشایندی درباره تعطیلی یکی از خطوط تولیدش شنیده بود، به تازگی جشن چهلمین سالگرد فعالیت خود را برگزار کرده و بیش از ۱۲ میلیون خودرو تولید کرده است.
ماکس مِسینا، رئیس نیسان اروپا، هشدار داده است که اگر دولت بریتانیا قوانین ZEV را تسهیل نکند، این سرمایهگذاری ممکن است محقق نشود. او تاکید دارد که سهمیه ۵۰ درصد از نظر مالی منطقی است، هرچند ۴۰ درصد بهتر خواهد بود. نیسان با رقبای چینی دست و پنجه نرم میکند که هزینههای کمتری دارند و دلیل آن دستمزدها و مالیاتهای متفاوت است.
علاوه بر این، نیسان در حال مذاکره با «چری» (Chery) برای تولید خودروهای این شرکت چینی در ساندرلند است که میتواند به تولید شش مدل در این کارخانه منجر شود. جاناتان رینولدز، وزیر تجارت بریتانیا، این تصمیم را رأی اعتمادی بزرگ به تخصص تولید در بریتانیا دانسته است.
به نقل از ماشین بازاین خبر نشاندهنده یک بازگشت استراتژیک مهم برای نیسان و همچنین یک آزمون بزرگ برای سیاستهای خودرویی بریتانیاست. از یک سو، نیسان با تزریق ۱۷۰ میلیون پوند به ساندرلند و معرفی کیکس به عنوان جایگزین جوک بنزینی، پای خود را در بازار اروپا محکم میکند و به کارخانهای که اخیراً با اخبار ناخوشایندی درباره تعطیلی خط تولید مواجه بود، نفسی تازه میبخشد. اما از سوی دیگر، شرطی که نیسان برای این سرمایهگذاری گذاشته، نشان میدهد که خودروسازان سنتی تحت فشار شدید قوانین زیستمحیطی و رقبای چینی قرار دارند.
دولت بریتانیا اکنون در تقاطع مهمی قرار دارد: یا باید به خواسته خودروسازان برای کاهش سهمیه ۸۰ درصدی برقیها در سال ۲۰۳۰ تن دهد تا تولید داخلی و اشتغال را حفظ کند، یا در مسیر سختگیرانه فعلی بماند و ریسک از دست دادن سرمایهگذاریهای کلان را بپذیرد. با توجه به تهاجم برندهای چینی مانند بیوایدی، چری و امجی به بازار بریتانیا و عدم اعمال تعرفههای مشابه اتحادیه اروپا روی خودروهای برقی وارداتی، فشار روی نیسان دوچندان است. اگر بریتانیا بخواهد در طرح «ساخت اروپا» اتحادیه اروپا مشارکت کند، باید موضع خود را در قبال تعرفه خودروهای چینی تغییر دهد، در غیر این صورت ممکن است به یک «اسب تروآ» برای ورود خودروهای چینی به بازار اروپا تبدیل شود.
مذاکرات با چری نیز یک حرکت هوشمندانه است؛ زیرا حتی اگر تولید کیکس با موانع روبرو شود، همکاری با غول چینی میتواند آینده ساندرلند را با تولید تا شش مدل تضمین کند. در نهایت، پیشبینی میشود دولت بریتانیا برای حفظ جایگاه خود در صنعت خودرو، تا حدی به خواسته نیسان تنوع دهد، هرچند که کاهش سهمیه به زیر ۵۰ درصد بعید به نظر میرسد. این بازی سرنوشتساز نه تنها آینده ساندرلند، بلکه مسیر صنعت خودرو بریتانیا در دهه آینده را رقم خواهد زد.