نشریه تخصصی Classic & Sports Car اخیراً در نشستی با حضور کارشناسان، مک‌لارن اف۱ را به‌عنوان «دومین خودروی تأثیرگذار قرن بیستم میلادی» معرفی کرده است؛ انتخابی که اتفاقاً چندان هم بدیهی و بی‌مناقشه نیست. روند انتخاب به این شکل بود که از هر دهه از دهه‌های قرن بیستم ده خودرو کاندیدا شد، سپس یک هیئت داوری پنج‌نفره از متخصصان برنده هر دهه را مشخص کرد و در نهاییِ نهایی، سکوی برگزیدگان کل قرن را اعلام کرد. نتیجه: فورد مدل T در رتبه اول، مک‌لارن اف۱ در رتبه دوم و مینی در جایگاه سوم.
بیایید اعتراف کنیم که فورد مدل T به خاطر انقلاب در تولید انبوه و دموکراتیک کردن ماشین، و مینی هم به خاطر بازتعریف کامل مفهوم خودروی کوچک، شایستگی خود را به شکلی کاملاً منطقی ثابت کرده‌اند. اما مک‌لارن اف۱؟ بی‌شک یک شاهکار بی‌نظیر مهندسی بود: موتور وی۱۲ ساخته‌ی بی‌ام‌و، جایگاه راننده در مرکز ماشین و شاسی تمام‌کربنی که مرزهای ممکن را جابه‌جا می‌کرد. در عین حال، اگر «تأثیرگذاری» را با معیار واقعی‌اش یعنی میزان دگرگون‌سازی صنعت و بازار بسنجیم، رقبای جدی‌تری هم در همان دهه حضور داشتند.
تویوتا پریوس پلتفرم خودروهای هیبریدی را به جهان معرفی کرد، لکسوس LS 400 استانداردهای خودروی لوکس را بازنویسی کرد و تویوتا RAV4 پایه‌گذار سگمنت کروس‌اوورهای امروزی شد؛ دهه‌ای واقعاً درخشان برای تویوتا. حتی اگر از اف۱ در کلاس دهه ۹۰ گذر کنیم، آیا واقعاً می‌توان گفت از جیپ ویلیس یا فولکس واگن بیتل تأثیرگذارتر بود؟ اصلاً شانسی نداشت.
حقیقت این است که اف۱ بیشتر یک رویای دست‌نیافتنی بود تا کاتالیزور تغییر در صنعت. خیلی کم از خلوص سبکی وزنی آن به بازار اصلی خودرو حتی بازار خودروهای اسپرت راه یافت؛ تا جایی که خود گوردون مورای با شرکت GMA احساس کرد باید آن را برای امروز از نو اختراع کند. اف۱ آمد، درخشید و راهی جدید به نمایش گذاشت، اما صنعت در نهایت بیشتر کارهایش را نادیده گرفت.
به نقل از ماشین باز : انتخاب مک‌لارن اف۱ به‌عنوان دومین خودروی تأثیرگذار قرن بیستم، بیش از آنکه حکایت از اهمیت صنعتی این خودرو داشته باشد، نشان‌دهنده‌ی شیوه‌ای است که ما تاریخ خودرو را با آن روایت می‌کنیم. ما اغلب به جای تأثیرگذاری واقعی، به «افسانه» دل می‌بندیم و اف۱ قطعاً یکی از بزرگ‌ترین افسانه‌های تاریخ خودرو است. اما اگر صادقانه ارزیابی کنیم، خودروهایی مثل پریوس یا RAV4 تأثیری ملموس‌تر روی زندگی روزمره‌ی میلیون‌ها نفر و مسیر صنعت گذاشته‌اند. پریوس راه را برای برقی شدن حمل‌ونقل باز کرد؛ مسیری که امروز همه‌ی خودروسازان جهانی با سرمایه‌های میلیاردی در آن حرکت می‌کنند و تا دهه‌ها ادامه خواهد داشت.
البته نمی‌توان ارزش اف۱ را کماکان نادیده گرفت. این خودرو نقطه‌ی اوجی بود که در آن صنعت فهمید یک خودروی اسپرت می‌تواند تا چه حد سبک، خالص و بی‌نقص باشد. تأثیر اف۱ را باید در ایده‌ها جستجو کرد، نه در خطوط تولید؛ و بسیاری از مهندسان جوان امروز گوردون مورای را الگوی خود می‌دانند که این خود نوعی تأثیرگذاری است، هرچند غیرمستقیم.
در نهایت، این اتفاق یادآور آن است که چنین جوایز و فهرست‌هایی ذاتاً ذهنی و نسبی‌اند. همان‌طور که یکی از داوران اعتراف کرد، ۸۰ درصد از آن ۱۰۰ خودرو شایستگی حضور در لیست ۳۰ نفره برتر را داشتند. در دنیایی که خودرو دیگر فقط وسیله‌ی نقلیه نیست و بخشی از سیاست‌گذاری‌های زیست‌محیطی، هویت فرهنگی و معادلات ژئوپلیتیک شده، تعریف «تأثیرگذاری» از همیشه پیچیده‌تر است. سکوی برگزیدگان هرگز قطعی نیست و هر نسلی فهرست خود را بازنویسی می‌کند. آنچه اهمیت دارد این است: ارزش یک خودرو به مسیری است که برای دیگران می‌گشاید، نه فقط به احترامی که در موزه‌ها به دست می‌آورد.