ناوگان‌های شرکتی اخیراً با یک کابوس بزرگ روبرو شده‌اند: زمان انتظار برای تعمیرات تحت گارانتی خودروها به طور باورنکردنی به پنج ماه رسیده است! گزارش‌ها نشان می‌دهد که کمبود طولانی‌مدت قطعات و سیاست‌های سخت‌گیرانه خودروسازان عامل اصلی این تاخیرات به شدت آزاردهنده هستند.
مارک سینکلر، متخصص مدیریت زمان توقف در شرکت لیزینگ اوگیلوی، می‌گوید انتظار پنج‌ماهه برای تعمیرات گارانتی ماشین‌های شرکتی، به خصوص برندهای پریمیوم، اصلاً دور از ذهن نیست. او حتی فاش می‌کند که شرکتش برای نگه داشتن ماشین‌ها در جاده، گاهی دست به جیب برده و موقتاً گارانتی را کنار می‌گذارد تا تعمیرات را به صورت مستقل و سریع انجام دهد.
داستان فقط به یک شرکت محدود نمی‌شود. کمبود قطعات که از دوران کرونا شروع شده، حالا با کمبود تکنسین‌های متخصص، به ویژه در زمینه خودروهای برقی، ترکیب شده و بحران را دوچندان کرده است. از طرفی، سیاست‌های خودروسازان نیز جور دیگری می‌سازد؛ آن‌ها به نمایندگان اجازه نمی‌دهند که خودشان برای تعمیرات گارانتی پیشقدم شوند تا مجبور نشوند هزینه‌های گزاف بپردازند، کاری که به شدت تجربه بدی برای مشتری رقم می‌زند.
در نقطه مقابل، تعمیر ماشین‌های خارج از گارانتی سریع‌تر شده است. شرکت‌های ناوگان به جای نمایندگی‌های رسمی، بیشتر به تعمیرگاه‌های مستقل و حتی قطعات سبز و بازیافتی روی آورده‌اند. البته این کار برای ماشین‌های جدید و تحت گارانتی تقریباً غیرممکن است، چون خودروسازان به شدت از زنجیره تامین خود محافظت می‌کنند و اجازه استفاده از قطعات غیراستاندارد را نمی‌دهند.
به نقل از ماشین باز : این خبر نشان‌دهنده یک تغییر بزرگ در صنعت لیزینگ و مدیریت ناوگان است. وقتی یک شرکت لیزینگ معتبر مثل اوگیلوی ترجیح می‌دهد هزینه تعمیرات را از جیب خودش بپردازد تا ماشین مشتری پنج ماه در تعمیرگاه نماند، یعنی گارانتی دیگر به آن معنای سنتی خود عمل نمی‌کند. در واقع، ارزش اعتبار گارانتی در حال از دست رفتن است و مشتریان به جای تکیه بر نمایندگی‌های رسمی، به دنبال راه‌حل‌های سریع و مستقل می‌گردند. همچنین، تضاد بین سیاست‌های خودروسازان و نیازهای مشتریان بسیار برجسته است. خودروسازان با جلوگیری از رویکرد فعالانه نمایندگی‌ها برای تعمیرات گارانتی، در واقع در حال فدا کردن رضایت مشتری به نهداف مالی کوتاه‌مدت خود هستند. این موضوع می‌تواند به نفع تعمیرگاه‌های مستقل و شبکه‌های پس از فروش غیررسمی تمام شود. در آینده، با رشد روزافزون خودروهای الکتریکی و نیاز به تکنسین‌های متخصص، این بحران احتمالاً تشدید خواهد شد، مگر اینکه خودروسازان استراتژی خود را تغییر دهند. پیش‌بینی می‌شود که تقاضا برای تکنسین‌های برقی تا سال ۲۰۳۵ از عرضه پیشی بگیرد که این امر منجر به افزایش بیشتر هزینه‌ها و زمان توقف خودروها خواهد شد. از سوی دیگر، روی آوردن به قطعات سبز برای ماشین‌های قدیمی‌تر یک روند هوشمندانه است، اما تا زمانی که تضمین کافی برای کیفیت این قطعات وجود نداشته باشد، ماشین‌های جدید همچنان در چنگال نمایندگی‌های رسمی و تاخیرهای طولانی گرفتار خواهند بود. در نهایت، برندهایی که بتوانند تعمیرات گارانتی را سریع‌تر و بی‌دردسرتر کنند، برنده نهایی در رقابت برای جذب ناوگان‌های شرکتی خواهند بود.