نسل جدید تاکسی سیاه لندن در ۲۰۲۷ می‌آید؛ اما ممکن است در بریتانیا ساخته نشود!

نسل جدید تاکسی سیاه لندن در ۲۰۲۷ می‌آید؛ اما ممکن است در بریتانیا ساخته نشود!

شرکت LEVC، سازنده تاکسی‌های مشهور سیاه لندن، قصد دارد نسل جدید این آیکون بریتانیایی را در نیمه دوم سال ۲۰۲۷ معرفی کند؛ اما نشانه‌ها نشان می‌دهد که ممکن است این خودرو دیگر در خاک بریتانیا تولید نشود. مدل فعلی TX که نزدیک به یک دهه از عمر آن می‌گذرد، به دلیل «محدودیت‌های قانونی» از خط تولید خارج می‌شود، چرا که LEVC قادر به ارتقای این تاکسی برای برآورده کردن الزامات جدید مربوط به استحکام صندلی‌ها، اتصالات آن‌ها و بی‌رحم سرنشینان نیست. این شرکت در گزارش مالی خود به اداره ثبت شرکت‌ها اعلام کرده که سال گذشته ۷۲۵ دستگاه از مدل TX را فروخته و به اهداف فروش رسیده است، اما تولید در سال جاری تنها به «مونتاژ مرحله نهایی» محدود خواهد بود.

LEVC که در گذشته با نام London Taxi Company شناخته می‌شد و اکنون در مالکیت غول خودروسازی چینی جیلی قرار دارد، هم مدل TX و هم پیشینیان آن یعنی TX4 را تولید کرده است. مدل TX هم‌اکنون در کارخانه آنستی در نزدیکی شهر کوونتری ساخته می‌شود و یکی از معدود تاکسی‌های هکنی است که شرایط استاندارد شهرداری لندن را برآورده کرده و گواهی استفاده به عنوان تاکسی سیاه لندن را دریافت می‌کند. این شرکت در تلاش برای گسترش بازار خود، نسخه ون تجاری این مدل را نیز عرضه کرده است.

جزئیات فنی نسل جدید هنوز اعلام نشده، اما با توجه به ضرورت رعایت مقررات آلایندگی لندن و در عین حال عملی بودن برای رانندگان تاکسی در حومه پایتخت، به احتمال زیاد سیستم پیشرانه ۱.۵ لیتری توسعه‌دهنده برد (range-extender) فعلی حفظ خواهد شد. هرچند بیانیه رسمی LEVC حاکی از گذار کارخانه آنستی به تولید مدل جدید است، گزارش‌های مالی تصویر متفاوتی نشان می‌دهند؛ جایی که تصریح شده این شرکت در کنار جیلی در حال تلاش برای «تأمین فعالیت‌های توسعه‌ای لازم برای نسل بعدی TX و فعالیت‌های مونتاژ آینده در آنستی» است. این عدم قطعیت نشان می‌دهد که سایت‌های جایگزین، از جمله کارخانه شرکت مادر جیلی در شهر ییووی چین، نیز در دست بررسی هستند؛ شهری که LEVC پیش‌تر آن را پایگاه تولید چینی خود نامیده، هرچند تاکنون هیچ مدلی با این برند در آن ساخته نشده است.

انتقال تولید تاکسی سیاه از بریتانیا با توجه به اهمیت فرهنگی آن حرکتی جسورانه خواهد بود، اما از نظر تجاری کاملاً توجیه‌پذیر است؛ چرا که هزینه‌های کارگری و انرژی در بریتانیا، به‌ویژه در مقایسه با چین، همچنان بسیار بالاست. کافی است بدانیم LEVC در سال ۲۰۲۵ متحمل زیان پس از مالیات به مبلغ ۵۴.۹ میلیون پوند شد تا درک کنیم کاهش هزینه برای تأمین آینده شرکت تا چه حیاتی است. این شرکت از چالش‌هایی نظیر تورم و نرخ بهره بالا، کاهش تعداد رانندگان دارای مجوز تاکسی در لندن و همچنین لغو یارانه دولتی خودروهای برقی هیبریدی (Plug-in Taxi Grant) که در آوریل ۲۰۲۶ پایان یافت، شکایت داشته و در گزارش خود بر لزوم رشد تقاضا در خارج از لندن تأکید کرده است. طرح‌های طراحی منتشرشده توسط LEVC نشان از چراغ‌های جلوی گردتر مشابه مدل کنونی، اما بدنه‌ای مربعی‌تر و فشرده‌تر دارد.

به نقل از ماشین باز : این خبر نشان‌دهنده یک دوران گذار مهم برای یکی از نمادهای فرهنگی بریتانیا است. تاکسی سیاه لندن سال‌هاست که به عنوان بخشی از هویت این شهر شناخته می‌شود، اما واقعیت‌های اقتصادیِ سخت اکنون آن را به شدت تحت فشار قرار داده است. مدل TX با وجود فناوری پیشرفته پیشرانه توسعه‌دهنده برد، نتوانسته خود را با الزامات جدید ایمنی تطبیق دهد و این موضوع نشان‌دهنده سرعت بالای تغییر مقررات در صنعت خودروسازی اروپاست.

نکته کلیدی دیگر، تفاوت آشکار میان بیانیه‌های عمومی LEVC و گزارش‌های مالی آن است. در حالی که شرکت رسماً از تعهد کامل خود به بازار بریتانیا صحبت می‌کند، زبان گزارش‌های مالی پر از تردید و عدم قطعیت است. احتمال انتقال تولید به کارخانه جیلی در شهر ییووی چین جدی به نظر می‌رسد؛ حرکتی که می‌تواند هزینه‌ها را به شدت کاهش دهد، اما به اعتبار برند آسیب جدی وارد کند. تاکسی لندنی‌ای که در چین ساخته شود، از نظر احساسی برای مردم بریتانیا و رانندگان تاکسی یک ضربه بزرگ خواهد بود.

از سوی دیگر، احتمال حفظ پیشرانه ۱.۵ لیتری کاملاً هوشمندانه است، زیرا امکان جابجایی در حومه‌های لندن را بدون وابستگی کامل به زیرساخت شارژ فراهم می‌کند. اما رقابت در حال تشدید است و مدل‌های جدید رقبا با هر بار معرفی، استانداردها را بالاتر می‌برند. علاوه بر این، پایان یارانه دولتی Plug-in Taxi Grant فشار مضاعفی بر قیمت تمام‌شده وارد کرده و کاهش تعداد رانندگان دارای مجوز نیز بازار را تنگ‌تر کرده است.

پیش‌بینی ما در ماشین‌باز این است که LEVC در نهایت یک راه‌حل ترکیبی را انتخاب خواهد کرد: توسعه مهندسی و تولید قطعات کلیدی در چین، در کنار مونتاژ نهایی در بریتانیا، تا هم هزینه‌ها کنترل شود و هم برچسب «ساخت بریتانیا» حفظ گردد. در غیر این صورت، این برند تاریخی ممکن است بخش مهمی از اعتبار و اصالتی را که دهه‌ها برای خود ساخته، از دست بدهد.

منبع: Autocar (مشاهده متن اصلی)