ولوو اعلام کرده که تا پایان سال ۲۰۳۰ میزبان ۱۳ مدل جدید خواهد بود؛ برنامه‌ای که خود آن را «بزرگ‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین گسترش محصولی» در ۹۹ سال تاریخ این برند سوئدی می‌داند. خبر خوب برای طرفداران قدیمی این است که سدان و استیشن‌واگن هم به خط تولید بازمی‌گردند. مدل‌های جدید ترکیبی از ماشین‌های برقی و هیبریدی خواهند بود و به‌جای یک سبد جهانی، ولوو عرضه‌های مجزایی برای بازارهای غربی (از جمله بریتانیا) و چین در نظر گرفته است، هرچند جزئیات خط تولید را هنوز فاش نکرده است.
از این ۱۳ مدل، هفت دستگاه راهی بازارهای غربی می‌شوند که روی پلتفرم‌های موجود SPA2 و SPA3 و پلتفرم محاسباتی HuginCore ساخته می‌شوند و بین آمریکا (با یک شاسی‌بلند برقی سگمنت D) و اروپا تقسیم می‌شوند. ولوو قول داده تا ۲۰۳۰ در اروپا یک «خط‌تولید کاملاً برقی» ارائه کند که شامل انواع بدنه پایین (سدان و استیشن) و بالا (SUV) است؛ گویا بازگشتی به ریشه‌های طراحی این برند. الکساندر پتروفسکی، مدیر فناوری ولوو، یادآور شده که چون کشورهای اروپایی با سرعت‌های متفاوتی برقی می‌شوند، یک مدل به‌صورت همزمان با پیشرانه برقی (BEV)، پلاگین هیبریدی (PHEV) و هیبریدی (HEV) عرضه خواهد شد.
در مقابل، شش مدل جدید ویژه بازار چین با همکاری شرکت مادر، یعنی گلی، و روی پلتفرم‌های مشترک و یک نرم‌افزار بومی چینی توسعه می‌یابند؛ رویکردی که پیش‌تر در EM90 نیز به کار رفته است. ولوو همچنین روی سیستم هیبریدی نسل سومش سرمایه‌گذاری می‌کند تا با مشتریانی که هنوز به برقی کامل شدن تمایلی ندارند همراه بماند؛ در همین راستا XC90 و XC60 پلاگین هیبریدی به باتری بسیار بزرگ‌تری مجهز شده‌اند که تا ۱۲۴ مایل (حدود ۲۰۰ کیلومتر) حرکت بدون موتور را ممکن می‌کند؛ طولانی‌ترین برد در میان پلاگین هیبریدی‌های بازار.
هاکان ساموئلسون، رئیس ولوو، می‌گوید نمایشگاه‌های این شرکت در ۲۰۳۰ «کاملاً متفاوت» خواهند بود و این «قوی‌ترین خط لوله محصولی» تاریخ برند است که بر نیازهای منطقه‌ای تمرکز دارد. مدل‌های جدید که طراحی آن‌ها زیر نظر توماس اینگنلاس (طراح سابق پولستار) پیش می‌رود، به دلیل استفاده از پلتفرم‌های موجود به سرمایه‌گذاری کمتری نیاز دارند و به ولوو کمک می‌کنند سود عملیاتی (EBIT) را از مرز ۸ درصد عبور دهد. این شرکت همچنین مدل جدید کسب‌وکار خود را بر پایه «شفافیت قیمت» و خطی از ماشین‌های آماده تحویل سریع بنا می‌کند.
به نقل از ماشین باز : ۱۳ مدل جدید تا پایان ۲۰۳۰، یعنی تقریباً دو مدل در هر سال؛ جاه‌طلبی‌ای که در ۹۹ سال تاریخ ولوو بی‌سابقه است. راهبرد منطقه‌ای این برند واکنشی هوشمندانه به واقعیت‌های جدید است: تعرفه‌های گمرکی میان اروپا و چین، محدودیت‌های فناوری، به‌ویژه در نرم‌افزار و تراشه، و سلیقه‌های متفاوت خریداران در قاره‌های مختلف. به‌جای اصرار بر یک پلتفرم جهانی، ولوو هر بازار را با چیزی که می‌فهمد سرویس می‌کند؛ چیزی که در دنیای پرنوسان امروز به یک مزیت رقابتی تبدیل می‌شود.
جذاب‌ترین بخش این برنامه برای بسیاری از ما، بازگشت سدان و استیشن‌واگن است. ولوو در دهه‌های گذشته هویت خود را با استیشن‌های خانوادگی و ایمن ساخته بود و کنار گذاشتن آن‌ها به نفع شاسی‌بلندها، حس می‌کرد هویت تاریخی‌اش را کمی از دست داده است. حالا به نظر می‌رسد برند متوجه شده در اروپا هنوز کسانی هستند که بدنه پایین و دینامیک رانندگی را به وسیله‌نقلیه‌ای بلندتر ترجیح می‌دهند.
از سوی دیگر، استمرار سرمایه‌گذاری روی هیبریدی‌های نسل سوم نشان می‌دهد ولوو درک کرده که گذار به برقی، همه‌جا با سرعت یکسانی پیش نمی‌رود، همان‌طور که باتری بزرگ‌تر XC90 نشان داد. ترکیب BEV، PHEV و HEV روی یک مدل، ریسک فروش را پایین می‌آورد، اما بهای آن پیچیدگی تولید و افزایش هزینه‌هاست. همکاری نزدیک‌تر با گلی برای بازار چین نیز قاطعانه‌ترین نشانه است که ولوو می‌خواهد در خانه خودش هم قوی بماند. با این حال، موفقیت این نقشه وسیع به سه چیز بستگی دارد: سرعت توسعه نرم‌افزار HuginCore، شفاف نگه‌داشتن قیمت‌ها، و اینکه طراحی جدید توماس اینگنلاس بتواند مانند گذشته، ولوو را از رقبای پریمیوم آلمانی متمایز کند.