گزارش‌ها نشان می‌دهد که ناوگان ماشین‌های شرکتی با تاخیرهای سرسام‌آوری در تعمیرات تحت گارانتی مواجه شده‌اند؛ تا جایی که زمان انتظار برای برخی تعمیرات به پنج ماه هم می‌رسد. «مارک سینکلر»، متخصص مدیریت توقف ناوگان در شرکت لیزینگ Ogilvie Fleet، می‌گوید انتظار پنج‌ماهه برای تعمیر ماشین‌های اداری تحت گارانتی، به‌ویژه برای برندهای لوکس یا پریمیوم، کاملاً محتمل و دور از ذهن نیست.
برای مقابله با این وضعیت، شرکت‌های لیزینگ خود دست به کار شده‌اند. سینکلر توضیح می‌دهد که Ogilvie Fleet گاهی برای اینکه ماشین‌ها سریع‌تر به جاده برگردند، هزینه تعمیر را خودش پرداخت کرده و گارانتی را دور می‌زند. آن‌ها حتی خودروها را به شهرهای دورتر می‌فرستند تا در اولین فرصت تعمیر شوند. به لطف این تلاش‌ها، میانگین زمان توقف ماشین‌های این شرکت در سال ۲۰۲۴-۲۰۲۵ حدود ۱۷ درصد کاهش یافته است.
علت اصلی این تاخیرها کمبود طولانی‌مدت قطعات یدکی است که در پی بحران‌های جهانی تشدید شده. علاوه بر این، سیاست‌های خودروسازان (OEM) نیز مانع تعمیر سریع می‌شوند؛ آن‌ها به تعمیرگاه‌ها اجازه نمی‌دهند برای کارهای گارانتی پیش‌قدم شوند تا هزینه‌ها پرداخت نکنند. در مقابل، تعمیرات خارج از گارانتی سرعت بهتری پیدا کرده‌اند و ناوگان شرکت‌ها برای کاهش هزینه‌ها بیشتر به سمت تعمیرگاه‌های مستقل و قطعات بازیافتی (سبز) می‌روند، هرچند استفاده از این قطعات برای خودروهای جوان گارانتی‌دار هنوز با چالش‌های فراوانی از سوی خودروسازان روبرو است.
به نقل از ماشین باز این خبر پرده از یک شکاف عمیق در صنعت خدمات پس از فروش خودرو برمی‌دارد: گارانتی تولیدکنندگان که روزی مزیت رقابتی محسوب می‌شد، اکنون به عامل اصلی خاموشی و توقف عملیاتی ناوگان شرکت‌ها تبدیل شده است. وقتی یک شرکت لیزینگ حاضر است هزینه تعمیر را از جیب بپردازد و گارانتی را دور بزند، یعنی سیستم کارخانه‌ای دیگر نمی‌تواند ارزش زمان و بهره‌وری مشتری را تضمین کند. این موضوع به‌ویژه برای برندهای لوکس پررنگ‌تر به نظر می‌رسد.
ریشه این بحران ترکیبی از عوامل است. کمبود جهانی قطعات که از دوران کرونا و درگیری‌های ژئوپلیتیک باقی مانده، در کنار کمبود شدید تکنسین‌های متخصص (به‌ویژه در حوزه خودروهای برقی که نرم‌افزارهای جدید دچار مشکلات شیرینی هستند)، یک طوفان کامل برای تاخیرها ساخته است. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵ کسری بیش از ۴۳ هزار تکنسین خودرو برقی داشته باشیم، یعنی این مشکل به زودی حل نخواهد شد.
در کنار این موارد، سیاست‌های انگیزشی خودروسازان (OEM) نیز آتش به بیار است. قراردادهای نمایندگی به تعمیرگاه‌ها اجازه پیش‌قدم شدن برای کارهای گارانتی نمی‌دهند تا هزینه‌ها کنترل شود، اما این رویکرد واکنشی، تجربه مشتری را به شدت تخریب می‌کند. نتیجه این وضعیت، مهاجرت ناوگان شرکت‌ها به سمت تعمیرگاه‌های مستقل و استفاده از قطعات سبز و بازیافتی است؛ استراتژی‌ای که اگرچه برای خودروهای جوان و گارانتی‌دار هنوز تابو است، اما نشان می‌دهد بازار در حال پیدا کردن راه‌های چاره پشت سر گذاشتن این بحران تا زمانی که خودروسازان سیاست‌های خود را اصلاح کنند.