به نظر می‌رسد روزهای اتومبیل‌هایی که فقط یک صفحه نمایش بزرگ دارند شمرده می‌شود! توماس اینگنلات، مدیر طراحی جدید ولکو که پیش‌تر مدیرعامل پولستار بود، قصد دارد زبان طراحی نسل آینده این برند سوئدی را با یک خودروی مفهومی به مناسبت صدمین سالگرد تاسیس شرکت در سال ۲۰۲۷ معرفی کند. این تغییر رویه در چارچوب برنامه توسعه ۱۳ مدل جدید تا پایان ۲۰۳۰ تعریف شده است.
اینگنلات تأکید کرده که طراحی جدید بر پایه ریشه‌های تاریخی ولکو بنا خواهد شد؛ عناصری مانند علامت آهنی، خط مورب و گرِیل که هویت برند را تشکیل می‌دهند. اما جالب‌تر از خارج، داخل ماشین است: او قول داده که دکمه‌های فیزیکی بیشتری به کابین بازگردند. این در حالی است که خودش در دوران پولستار از طرفداران سرسخت طراحی مینیمال و حذف دکمه‌ها بود!
مدیر طراحی ولکو صراحتاً می‌گوید که تعامل بیش از حد با صفحات نمایش، توسط مشتریان نقد شده است. او وعده داده تعادل بهتری بین کنترل دیجیتال و فیزیکی برقرار شود، هرچند با مثال زدن دوربین‌های لایکا تأکید کرده که قرار نیست ردیف‌های طولانی دکمه‌های قدیمی برگردد. فلسفه او این است: هر چیزی که همیشه به آن نیاز دارید، نباید داخل صفحه نمایش باشد!
همچنین گفته می‌شود استراتژی ولکو منطقه‌ای می‌شود؛ یعنی مدل‌های مختص بازار چین ممکن است به دلیل محبوبیت بیشتر تعامل دیجیتال در آنجا، صفحات نمایش بیشتری داشته باشند.
به نقل از ماشین باز در دنیایی که خودروها بیشتر شبیه به تبلت‌های چرخدار شده‌اند، این خبر نشان‌دهنده یک تغییر فلسفه بزرگ در صنعت خودروسازی، و به طور خاص در خودروسازی سوئدی است. سال‌هاست که برندها در مسابقه‌ای برای بزرگ‌تر کردن صفحه نمایش و حذف تمام دکمه‌های فیزیکی شرکت کرده‌اند، حرکتی که اغلب به قیمت کاربری و ایمنی در حین رانندگی تمام شده است. بازگشت دکمه‌ها توسط کسی مانند توماس اینگنلات که نماد طراحی مینیمال و دیجیتال در پولستار بود، بسیار قابل توجه است. این نشان می‌دهد که حتی متهورترین طرفداران دیجیتالیزاسیون نیز صدای نارضایتی مشتریان را شنیده‌اند. ولکو با این حرکت، جایگاه خود را به عنوان برندی که بر روی انسان‌محوری و ایمنی تأکید می‌کند، دوباره تعریف می‌کند. چالش اصلی، یافتن نقطه طلایی بین تکنولوژی مدرن و تجربه لمسی است. استفاده از مثال دوربین لایکا جالب توجه است؛ لایکا نماد کیفیت، دوام و ابزارهایی است که به کاربر حرفه‌ای احساس کنترل می‌دهند. این بدان معناست که ولکو به دنبال دکمه‌های ارزان نیست، بلکه به دنبال کنترل‌های فیزیکی باکیفیت و هدفمند است. اگر کانسپت ۲۰۲۷ بتواند این تعادل را به درستی به تصویر بکشد، می‌تواند الگوی جدیدی برای کابین خودروهای آینده تعریف کند و شاید سایر برندهای رقیب را نیز وادار به بازنگری در طراحی داخلی خود کند. با این حال، استثنای بازار چین نشان‌دهنده واقع‌بینی تجاری ولکو است؛ جایی که تقاضای مصرف‌کننده همچنان با دیجیتالیزاسیون شدید همسو است. این دوگانگی طراحی، ریسک‌هایی برای هویت برند ایجاد می‌کند. آیا ولکو موفق می‌شود تجربه‌ای منسجم اما منطقه‌ای ارائه دهد؟ قطعاً سال ۲۰۲۷ نقطه عطفی برای این برند تاریخی خواهد بود.