طبق آخرین آمار جرایم انگلستان و ولز، در سال منتهی به مارس ۲۰۲۵، نزدیک به سه چهارم خودروهای سرقت‌شده هرگز بازیابی نشدند. در مقابل، شرکت‌های ارائه‌دهنده سیستم‌های ردیابی حرفه‌ای گزارش می‌دهند که نرخ بازیابی خودروهای مجهز به سیستم‌های پایش‌شده بین ۹۵ تا ۹۹ درصد است؛ شکاف عظیمی که ضعف‌های جدی سیستم‌های مکان‌یاب پیش‌فرض کارخانه را برجسته می‌کند.
استیو لانچبری، مهندس ارشد امنیت خودرو در موسسه Thatcham Research، توضیح می‌دهد که سارفان حرفه‌ای دقیقاً می‌دانند کارخانه‌ها سیم‌کارت تعبیه‌شده را کجا قرار می‌دهند. یکی از اولین کارهای آن‌ها پس از دزدیدن ماشین، بیرون کشیدن قطعاتی مانند سیستم سرگرمی برای دسترسی به سخت‌افزار ردیابی است. نیل توماس از شرکت Inn-Track می‌گوید بیش از ۹۰ درصد خودروهایی که این شرکت بازیابی می‌کند، تکنولوژی متصل کارخانه‌ای آن‌ها از قبل آسیب دیده یا قطع شده بوده است. در مقابل، سیستم‌های پس از فروش مخفی، باتری مستقل دارند، تا زمان فعال‌سازی در حالت خواب به سر می‌برند و سیگنال ثابت ارسال نمی‌کنند، بنابراین سارفان نمی‌توانند آن‌ها را به صورت الکترونیکی یا فیزیکی پیدا کنند.
لانچبری هشدار می‌دهد که به برچسب‌های بلوتوثی مانند AirTag اپل یا SmartTag سامسونگ اتکا نکنید، زیرا این دستگاه‌ها برای پیدا کردن وسایل گم‌شده طراحی شده‌اند، نه بازیابی ماشین دزدی؛ صدای بوق آن‌ها به زودی سارفان را متوجه محل دستگاه می‌کند. او رانندگان را به سمت سیستم‌های دارای گواهینامه استانداردهای S5 یا S7 Thatcham یا محصولات جدید S5-2E با قابلیت بی‌حرکت‌سازی هدایت می‌کند. اما حتی بهترین سیستم ردیابی تنها زمانی کار می‌کند که سرویس پایش فعال باشد؛ بسیاری از صاحبان خودرو پس از سه تا پنج سال، اشتراک را تمدید نمی‌کنند و در نتیجه دستگاه در لحظه سرقت قابل بیدارشدن نیست.
در عمل، شرکت Tracker در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۷۰۰ خودروی دزدی را بازیابی کرد که نیمی از آن‌ها در کمتر از چهار ساعت و ۸۰ درصد در کمتر از ۲۴ ساعت پیدا شدند. شرکت Inn-Track نیز نرخ بازیابی ۹۹ درصدی را گزارش می‌دهد. طبق آمار DVLA، هر ۱۰ دقیقه یک ماشین در بریتانیا به سرقت می‌رود و پربازدیدترین مدل‌های دزدی شامل فورد فیستا (۳۵۱۱ دستگاه)، فولکس‌واگن گلف (۱۶۲۵)، فورد فوکوس (۱۴۷۴)، تویوتا راو۴ (۱۳۱۹)، بی‌ام‌و سری ۳ (۱۲۴۹)، نیسان جوک (۱۲۰۰)، تویوتا C-HR (۹۶۷)، لکسوس NX (۹۵۱)، رنج‌روور اواک (۸۹۵) و واکسول کورسا (۸۷۴) هستند.
به نقل از ماشین باز این خبر نشان‌دهنده یک تغییر اساسی در جنگ پنهان بین سازندگان خودرو و سارفان حرفه‌ای است. خودروسازان با ادغام تکنولوژی متصل در خودروهای جدید، به طور ناخواسته نقاط ضعف قابل پیش‌بینی ایجاد کرده‌اند؛ چرا که تمام خودروهای یک مدل، سیم‌کارت و ماژول ردیابی را در یک مکان ثابت دارند. سارفان مدرن می‌داند که کجا باید بگردد و با چند دقیقه کار با ابزار ساده، سیستم را کاملاً غیرفعال می‌کند. این موضوع به ویژه برای بازار ایران اهمیت پیدا می‌کند، جایی که واردات خودروهای لوکس رو به افزایش است اما زیرساخت امنیتی پس از فروش هنوز کامل نیست.
روند آینده نشان می‌دهد که سیستم‌های پس از فروش مخفی (Aftermarket) به یک صنعت در حال رشد سریع تبدیل می‌شوند. هشدار مهم برای صاحبان خودرو این است: تکیه بر قابلیت‌های کارخانه‌ای یا استفاده از برچسب‌های بلوتوثی ارزان، تنها توهم امنیت می‌سازد. تنها سیستم‌های دارای استانداردهای S5، S7 یا S5-2E با باتری مستقل، نصب مخفی و قابلیت خواب عمیق، راه حل قابل اعتماد هستند. همچنین باید تاکید کرد که ارزش یک ردیاب به پایش مداوم وابسته است؛ خرید دستگاه بدون تمدید اشتراک، مانند خرید گاوصندوقی گران و جا گذاشتن کلیدش است.
پیش‌بینی می‌شود در سال‌های آینده، بیمه‌ها تمدید اشتراک ردیابی را به عنوان شرط اعطای بیمه خودروهای گران‌قیمت اعمال کنند. همچنین نسل بعدی سیستم‌ها با هوش مصنوعی، الگوهای رانندگی غیرعادی را تشخیص داده و حتی پیش از تکمیل سرکت، هشدار می‌دهند. از سوی دیگر، پلیس با استفاده از داده‌های این سیستم‌ها، به سمت لابی‌های قطعات و سایت‌های صادرات غیرقانونی هدایت می‌شود و این امر به تضعیف شبکه‌های جرایم سازمان‌یافته کمک شایانی می‌کند.