به گزارش روز تایمز، جی‌ال‌آر در چارچوب اتحاد تازه با استلانتیس در حال بررسی ساخت یک دیفندر پیکاپی است. این دو شرکت در ژوئن تفاهم‌نامه‌ای امضا کردند که تمرکز آن بر برند دیفندر و «کشف فرصت‌های جدید برای مشتریان آمریکای شمالی» است؛ هرچند برنامه‌ها هنوز اولیه هستند و قرار است تا پایان سال جاری نهایی شوند.
به گفته منابع، این مدل جدید احتمالاً در آمریکا تولید می‌شود تا جی‌ال‌آر از تعرفه‌های سنگین واردات کامیون‌ها در این کشور دور بماند. هنوز مشخص نیست پیکاپ از پلتفرم دیفندر فعلی استفاده کند یا از معماری یکی از مدل‌های استلانتیس، اما این همکاری دسترسی به برندهای قدرتمندی مثل رام و جیپ را برای جی‌ال‌آر ممکن می‌کند؛ جایی که جیپ گلدیاتور از قبل نسخه پیکاپی رقیب مستقیم دیفندر، یعنی رانگلر، است.
جی‌ال‌آر مدت‌هاست که به ساخت پیکاپ دیفندر اشاره کرده است. در سال ۲۰۲۱، مدیر برنامه‌های خودرویی وقت شرکت گفت که «تقاضای مشتری» وجود دارد و هیچ «محدودیت ساختاری»ای کار را متوقف نمی‌کند. با این حال، مدیر مالی جی‌ال‌آر اخیراً گفته است که ساخت مدل‌های فعلی دیفندر در آمریکا «منطقی نیست»، زیرا فروش سالانه ۳۰ هزار دستگاهی برای تولید محلی کافی نیست.
بازار پیکاپ‌های لوکس همچنان فضای توسعه‌نیافته‌ای دارد. رقبای احتمالی این دیفندر، نسخه‌های گران‌قیمت وانت‌های کارگری مثل فورد اف-۱۵۰ کینگ رنچ یا رام ۱۵۰۰ تانگستن خواهند بود؛ در حالی که کادیلاک اسکالید EXT، لینکلن بلک‌وود و مرسدس-بنز کلاس-ایکس پیش‌تر نشان دادند که موفقیت در این بخش چندان آسان نیست.
به نقل از ماشین باز
این خبر تنها یک شایعه ساده نیست؛ نشانه روشنی از تغییر استراتژی جی‌ال‌آر در بازار آمریکای شمالی است. دیفندر امروز برندی پرطرفدار و سودآور است، اما ورود به بازار پیکاپ با مدل‌های اروپایی به تنهایی، هزینه تعرفه، تولید و حجم را توجیه نمی‌کند؛ به‌ویژه که مقامات مالی شرکت تاکید کرده‌اند تولید فعلی دیفندر در آمریکا با حجم ۳۰ هزار دستگاه در سال توجیه نمی‌شود. همکاری با استلانتیس می‌تواند این نقطه ضعف را به فرصت تبدیل کند، زیرا جی‌ال‌آر به پلتفرم‌های تست‌شده، ظرفیت تولید محلی و تخصص ساخت وانت‌های سایز بزرگ دسترسی پیدا می‌کند. تولید در آمریکا همچنین از تعرفه‌های سنگین واردات جلوگیری می‌کند و پاسخگویی به سلیقه مشتریان محلی را سریع‌تر می‌کند.
جیپ گلدیاتور و رام ۱۵۰۰ بهترین نقاط مرجع این پروژه هستند. گلدیاتور نشان داد که می‌توان یک شاسی دیفندرگونه را به پیکاپی معتبر تبدیل کرد، اما رقیب اصلی احتمالاً یک وانت کارگری معمولی نخواهد بود؛ بلکه محصولی لوکس، گران‌قیمت و مجهز به فناوری‌های پیشرفته است که میان دیفندر، فورد اف-۱۵۰ کینگ رنچ و رام ۱۵۰۰ تانگستن قرار می‌گیرد. به نظر می‌رسد طراحی از همان زبان صلب دیفندر ۱۱۰ الهام بگیرد، اما شاسی عقب و فضای بار قوی‌تر شود. چنین خودرویی می‌تواند حاشیه سود بالایی داشته باشد، اما شبکه فروش، خدمات پس از فروش و برندسازی قدرتمندی می‌طلبد.
بزرگترین ریسک، خود بازار است. کادیلاک اسکالید EXT، لینکلن بلک‌وود و مرسدس-بنز کلاس-ایکس ثابت کردند که چسباندن برچسب لوکس به یک وانت، تضمین موفقیت نیست. به نظر می‌رسد موفقیت این پروژه به سه عامل بستگی دارد: قیمت‌گذاری هوشمند، حفظ هویت واقعی دیفندر و ایجاد توجیه اقتصادی برای تولید در آمریکا. اگر جی‌ال‌آر بتواند تعادل میان لوکس بودن، کاربردپذیری و هزینه را حفظ کند، این پیکاپ می‌تواند موتور محرک رشد شرکت در آمریکا شود؛ در غیر این صورت، تنها یک پروژه جسورانه در تاریخ لندرور باقی خواهد ماند.