فولکسواگن روح XL1 را زنده کرد؛ مفهومی الکتریکی با مصرف ۹ مایل بر کیلووات‌ساعت

فولکسواگن روح XL1 را زنده کرد؛ مفهومی الکتریکی با مصرف ۹ مایل بر کیلووات‌ساعت

فولکسواگن با الهام از افسانه‌ی ۳۱۳ مایل بر گالن XL1، مفهومی الکتریکی بلندبرد جدیدی به نام Mission Efficiency معرفی کرده که قرار است روی محصولات تولیدی آینده این شرکت تاثیر بگذارد. این مفهوم که از پلتفرم MEB+ مشابه ID Polo جدید بهره می‌برد، در یک رانندگی ۷۹۴ مایلی از ولفسبورگ تا وین، موفق شد رکورد ۸.۲۷ مایل بر کیلووات‌ساعت را ثبت کند؛ رقمى که با کسر تلفات شارژ، به ۹.۰۲ مایل بر کیلووات‌ساعت می‌رسد. برای درک بهتر، آی‌دی پولو در بهترین حالت حدود ۵.۴ مایل بر کیلووات‌ساعت می‌پیماید.

در طول این تست که از طریق لهستان و برلین انجام شد، خودرو با سرعتی تا ۸۶ مایل بر ساعت در اتوبان و میانگین ۴۲ مایل بر ساعت حرکت کرد و توانست با یک بار شارژ باتری ۵۲ کیلووات‌ساعتی‌اش، مسافت واقعی ۴۰۶ مایلی را طی کند؛ یعنی ۱۲۴ مایل بیشتر از برد WLTP آی‌دی پولو. اما کار به همین جا ختم نمی‌شود؛ در یک تست جداگانه در شرایط کنترل‌شده و با سرعت ثابت، این مفهوم توانست بدون توقف بیش از ۵۰۰ مایل برود.

برای به حداقل رساندن مصرف انرژی، Mission Efficiency موتور جلویی ۱۱۴ اسب بخاریِ آی‌دی پولو پایه را با باتری نسخه فول‌آپشن ترکیب کرده و با کاهش حاشیه ایمنی باتری، ظرفیت قابل استفاده آن را به ۵۴ کیلووات‌ساعت رسانده است. علاوه بر این، بدنه‌ای پایین‌تر و کشیده‌تر با عقب باریک‌تر (محور عقب ۱۷ سانتی‌متر باریک‌تر)، کف مسطح، دریچه‌های فعال جلو و روکش‌های چرخ، ضریب درگ را به ۰.۱۵۸ رسانده‌اند؛ عددی بهتر از ۰.۱۸۹ برای XL1 و ۰.۲۰ مرسدس EQS. لاستیک‌های قاره نیز به عرض ۱۵۵ میلی‌متر کاهش یافته و تا نزدیکی حداکثر فشار پرمپ شده‌اند.

با وجود این تغییرات، این مفهوم تنها ۵۰ کیلوگرم سنگین‌تر از آی‌دی پولو و ۱.۶ تن وزن دارد. صندلی‌های جلو از T-Roc کروک‌دار الگوبرداری شده و با چاپ سه‌بعدی سبک‌تر شده‌اند، یک تبلت با صفحه لمسی قابل جدا کردن روی داشبورد قرار دارد و صندلی‌های عقب با فضای ۶۰۰ لیتری صندوق در بدنه ۴.۲ متری جا گرفته‌اند. آینه‌های معمولی و دستگیره‌های در بدون توان الکتریکی برای کاهش مصرف انرژی انتخاب شده‌اند و یک سقف خورشیدی با توان ۳۷۰ وات نیز تامین برق تجهیزات کابین را بر عهده دارد. البته فولکسواگن تاکید می‌کند که این خودرو به همین شکل تولید نخواهد شد، بلکه به عنوان نقطه مرجع واقعی برای مهندسان این شرکت در راستای افزایش بازدهی خودروهای فعلی با استفاده از تکنولوژی‌های همین نسلی استفاده می‌شود.

به نقل از ماشین باز

این مفهوم نشان می‌دهد که فولکسواگن راهکار عملی‌تری را نسبت به پروژه XL1 در پیش گرفته است. در حالی که XL1 یک آزمایش خالص و تقریبا غیرعملی بود، Mission Efficiency روی پلتفرم MEB+ موجود ساخته شده و وزن، ابعاد و امکاناتش به یک خودروی واقعی نزدیک است. این یعنی درس‌های آموخته شده از این پروژه می‌توانند سریعاً روی محصولات تولیدی اعمال شوند، بدون نیاز به منتظر ماندن برای پیشرفت‌های تحول‌آفرین در تکنولوژی باتری.

نکته جالب توجه این است که فولکسواگن به جای افزایش حجم باتری، روی کاهش مصرف تمرکز کرده است. این رویکرد هوشمندانه‌تر است، زیرا باتری‌های بزرگتر سنگین‌تر و گران‌تر می‌شوند و خود به نوبه خود بازدهی را کاهش می‌دهند. ترکیب موتور کوچک‌تر با باتری بزرگ‌تر، بهینه‌سازی هواشناسی و کاهش تلفات انرژی، فرمولی است که سایر خودروسازان هم می‌توانند از آن الگوبرداری کنند. ضریب درگ ۰.۱۵۸ عددی فوق‌العاده است که نشان می‌دهد چقدر می‌توان با طراحی هوشمندانه، بدون استفاده از مواد گران‌قیمت یا تکنولوژی‌های پیشرفته، به بهبود مصرف رسید.

ویژگی‌هایی مثل سقف خورشیدی ۳۷۰ واتی، چاپ سه‌بعدی صندلی‌ها و تبلت قابل جدا کردن، نشان‌دهنده جهت‌گیری آینده فولکسواگن هستند. به خصوص سقف خورشیدی می‌تواند در آینده روی مدل‌های گران‌قیمت‌تر دیده شود، هرچند در شرایط اقلیمی کم‌نور، تاثیر آن محدود خواهد بود. همچنین تبلت قابل جدا کردن می‌تواند جایگزین ارزان‌قیمتی برای سیستم‌های سرگرمی کامل باشد و وزن خودرو را نیز کاهش دهد.

با توجه به فشار روزافزون بر خودروسازان برای کاهش مصرف انرژی و افزایش برد خودروهای الکتریکی، انتظار می‌رود برخی از این بهینه‌سازی‌ها طی ۲ تا ۳ سال آینده در مدل‌های تولیدی فولکسواگن دیده شوند. به نظر می‌رسد آینده خودروهای الکتریکی بیش از آنکه به انقلاب در تکنولوژی باتری وابسته باشد، به بهینه‌سازی هوشمندانه و مهندسی دقیق گره خورده است. پروژه Mission Efficiency ثابت می‌کند که گاهی راهکار ساده‌تر، بهترین راهکار است.

منبع: Autocar (مشاهده متن اصلی)