ناوگان‌های تجاری با تاخیرهای عجیبی در تعمیرات گارانتی خودروهای خود مواجه شده‌اند؛ تاخیرهایی که گاهی تا پنج ماه طول می‌کشد. «مارک سینکلر»، متخصص مدیریت زمان توقف در شرکت لیزینگ Ogilvie Fleet، می‌گوید انتظار پنج‌ماهه برای تعمیرات گارانتی خودروهای شرکتی اصلاً دور از ذهن نیست، به‌خصوص وقتی صحبت از خودروسازان پریمیوم به میان می‌آید.
این شرکت لیزینگ برای اینکه خودروهای مشتریانش را روی جاده نگه دارد، دست به کارهای غیرمعمولی زده است: خودش هزینه تعمیرات را می‌پردازد و گارانتی را دور می‌زند! سینکلر می‌گوید: «ما تقریباً همه‌چیز را به دست خود گرفته‌ایم. گاهی فقط باید پول خرج کنیم و گارانتی این خودروها را دور بزنیم تا مطمئن شویم مردم محصولی را که از ما اجاره کرده‌اند، دریافت می‌کنند. آیا می‌خواهیم مشتری را در موقعیتی قرار دهیم که هفته‌ها برای یک تعمیر منتظر بماند فقط برای اینکه از گارانتی استفاده کنیم، یا دست به جیب ببریم؟» تلاش‌های این شرکت جواب داده و میانگین زمان توقف خودروها در ۲۰۲۴-۲۰۲۵ حدود ۱۷ درصد (۳.۶ روز) کاهش یافته است.
عامل اصلی این تاخیرها کمبود طولانی‌مدت قطعات است که با پاندمی و درگیری‌های بین‌المللی تشدید شده است. کمبود تکنسین‌های متخصص، به‌ویژه برای خودروهای الکتریکی، نیز مشکل را دوچندان کرده است. از سوی دیگر، سیاست‌های خودروسازان (OEM) نیز بی‌تاثیر نیست؛ بسیاری از آن‌ها در قراردادهای نمایندگی خود نشانده‌اند که نماینده‌ها نمی‌توانند پیش‌قدم تعمیرات گارانتی شوند، زیرا تمایلی به پرداخت هزینه ندارند.
در مقابل، زمان تعمیرات خودروهای خارج از گارانتی کاهش یافته و به پایین‌ترین سطح از قبل از پاندمی رسیده است. ناوگان‌ها در مواردی که خلاف گارانتی نباشد، به استفاده از قطعات سبز یا بازیافتی روی آورده‌اند، زیرا این قطعات در دسترس‌تر هستند. با این حال، شرکت‌های لیزینگ برای خودروهای نوتر از این قطعات احتیاط می‌کنند، زیرا ممکن است گارانتی خودرو را به خطر بیندازند.
به نقل از ماشین باز
این خبر پرده از بحرانی پنهان در صنعت خودرو برمی‌دارد که ابعاد آن فراتر از یک مشکل ساده تعمیراتی است. تاخیر پنج‌ماهه در تعمیرات گارانتی برای یک ناوگان تجاری یک فاجعه اقتصادی محسوب می‌شود، زیرا هر روز توقف خودروی شرکتی به معنای از دست رفتن درآمد و کاهش بهره‌وری است. واکنش شرکت Ogilvie نشان‌دهنده یک تغییر الگوی مهم در صنعت لیزینگ است: شرکت‌ها ترجیح می‌دهند خودشان هزینه تعمیرات را بپردازند تا گارانتی را دور بزنند، که نشان می‌دهد سیستم گارانتی خودروسازان دیگر پاسخگوی نیازهای تجاری نیست. سیاست‌های محدودکننده OEMها نیز در واقع به ضرر خودشان تمام می‌شود، زیرا تجربه بد مشتری می‌تواند به فروش آینده آسیب بزند. ضمن اینکه افزایش نرخ تعمیرگاه‌های مجاز (۳۲ درصد از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶) فشار بیشتری بر ناوگان‌ها وارد کرده و باعث شده به سمت تعمیرگاه‌های غیرمجاز و قطعات بازیافتی حرکت کنند. روند فعلی نشان می‌دهد که شکاف بین کیفیت خدمات گارانتی و انتظارات مشتریان تجاری در حال گسترش است و خودروسازانی که این مشکل را سریع‌تر حل کنند، در بازار ناوگان‌های شرکتی برنده خواهند بود.